Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πάντα, πριν από κάθε ποδοσφαιρική πρόβλεψη, βάζουμε μπροστά ένα "αν". Η μαγεία του αθλήματος άλλωστε κρύβεται στις λεπτομέρειες και στα απρόβλεπτα σενάρια που κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει.

Στο τέλος της ημέρας όμως, υπάρχουν δυνατά και αδύναμα σημεία, και η ομάδα που θα "καμουφλάρει" τις αδυναμίες της αναδεικνύοντας τις αρετές της, είναι αυτή που θα φύγει νικήτρια.

Σε αυτό το Μουντιάλ, το αμυντικό πρόβλημα της Αργεντινής "φώναζε": ήταν τα γκολ που δεχόταν από τα άκρα.

Η ρίζα του κακού εντοπίζεται κυρίως στις καθυστερημένες επιστροφές του Μολίνα ή του Ταλιαφίκο, οι οποίοι έχαναν τον παίκτη που ερχόταν στην πλάτη τους.

Ειδικά ο Μολίνα αποτέλεσε την απόλυτη αμυντική παραφωνία της ομάδας, έχοντας άμεση ή έμμεση ευθύνη στα γκολ που δέχτηκε η "Αλμπισελέστε" από το Πράσινο Ακρωτήριο, την Αίγυπτο, την Ελβετία και την Αγγλία.

Για τον λόγο αυτό, περιμένω τον Σκαλόνι να επέμβει δραστικά στη δεξιά πλευρά για να "κλειδώσει" αυτή την τρύπα, πιθανότατα περνώντας στο ματς τον Μοντιέλ.

Μπορεί ο Μπαένα να μην είναι το κλασικό, εκρηκτικό εξτρέμ, αλλά οι προωθήσεις και τα όβερλαπ του Κουκουρέγια κρύβουν τεράστιους κινδύνους.

Στην απέναντι πλευρά, ο Γιαμάλ και ο Πόρο θα βρουν απέναντι τους διαρκή μαρκαρίσματα δύο εναντίον ενός. Ο Ταλιαφίκο, έχοντας τις βοήθειες ενός μέσου (πιθανότατα του Έντσο) αλλά και του Άλβαρες, ο οποίος παίζει περισσότερο ως ακραίος παρά ως καθαρός φορ, θα κληθούν να τους αναχαιτίσουν.

Το μεγαλύτερο όπλο της Αργεντινής είναι ότι δεν μπορείς ποτέ να διαβάσεις τις προθέσεις της.

Είναι πρακτικά αδύνατο να μαντέψεις τι τακτική θα υιοθετήσει και πώς ακριβώς θα στηθεί στο γήπεδο.

Μπορεί ανά πάσα στιγμή να σε αιφνιδιάσει.

Αντίθετα, η Ισπανία δύσκολα θα αλλάξει κάτι από τη γνωστή της φιλοσοφία, γεγονός που αποτελεί δίκοπο μαχαίρι.

Ένα ακόμη ατού της σημερινής Αργεντινής είναι πως έχει ήδη "ψηθεί" απέναντι σε ευρωπαϊκές ομάδες που λατρεύουν την κατοχή και παίζουν επιθετικά.

Αντιμετώπισε την Αγγλία του Τούχελ, την Ολλανδία, τη Γαλλία, αλλά και την εξαιρετικά οργανωμένη Ελβετία.

Έχει χτίσει τεράστια εμπειρία τα τελευταία τέσσερα χρόνια απέναντι στην ευρωπαϊκή σχολή.

Στον αντίποδα, η Ισπανία του Ντε Λα Φουέντε στερείται ανάλογων παραστάσεων.

Σε επίσημο επίπεδο, η μοναδική λατινοαμερικάνικη ομάδα που βρήκε στον δρόμο της ήταν η Ουρουγουάη.

Ήταν το ματς όπου οι Ισπανοί "υπέφεραν" σωματικά, δέχτηκαν ασφυκτικό πρέσινγκ και τελικά κέρδισαν χάρη σε ένα λάθος του Μουσλέρα.

Και στα φιλικά τους, όμως, φάνηκε η δυσκολία: έχασαν 1-0 από την Κολομβία, έφεραν ισοπαλία 3-3 με τη Βραζιλία και κέρδισαν 3-1 το Περού. Η Ισπανία δυσκολεύεται αφάνταστα απέναντι σε ομάδες που βασίζονται στο ακατάπαυστο τρέξιμο, τον "τσαμπουκά" και τη δύναμη.

Παρά την πεποίθηση ότι οι Ισπανοί κυριαρχούν απόλυτα στην κυκλοφορία της μπάλας, οι αριθμοί δείχνουν το αντίθετο. Η Αργεντινή μετράει συνολικά 4.324 επιτυχημένες πάσες, έναντι 4.156 της Ισπανίας, με την ακρίβεια των μεταβιβάσεων να αγγίζει το 91% και για τις δύο ομάδες.

Τα καλύτερα παιχνίδια της "Ρόχα" ήταν απέναντι στη Γαλλία, την Αυστρία και τη Σαουδική Αραβία.

Από την άλλη, η Αργεντινή έκανε τις καλύτερες εμφανίσεις της κόντρα στην Αγγλία, την Αυστρία και την Αλγερία.

Στα υπόλοιπα παιχνίδια, αμφότερες ζορίστηκαν αισθητά (η Αργεντινή απέναντι σε Πράσινο Ακρωτήριο, Αίγυπτο, Ελβετία και η Ισπανία απέναντι σε Βέλγιο, Πορτογαλία, Πράσινο Ακρωτήριο). Γυρνώντας στο "αν" της αρχής: η Ισπανία αρέσκεται στο να "κοιμίζει" το παιχνίδι.

Ρίχνει τον ρυθμό, τραβάει τον αντίπαλο στο δικό της μισό για να σπάσει το πρέσινγκ και μετά επιταχύνει ραγδαία μόλις πατήσει περιοχή.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο χαρακτηρίστηκε ως η πιο "βαρετή" ομάδα πριν από το ματς με τους Γάλλους.

Όπως παραδέχτηκε και ο Εμπαπέ: "Το λάθος μας ήταν ότι τους επιτρέψαμε να μας τραβήξουν στην περιοχή τους.

Πηγαίναμε τρεις εναντίον δύο στο πρέσινγκ, αλλά πάντα έβρισκαν τον ελεύθερο παίκτη, γιατί είναι μετρ στο να βγαίνουν από την πίεση.

Έπρεπε να παίξουμε απλά man to man ". Αυτή η τακτική, ωστόσο, δεν θα λειτουργήσει εύκολα κόντρα στην Αργεντινή. Ο Σκαλόνι δεν εφαρμόζει ψηλό πρέσινγκ, αλλά προτιμά ένα συμπαγές μεσαίο μπλοκ.

Όταν η Αργεντινή συναντά ομάδες με ατομική ποιότητα και γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις, προσαρμόζεται απόλυτα: κατεβάζει το τέμπο και επιδιώκει διαρκώς μονομαχίες ένας εναντίον ενός.

Αν η Αργεντινή χρησιμοποιήσει την εμπειρία της, πιέσει ασφυκτικά στα μαρκαρίσματα man to man και πάρει άμεσα την επιθετική πρωτοβουλία με γρήγορες μεταβάσεις, η πλάστιγγα θα γείρει υπέρ της.

Το ίδιο ισχύει αν καταφέρει να δημιουργήσει υπεραριθμία στην ισπανική περιοχή κατά το χτίσιμο των επιθέσεών της.

Για αυτό, περιμένω τον Σκαλόνι να παρατάξει μια τετράδα στον άξονα, με σκοπό να μπλοκάρει την ανάπτυξη των Ισπανών από πίσω.

Πρέπει να αποκόψουν τον Κουμπαρσί, ο οποίος είναι κομβικός στο σπάσιμο της πρώτης γραμμής πίεσης.

Αν δεν παίξει με τέσσερα καθαρά χαφ, θα επιλέξει έναν ακραίο με ξεκάθαρα ανασταλτικά καθήκοντα, ικανό να υποστηρίξει το παιχνίδι των γρήγορων μεταβάσεων. Στόχος; Να πνίξει τα χαφ και τα μπακ της Ισπανίας, "χτυπώντας" στην κόντρα με τους Μέσι, Άλβαρες και ΜακΆλιστερ.

Το πλεονέκτημα της Αργεντινής είναι η τεράστια εμπειρία της σε αυτά τα ματς, η σωματική της υπεροχή, το πάθος της και το γεγονός ότι έχει τον Μέσι. Η Ισπανία θα αντιτάξει τα νιάτα, το θράσος και την άρτια συνοχή των γραμμών της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους