Κοντά στις αρχές της νέας χιλιετίας δύο παιδικοί φίλοι, που γνωρίζονταν ήδη αποφασίσει ηλικία σχεδόν 10 χρονών, ο Άντρεα Πίρλο και ο Ρομπέρτο Μπαρόνιο προσπαθούσαν να καθιερωθούν στο δύσκολο ιταλικό...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με κοινή αφετηρία τις ακαδημίες και την πρώτη ομάδα της Μπρέσια, ήταν βασικά στελέχη των νεανικών ομάδων της Εθνικής Ιταλίας. Ο Μπαρόνιο ως κεντρικός μέσος και ο Πίρλο σε έναν πιο προωθημένο ρόλο στο γήπεδο απ' αυτόν που τον συνηθίσαμε αργότερα, σαν "δεκάρι". Άλλωστε μέχρι σήμερα είναι ο δεύτερος σκόρερ της Ιταλίας Κ21 με 16 γκολ, πίσω μόνο από τον Τζιλαρντίνο.

Και οι δύο πήραν μεγάλη μεταγραφή, με τον Μπαρόνιο να φεύγει πρώτος για τη Λάτσιο και τον Πίρλο να αποχωρεί με προορισμό την Ίντερ.

Η καταξίωση στους μεγάλους στους συλλόγους που έκαναν πρωταθλητισμό ήταν δύσκολη. Ο Πίρλο έκανε 32 συμμετοχές τη σεζόν 1998-1999 στην Ίντερ, σε μια ταραγμένη περίοδο για την ομάδα που άλλαξε τέσσερις προπονητές! Η επόμενη σεζόν θα ξεκινούσε με τον ίδιο να μην υπολογίζεται ως βασικός. Ο Μπαρόνιο αντιμετώπιζε κι αυτός δυσκολία στο να βρει θέση στην εκπληκτική Λάτσιο της εποχής, οπότε δόθηκε δανεικός στη Ρετζίνα.

Όταν πέτυχε τον κολλητό του σε αγώνες με την Κ21 της Ιταλίας επέμενε να έρθει μαζί του στο Ρέτζιο για να παίξουν παρέα.

Η προσπάθεια του και το "ψηστήρι" δεν σταμάτησε εκεί.

Πήγε στον προπονητή και τον πρόεδρο της ομάδας και τους είπε: "Φέρτε τον Πίρλο, δεν θα παίζει στην Ίντερ" και εισακούστηκε! Αυτή θα ήταν η πρώτη σεζόν της Ρετζίνα στη πρώτη κατηγορία και ο στόχος ήταν αποκλειστικά ένας, η παραμονή στη Σέριε Α. Το ρόστερ δεν ήταν ιδιαίτερα ισχυρό (γνωστοί μας από το πέρασμα τους στην Ελλάδα ο Μπρούνο Τσιρίλο, ο Μοχάμεντ Καλόν και ο Σερζ Ντιέ) αλλά η επίδοση της ομάδας ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ο Μπαρόνιο "έκοβε", ο Πίρλο "έραβε" και ο νεαρός Καλόν σκόραρε με ευκολία. Η Ρετζίνα τερμάτισε στην 11η θέση, ο Μπαρόνιο αναδείχθηκε καλύτερος νεαρός ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος ενώ ο Πίρλο σκόραρε 6 γκολ (τρεις εύστοχες εκτελέσεις φάουλ) και πήρε αγωνιστικό ρυθμό από το υψηλότερο επίπεδο.

Φυσικά όλοι αυτοί οι ταλαντούχοι νέοι πήραν τον δρόμο τους. Ο Τσιρίλο πήγε στην Ίντερ, συμπαίκτης του Πίρλο, που την ίδια σεζόν πήγε στη Μπρέσια δανεικός (συμπαίκτης του Μπάτζιο). Ο Μπαρόνιο επέστρεφε στη Ρώμη πριν πάει δανεικός στη Φιορεντίνα και ο Καλόν έπαιξε στη Βιτσέντζα και στη συνέχεια στην Ίντερ.

Η επιμονή του Μπαρόνιο να φέρει τον Πίρλο στη Ρετζίνα βοήθησε σε μεγάλο βαθμό την καριέρα του φίλου του να πάρει μπροστά, κάτι που αναγνώρισε και ο ίδιος.

Στη συνέχεια, διέγραψαν διαφορετικές πορείες, με τον Πίρλο να γράφει την δική του ξεχωριστή ιστορία στα ιταλικά και ευρωπαϊκά γήπεδα ως ένας από τους καλύτερους δημιουργικούς μέσους όλων των εποχών.

Μέχρι και σήμερα Πίρλο και Μπαρόνιο είναι αχώριστοι , εντός και εκτός γηπέδων, αφού ο Μπαρόνιο είναι ο βοηθός του όπου κι αν προπονεί ο Πίρλο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους