Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απόψε, Αργεντινή και Ισπανία παίζουν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πριν από τη σέντρα, τρεις ιστορίες από τελικούς που έμειναν αξέχαστοι, αλλά για λόγους που κανείς δεν είχε φανταστεί. 1930, Μοντεβιδέο.

Πρώτος τελικός της ιστορίας, Ουρουγουάη-Αργεντινή.

Οι δύο ομάδες διαφωνούν ακόμη και για την μπάλα του αγώνα.

Η λύση μοιάζει σήμερα αδιανόητη.

Ο διαιτητής μπαίνει στο γήπεδο κρατώντας δύο μπάλες και ρίχνει κέρμα.

Πρώτο ημίχρονο με την μπάλα της Αργεντινής, δεύτερο με της Ουρουγουάης.

Με τη δική τους μπάλα οι Αργεντίνοι προηγούνται 2-1. Με τη δική της, η Ουρουγουάη γυρίζει το ματς σε 4-2 και κατακτά το πρώτο Μουντιάλ. 1950, Μαρακανά.

Στα χαρτιά, τελευταίος αγώνας του τελικού ομίλου και το ματς που θα έκρινε τον κάτοχο του τροπαίου. Στη Βραζιλία αρκούσε η ισοπαλία.

Η χώρα είχε ετοιμάσει φιέστα και ο πρόεδρος της FIFA Ζυλ Ριμέ είχε γράψει λόγο στα πορτογαλικά για τη βραζιλιάνικη νίκη.

Κατεβαίνει από τα επίσημα για να παραδώσει το τρόπαιο στη Βραζιλία, αλλά μέχρι να φτάσει στον αγωνιστικό χώρο, η Ουρουγουάη γυρίζει το παιχνίδι και κερδίζει 2-1. Ο Ριμέ βλέπει τους Βραζιλιάνους να κλαίνε.

Η τελετή ακυρώνεται, οι επίσημοι εξαφανίζονται και ο Ριμέ παραδίδει το τρόπαιο στον Ομπντούλιο Βαρέλα σχεδόν μόνος, μέσα σε ένα κατάμεστο γήπεδο που έχει βουβαθεί. 1930 και 1934. Ο Λουίς Μόντι είναι ο μόνος ποδοσφαιριστής στην ιστορία, σε δύο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου, με δύο διαφορετικές εθνικές ομάδες, Παίζει τελικό με την Αργεντινή και, τέσσερα χρόνια μετά, με την Ιταλία του Μουσολίνι.

Χάνει με την Αργεντινή, με τους οπαδούς της Ουρουγουάης να τον απειλούν, κερδίζει με την Ιταλία του Μουσολίνι που τον ήθελε "οπωσδήποτε" νικητή.

Όπως είπε ο ίδιος, στον πρώτο τελικό φοβόταν τι θα πάθαινε αν κέρδιζε και στον δεύτερο, αν έχανε.

Ένας αγώνας με δύο μπάλες.

Ένας πρόεδρος που χάνει τα γκολ και το σκορ.

Ένας παίκτης που αλλάζει χώρα και ξαναπαίζει τελικό.

Απόψε κρίνεται ένας τίτλος και μαζί, ποια ιστορία θα προστεθεί στις μνήμες των τελικών για τις επόμενες δεκαετίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους