Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μονοπάτι «Μπέκου» – Μονοπάτι «Ζέρβα» Είχα ακούσει πολλά και αντικρουόμενα για το μονοπάτι Μπέκου και τη δυσκολία του, οπότε ξεκινήσαμε με μια σχετική επιφύλαξη.

Ανεβήκαμε από τη Συκιά, με το πρώτο φως της ημέρας να μας βρίσκει ήδη μέσα στο δασωμένο κομμάτι της αρχής.

Η ζέστη, όπως ήταν αναμενόμενο για μέσα Ιουλίου, ήταν αισθητή από νωρίς.

Αφού κινηθήκαμε μέσα στο άγριο και επιβλητικό τοπίο, φτάσαμε στην κορυφή Τραγονόρος.

Από εκεί επιλέξαμε να κατεβούμε από το –υποτυπώδες σε σημεία– μονοπάτι Ζέρβα, θέλοντας να κλείσουμε μια κυκλική διαδρομή.

Στην πράξη, η διαδρομή δεν αποδείχθηκε κάτι ιδιαίτερα δύσκολο ή «τρομακτικό». Δεν χρειάστηκαν σχοινιά, ούτε φυσικά μποντριέ ή εξοπλισμός ασφάλισης.

Το μόνο που θεωρώ απαραίτητο είναι το κράνος.

Ωστόσο, λόγω της αυξημένης κίνησης που υπάρχει πλέον στα ελληνικά βουνά, θα σταθώ σε ένα σημείο που θέλει προσοχή: προς το τέλος της διαδρομής υπάρχουν κάποια αφημένα σχοινιά και ένα στενό πέρασμα.

Εκεί θα ήταν φρόνιμο όσοι δεν είναι σίγουροι, να είναι δεμένοι μεταξύ τους και να χρησιμοποιήσουν την υπάρχουσα πλακέτα/βύσμα πριν το πέρασμα.

Μια πτώση σε εκείνο το σημείο δεν συγχωρεί λάθη.

Όσο για την επιστροφή, μια πιο ασφαλής επιλογή είναι μέσω Λαζόρεμα ή ακόμη και από το μονοπάτι Καραγιάννη. Το Ζέρβα δεν είναι για όλους, εκτός κι αν θέλετε να στείλετε κάποιον που δεν πολυσυμπαθείτε… Κατά τα άλλα, άλλη μια γεμάτη μέρα στο βουνό.

Ίσως η ίδια διαδρομή, σε χειμερινές συνθήκες, να είχε ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Fotis Theocharis Salewa Greece @κορυφαίοι θαυμαστές

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους