Επιμνημόσυνος λόγος Πανίκου Χάμπα, μέλος Π.Γ. του ΑΚΕΛ και Γ.Γ. ΕΚΑ, για τον Κώστα Μισιαούλη, Τσέρι, 19 Ιουλίου 2026 Σεβαστό ιερατείο, Αγαπητοί φίλοι και φίλες, Πενήντα δύο Ιούληδες, της μαυρίλας και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καθώς και της λησμονιάς.

Της χαλκευμένης και επιλεκτικής λήθης από τις μολυσμένες ψυχές, από τους γραβατωμένους, σήμερα, δολοφόνους, τους εντεταλμένους κονδυλοφόρους της ιστορικής παραχάραξης… Η μνήμη, όπου και να την αγγίξεις, πονεί.

Και στρέφεται στα πρόσωπα αυτών που έφυγαν για πάντα και αυτών που δεν επέστρεψαν ποτέ.

Στους ήρωες της Ελευθερίας, που άφησαν την πνοή τους, στα πεδία των μαχών, για την προάσπιση της Δημοκρατίας την 15η Ιουλίου, για να μην περάσει ο τούρκικος Αττίλας της 20ης του Ιούλη και της 14ης του Αυγούστου. 52 χρόνια μας ζητούν να ξεχάσουμε.

Να ξεχάσουμε τι; Το κακό που μας βρήκε; τις συλλήψεις και τις δολοφονίες; τα γλέντια και τις κλοπές τους στα μετόπισθεν όταν δολοφονούσαν συμπατριώτες μας όπως τον ήρωα μας Κώστα Μισιαούλη; Στις 17 Ιουλίου 1974 οι Εοκαβηταζήδες πήγαν στο σπίτι του Κώστα Μισιαούλη και τον συνέλαβαν με την υποψία ότι έχει όπλα.

Εάν δεν έχει θα τον φέρουμε πίσω είπαν στην σύζυγο του, θα τον ανακρίνουμε μόνο, τίποτα άλλο.

Αυτοί όμως ήταν σε εντεταλμένη αποστολή.

Αφού συνέλαβαν αρκετούς δημοκρατικούς πατριώτες κυρίως στελέχη και μέλη του ΑΚΕΛ, προσπάθησαν να τους τρομοκρατήσουν με ριπές από αυτόματα όπλα.

Ακολούθως αφού τους έβαλαν σε αυτοκίνητα τους συλληφθέντες τους μετέφεραν ένα χιλιόμετρο έξω από το κέντρο του χωριού.

Σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου του ήρωα Κώστα Μισιαούλη από το κρεβάτι του πόνου στο νοσοκομείο «οι πραξικοπηματίες τον πυροβόλησαν ξεπίτηδες». Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα καλούσαν το Κώστα Μισιαούλη να παραδώσει τα όπλα που δήθεν είχε εκείνος, όμως τι να τους απαντήσει, αφού όπλα δεν είχε.

Τότε άνοιξαν πυρ.

Αυτός που ήταν πάνω στο καπό του αυτοκινήτου έριξε μία ριπή πάνω από τα κεφάλια μας.

Μια λάμψη πήγαινε πάνω του Κώστα Μισιαούλη, τον είδα να πέφτει κάτω.

Ένας ένοπλος τον διέταξε να σηκωθεί, αλλά αυτός δεν ανταποκρινόταν.

Ένας από αυτούς ρώτησε τους άλλους ένοπλους ποιος τον πυροβόλησε.

Εγώ απάντησε ένας από αυτούς,. Γύρισε τον Μισιαούλη και είδε ότι τον είχε πετύχει στην κοιλιά, ενώ το αίμα είχε σχηματίσει λίμνη γύρω του.

Έδωσαν οδηγίες να τον πάρουν νοσοκομείο.

Πριν φύγουν, υποχρέωσαν έναν άλλο κρατούμενο να σκύψει και να γλύψει το αίμα του Μισιαούλη.

Μετά φόρτωσαν τον βαριά τραυματισμένο Μισιαούλη, σαν ζώο και τον πήραν στο νοσοκομείο για να ξεψυχήσει αργότερα.

Στην κηδεία του παρευρέθηκαν, παρόλη την τρομοκρατία που επικρατούσε, τα τρία τέταρτα του χωριού.

Όλοι έκλαψαν και εξέφρασαν τη λύπη και την αγανάκτηση τους για τον άδικο χαμό του Κώστα Μισιαούλη.

Τι να ξεχάσουμε; Τα αδέλφια μας τους συμπατριώτες μας που δολοφονήθηκαν; Θεέ μου κάνε να μην ξεχάσουμε ποτέ, για το καλό της Κύπρου.

Αυτές τις μαύρες μέρες φέρνουμε πιο έντονα στη μνήμη, στο μυαλό και τη σκέψη μας, εκείνους που πρόταξαν τα στήθια τους ενάντια στους εχθρούς της Πατρίδας μας, τη ξενοκίνητη Χούντα των Αθηνών, την προδοτική ΕΟΚΑ Β΄ και το βάρβαρο Τούρκο εισβολέα.

Εκείνους που πότισαν με το αίμα τους, το χώμα της Κύπρου, με το όραμα να την κρατήσουν λεύτερη, με τον πόθο να μην την πατήσουν ξένοι.

Εκείνους που όρθωσαν το ανάστημα τους και κοίταξαν με περηφάνια, κατάματα τους πραξικοπηματίες δίνοντάς τους το μήνυμα, ότι οι ιδέες δεν δολοφονούνται, και όσο τις πολεμούν, τόσο θεριεύουν. Ο Κώστας Μισιαούλης ήταν ένας από αυτούς τους ήρωες ένα δραστήριο μέλος της ΕΔΟΝ και γενικά του Λαϊκού Κινήματος.

Τον διέκρινε η συνέπεια, η τιμιότητα, η πίστη και η αφοσίωσή του στο ΑΚΕΛ και στην πατρίδα μας.

Τούτες τις μέρες που οι άνεμοι ξανά μας κυνηγάνε.

Τούτες τις μέρες που οι θρασύδειλοι και αμετανόητοι δεν ερυθριούν και προκαλούν τα συναισθήματά μας, με αφόρητο τρόπο, ετούτες τις μέρες, ο πόνος, η θλίψη και η οργή μας περισσεύουν.

Αποτείουμε φόρο τιμής στον Κώστα Μισιαούλη και όλους τους άλλους ηρωικούς νέους που έδωσαν τη ζωή τους για τα ιδανικά στα οποία πίστεψαν.

Για την ελευθερία της Κύπρου.

Τους διαβεβαιώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με πείσμα και χρέος προς τους ήρωες μας, για να δικαιώσουμε τους αγώνες και τις θυσίες τους.

Η δικαίωση θα έρθει με την απελευθέρωση της πατρίδας μας και τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής.

Με την επανένωση του τόπου και του λαού μας, την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών ολόκληρου του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων.

Αυτός είναι ο αμετάθετος στόχος μας. Αυτό προστάζουν οι θυσίες των ηρώων μας. Ειρήνη, Ειρήνη σήμερα και αύριο!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους