Original Post

Πλήρες Κείμενο:

1. Η Ιλλυρία αποτελεί έναν ιστορικό γεωγραφικό όρο που προσδιορίζει το δυτικό τμήμα της Βαλκανικής Χερσονήσου κατά μήκος των ακτών της Αδριατικής Θάλασσας.

Ο ακριβής γεωγραφικός της χώρος μεταβαλλόταν συνεχώς ανά τους αιώνες, ξεκινώντας από μια περιορισμένη περιοχή στην κλασική αρχαιότητα και φτάνοντας σε μια τεράστια διοικητική περιφέρεια κατά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή.

Ιστορική εξέλιξη του γεωγραφικού όρου. Κλασική Αρχαιότητα (5ος - 4ος αι. π.Χ.). Για τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, η «Ιλλυρίς» περιόριζε αρχικά τον χώρο της κεντρικής και βόρειας σημερινής Αλβανίας, ξεκινώντας από την κοιλάδα του Αώου ποταμού και τον κόλπο του Αυλώνα, συνορεύοντας στα νότια με την Ήπειρο και στα ανατολικά με τη Μακεδονία. Ύστερη Αρχαιότητα & Ρωμαϊκή Εποχή.

Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τη Ρώμη και τη δημιουργία της επαρχίας Illyricum, ο όρος επεκτάθηκε δραματικά προς τα βόρεια και ανατολικά.

Περιέλαβε ολόκληρη τη δαλματική ακτή, τη Βοσνία, το Μαυροβούνιο, καθώς και περιοχές που έφταναν μέχρι τον ποταμό Δούναβη (Παννονία). Βυζαντινή Εποχή.

Η γεωγραφική έννοια διευρύνθηκε ακόμη περισσότερο.

Το «Ιλλυρικόν» (Praetorian Prefecture of Illyricum) αποτέλεσε μία από τις μεγάλες διοικητικές υποδιαιρέσεις της αυτοκρατορίας, φτάνοντας στο σημείο να περιλαμβάνει διοικητικά ακόμη και τη Θεσσαλονίκη.

Γύρω στο 650 μ.Χ., η γεωγραφική Ιλλυρία (το βυζαντινό Ιλλυρικόν) βρισκόταν στο απόλυτο σημείο μηδέν της ιστορίας της.

Η σαρωτική εισβολή των Αβάρων (ενός νομαδικού λαού μογγολικής/τουρκικής προέλευσης) και η μαζική μετανάστευση των Σλάβων άλλαξαν οριστικά τον εθνολογικό χάρτη.Οι παλαιοί κάτοικοι της περιοχής —που πλέον δεν ήταν οι «αρχαίοι Ιλλυριοί» αλλά ένας πλήρως εκρωμαϊσμένος πληθυσμός (λατινόφωνοι επαρχιώτες της Αυτοκρατορίας)— δεν εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας, αλλά ακολούθησαν τρεις διαφορετικές μοίρες. διασκορπίστηκαν, απομονώθηκαν ή αφομοιώθηκαν.

Η κατάσταση της Ιλλυρίας το 650 μ.Χ.Η βυζαντινή κεντρική διοίκηση είχε καταρρεύσει πλήρως στο εσωτερικό των Βαλκανίων μετά την πτώση των μεγάλων οχυρών πόλεων, όπως το Σίρμιο (582 μ.Χ.) και η Σαλώνα (614 μ.Χ.). Το 626 μ.Χ., η αποτυχημένη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Αβάρους κλόνισε την κυριαρχία τους, αφήνοντας τις σλαβικές φυλές να εγκατασταθούν μόνιμα στην Ιλλυρία.Γύρω στο 650 μ.Χ., η περιοχή είχε μετατραπεί σε αυτό που οι Βυζαντινοί ονόμαζαν «Σκλαβηνίες» (θύλακες υπό σλαβικό έλεγχο). Οι Ιλλυριοί δεν ανέπτυξαν ποτέ δικό τους, αυτόνομο γραπτό πολιτισμό, ούτε άφησαν πίσω τους λογοτεχνία, φιλοσοφία ή επιστημονικά συγγράμματα στη γλώσσα τους.Όταν αναφερόμαστε σε «πολιτισμό» με την κλασική έννοια (γράμματα, θέατρα, φιλοσοφία), τα πάντα στην περιοχή της Ιλλυρίας προέρχονταν από την ελληνική επίδραση (μέσω των αποικιών όπως η Επίδαμνος και η Απολλωνία) και στη συνέχεια από τη ρωμαϊκή/βυζαντινή κυριαρχία (εκρωμαϊσμός της περιοχής). Η σύγχρονη αρχαιολογία, εξετάζοντας την περίοδο πριν από την κάθοδο των Αβάρων και των Σλάβων (το 650 μ.Χ.), εντοπίζει την ύπαρξη των Ιλλυριών όχι μέσα από γραπτά κείμενα, αλλά μέσα από συγκεκριμένα υλικά ευρήματα.

Η ιλλυρική γλώσσα ήταν αποκλειστικά προφορική.

Όσες επιγραφές έχουν βρεθεί σε ιλλυρικά εδάφη είναι γραμμένες στο ελληνικό αλφάβητο ή στα λατινικά.

Δεν υπάρχει κανένα βιβλίο, ποίημα ή διάταγμα γραμμένο σε ιλλυρική γρσφή.

Το πιο αναγνωρίσιμο «σήμα κατατεθέν» τους είναι ο ιλλυρικός τύπος κράνους (χάλκινα κράνη με τετράγωνο άνοιγμα) και οι πλούσιες διακοσμημένες ζώνες και όπλα που βρίσκονται σε ανασκαφές.

Αντί για ναούς ή μεγάλα δημόσια κτίρια, ο ιλλυρικός πολιτισμός αποδεικνύεται από χιλιάδες χωμάτινους ή πέτρινους κυκλικούς τάφους, όπου έθαβαν τους πολεμιστές και τους αρχηγούς τους μαζί με τα όπλα τους.

Έχτιζαν οχυρούς οικισμούς σε κορυφές λόφων (τα λεγόμενα castella ή gradine), χρησιμοποιώντας μεγάλους λίθους (κυκλώπεια τείχη), χωρίς όμως την αρχιτεκτονική φινέτσα των ελληνικών ή ρωμαϊκών πόλεων.

Συνεπώς, αν ως «σημαντικό πολιτισμό» ορίζουμε τα γράμματα, τις τέχνες και την πολιτική θεωρία, οι Ιλλυριοί παρέμειναν στο περιθώριο (ως ένας λαός κυρίως πολεμιστών, κτηνοτρόφων και πειρατών). Η όποια πολιτισμική τους ταυτότητα απορροφήθηκε πλήρως από τον ελληνορωμαϊκό κόσμο αιώνες πριν από την έλευση των Σλάβων. Φωτό: The Avaro-Slav invasions of, or raids into, the Balkan

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους