Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έκλεισε ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ. Από χθες έχω διαβάσει δεκάδες άρθρα, εκατοντάδες αναρτήσεις για το θέμα αυτό.

Μάλιστα το in.gr μιλούσε για επιθανάτιο ρόγχο.

Κι αν έτσι είναι, τα γραπτά αυτά θα έπρεπε να μένουν σε ένα καλό κατευόδιο, αντί να επιστρατεύουν έχθρα, αντιπαλότητα, κακία, ωσάν να μην πολυπιστεύουν και τα ίδια σε αυτό το κλείσιμο του κύκλου.

Όμως, έκλεισε πράγματι ο ιστορικός κύκλος αυτού του κόμματος; θα μπορούσα να συμφωνήσω με μια τέτοια εκτίμηση, αν πράγματι έβλεπα πως ένας άλλος πολιτικός φορέας ήρθε και κάλυψε ιδεολογικά, πολιτικά και σε επίπεδο κοινωνικής εκπροσώπησης το χώρο που κάλυπτε (ή φιλοδοξούσε να καλύψει) μέχρι πρότινος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει σήμερα τέτοιος φορέας; είναι αυτός ο φορέας η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα; Προσωπικά, δεν μπορώ να το δω αυτό γιατί ΠΡΩΤΟΝ η ΕΛΑΣ έχει σήμερα μόνο δημοσκοπική καταγραφή.

Δηλ. έστω ότι 30 δημοσκοπήσεις μέχρι σήμερα δίνουν στην ΕΛΑΣ μέσο όρο 16%. Αν αυτές οι δημοσκοπήσεις έγιναν σε ένα δείγμα 1000 ατόμων η κάθεμια κι εφόσον πούμε πως κάθε δημοσκόπηση είχε εντελώς διαφορετικά πρόσωπα στο δείγμα, τότε μιλάμε για 30.000 ανθρώπους.

Αν πούμε πως το 20% είναι αδιευκρινιστή ψήφος, λευκά, άκυρα, τότε μένουν 24.000 που δήλωσαν την κομματική τους προτίμηση.

Το 16% στις 24.000 είναι σχεδόν 5000 άτομα που δήλωσαν πως θα ψηφίσουν ΕΛΑΣ.

Για να πάμε από τις 5000 στις 900.000 που απαιτούνται για ένα 16 - 17% η απόσταση είναι τεράστια.

Μπορεί να διανυθεί μπορεί και όχι.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ακόμη κι αν δεχθούμε πως σήμερα η ΕΛΑΣ είναι σε αυτά τα επίπεδα δηλ. αναμένεται να εκφράσει 1 εκ. ψηφοφόρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2019 είχε εκφράσει συνολικά 1.781.000 και κάτι ενώ το 2023 είχε εκφράσει 1.184.000 πολίτες.

Είχε χάσει δηλ. 600.000 ψηφοφόρους.

Αν κάνουμε την παραδοχή πως η ΕΛΑΣ θα λάβει ψήφους μόνο από αυτή τη δεξαμενή, πράγμα που δεν ισχύει, τότε μιλάμε για ένα σύνολο 700.000 ψηφοφόρων που πλέον δεν εκφράζονται από τον Αλέξη Τσίπρα και την πολιτική του.

Πιστεύω πως αυτή η δεξαμενή είναι πολύ μεγαλύτερη και θα είναι προς αναζήτηση έκφρασης.

ΤΡΙΤΟΝ, το πιο βασικό που σχετίζεται και με τα ανωτέρω, δηλ. το ζήτημα της πολιτικής και ιδεολογικής διαφοροποίησης.

Σήμερα, χωρίς να έχει εκφραστεί ρητά από την ΕΛΑΣ, το πολιτικό πλαίσιο της και το συνακόλουθο αφήγημα έγκειται στη σύσταση μιας πολιτικής δύναμης που θα απευθύνεται σε ένα ακροατήριο από την κεντροδεξιά μέχρι την αριστερά και στόχο θα έχει να κυβερνήσει κάνοντας βασικές παραδοχές.

Μέχρι στιγμής βλέπουμε πως θα διεκδικήσει σταθερές τιμές ρεύματος στη βάση μια συμφωνίας των μεγάλων παικτών της αγοράς και της κυβέρνησης, θα ζητήσει πατριωτική εισφορά από τους πολύ πλούσιους, δεν θα πειράξει ΦΠΑ και ΕΦΚ, δεν θα πειράξει τα υπάρχοντα και όσα ανοίξουν στη συνέχεια ιδιωτικά πανεπιστήμια, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο συναίνεσης με την υπάρχουσα ολιγαρχία.

Το βασικό ατού μιας πιθανής κυβέρνησης Τσίπρα, η θεμέλια λίθος των επιχειρημάτων, είναι πως αυτή η κυβέρνηση δεν θα κλέβει, όπως κάνουν οι προηγούμενες.

Αυτό το πολιτικό πλαίσιο, όμως, δεν φαίνεται να ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με το πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ, όπως έχει εκφραστεί συνεδριακά κι όπως το διατύπωσε χθες ο Πολάκης στη συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής, όπου μίλησε για δημόσια δεή, δημόσια τράπεζα, φορολόγηση του μεγάλου και πολύ μεγάλου πλούτου και άλλα.

Θα διεκδικήσει ως εκ τούτου ο ΣΥΡΙΖΑ να καλύψει τον κοινωνικό χώρο, που δεν θέλει απλώς αλλαγή διαχειριστή, αλλά θέλει και ουσιαστικές αλλαγές, που προφανώς δεν έρχονται μόνο με συναινέσεις και συμφωνίες.

Που θέλει εναλλακτική διακυβέρνηση και θέλει αυτό το πολιτικό σχέδιο να έχει κοινοβουλευτική παρουσία στην επόμενη βουλή.

Θα πείτε έχει προοπτική διακυβέρνησης ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ, που θα παλέψει για να μπει στη Βουλή; κι αν έχει μπορεί να πείσει ως προς αυτά που προτάσει ως πολιτικό σχέδιο; Αντιλαμβάνομαι πως στόχος του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα πρέπει να είναι η είσοδος στη Βουλή με την αναζήτηση ρόλου ρυθμιστή σε ένα πιθανό σενάριο προοδευτικής διακυβέρνησης.

Ρυθμιστή που θα επιδιώξει να τραβήξει μια τέτοια συγκυβέρνηση σε πιο ριζοσπαστικές πολιτικές.

Αν μπορεί να πείσει; Αν δεν μπορούν να πείσουν οι Δούρου, Παππάς, Πολάκης που έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με την διαπλοκή επανειλημμένως, οι πιο μπαρουτοκαπνισμένοι της περιόδου 2015 - 2019 ποιος άλλος μπορεί; Αυτοί έχουν και δείγμα γραφής, δεν εμφανίστηκαν χθες.

Κι έτσι με αυτό το σκεπτικό, νομίζω, πως μόνο ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ και η ηγεσία του μπορούν να πουν αν ο ιστορικός κύκλος του κόμματος θα κλείσει ή όχι.

Γιατί σήμερα ο κύκλος δεν έχει κλείσει.

Αν έχει τελειώσει μία φάση του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή της νοσταλγικής προσμονής για την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, μια άλλη φάση φαίνεται να ανοίγει, αυτή της καθαρής μετά Τσίπρα εποχής.

Προφανώς δεν είναι μια εποχή που θα χαρακτηρίζεται από την αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα, δεν πρέπει να είναι τέτοια.

Χαρακτηριστικό της πρέπει να είναι η διεκδίκηση εκπροσώπησης εκείνου του κοινωνικού χώρου που κάποτε εξέφρασε ο ΣΥΡΙΖΑ και που αναζητούσε ρήξεις και ανατροπές, πάντοτε μέσα από μια προοδευτική διακυβέρνηση. Δύσκολο έργο κι αυτό. Τέλος αναφορών στα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους