Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα σε όλους μας και καλή μας Κυριακή από το The Healing Garden.

Μια σκηνή από την Οδύσσεια σήμερα αποτυπωμένη το 1871 από τον Briton Riviere.

Από αυτές που είχαν και θα έχουν πάντα μια ιδιαίτερη ξεχωριστή θέση μέσα μου.

Η αναγνώριση και το αντίο του Άργου στον Οδυσσέα. Ο Άργος είναι ο μοναδικός που αναγνωρίζει τον άνθρωπο που τον μεγάλωσε και τον περιμένει να επιστρέψει με μια πίστη παράλογη και υπερβατική, κάτι ανάμεσα στο θείο και το υπερφυσικό, που μόνο κάποια ζώα μπορούν να επιδείξουν.

Παρακολούθησα με τεράστιο ενδιαφέρον την ταινία του Νόλαν και επιβεβαίωσα κάτι πολύ σημαντικό.

Αυτή, η μεγαλειώδης ιστορία που όπως λέγεται διαμόρφωσε την αφήγηση για το δυτικό κόσμο, δεν μιλά για ηρωικές πράξεις, θεούς και τέρατα, τουλάχιστον όχι μόνον.

Αυτά είναι το πλούσια εντυπωσιακό σκηνικό περιβάλλον της.

Κυρίως μιλά για βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα και καταστάσεις.

Για τη νοσταλγία, τη μοναξιά, την ενοχή, τη φιλία, τη φιλοξένια, την αξιοπρέπεια, το κουράγιο, την αγάπη που αψηφά το χρόνο και το χώρο και πάρα πολλά άλλα.

Και κυρίως μιλά για το σπίτι που ανήκουμε και αποζητάμε να επιστρέψουμε κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Γιατί το σπίτι αυτό αφορά κυρίως και την επιστροφή στον εαυτό μας.

Και ο πραγματικός ήρωας είναι αυτός που παρόλο που απομακρύνεται, τραυματίζεται, χάνεται, περιπλανιέται, μπερδεύεται, υποφέρει, έρχεται η στιγμή που αντιλαμβάνεται, αποδέχεται και με επίγνωση επιστρέφει. Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας για την ταινία !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους