Original Post

Πλήρες Κείμενο:

El Balcón de Velázquez είναι το πιο διάσημο μιραντόρ του Santiago de Cuba.

Μικρό σε μέγεθος, τεράστιο σε θέα.

Βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς πόλης, μόλις λίγα βήματα από το Parque Céspedes, στη γωνία των οδών Mariano Corona και San Basilio.

Η επίσημη διεύθυνση που θα δεις στους χάρτες είναι Corona 660.

Είναι χτισμένο πάνω σε απότομο πρανές, εκεί που η πόλη κυλάει προς τη θάλασσα.

Από εκεί έχεις προνομιακή θέα σε ένα κομμάτι του κόλπου, της πόλης και των γύρω βουνών.

Η ιστορία, που είναι λίγο μπερδεμένη Το όνομα του προέρχεται από την πεποίθηση ότι ο Diego Velázquez de Cuéllar διέταξε εκεί την κατασκευή του πρώτου οχυρού της πόλης.

Οι νεότερες έρευνες λένε όμως ότι το οχυρό, ένα μικρό revellín / bastión για παρατήρηση, οφείλεται στην πραγματικότητα στον Hernando de Soto, κυβερνήτη της νεογέννητης βίλας λίγο αργότερα.

Η αρχική του λειτουργία ήταν αμυντική, η παρατήρηση της θαλάσσιας κίνησης για να αποφεύγονται οι αιφνιδιαστικές επιθέσεις πειρατών και κουρσάρων.

Η οικοδόμηση διατάχθηκε το 1539 και δεν τελείωσε μέχρι το 1550 λόγω των συνεχών διακοπών για μάχες με εξεγέρσεις των ιθαγενών.

Άλλες πηγές δίνουν το διάστημα 1538-1544.

Με τους αιώνες το φρούριο άλλαξε πολλές χρήσεις, έγινε κατοικία τον 18ο αιώνα, στρατώνας στις αρχές του 20ου κατά την αμερικανική επέμβαση, μέρος του κολεγίου La Salle.

Το αρχικό κτίσμα δεν σώθηκε.

Αυτό που βλέπεις σήμερα είναι το μιραντόρ που χτίστηκε μεταξύ 1950 και 1951.

Εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 1950 για να τιμήσει τον ιδρυτή της πόλης, σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Javier Ravelo Meneses και εγκαινιάστηκε επίσημα τον Σεπτέμβριο του 1953.

Ο δήμαρχος Luis Casero Guillén διέταξε να κατεδαφιστούν τα ερείπια και να σηκωθεί στη θέση τους ένας χώρος που να συνοψίζει την ιστορία της ίδρυσης.

Τι θα δεις σήμερα Είναι ένα μιραντόρ με μεγάλη βεράντα που φτάνει περίπου οκτώ μέτρα πάνω από το επίπεδο του δρόμου.

Η πρόσβαση γίνεται από την οδό Corona μέσα από τρεις αψίδες, με επίπεδη οροφή και πρόσοψη στρατιωτικού ύφους.

Έχει ασπίδες, φανάρια και ωραία σιδεριά.

Η θέα είναι ο λόγος που πας.

Τα σπίτια σφίγγονται και κατεβαίνουν σαν αμφιθέατρο, το τοπίο του κόλπου και των βουνών κόβεται μπροστά σου.

Αν και μόνο κάποιοι τοίχοι είναι αυθεντικοί, η τωρινή κατασκευή τους έχει ενσωματώσει.

Κάποτε η πόλη οργάνωνε εκεί διάφορες καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, ίσως να μπορεί να πετύχαινες θεατρικά έργα, μουσικές παραστάσεις ή ακόμα και επιδείξεις μόδας, όλες όμως οι εκδηλώσεις εδώ κ ένα χρόνο αναβάλλονται λόγο μη εισροής πετρελαίου από την σκλήρυνση των μέτρων αποκλεισμού των ΗΠΑ.

Η καλύτερη ώρα είναι αργά το απόγευμα για το φως στον κόλπο και λιγότερη ζέστη.

Δίπλα του: Parque Céspedes, Casa de Diego Velázquez - Museo de Ambiente Histórico, Catedral, Escalinata de Padre Pico, χωρίς είσοδο εννοείται, ελεύθερο, είναι ανοιχτός δημόσιος χώρος / μιραντόρ.

Κάποιες φορές έχει μικρό αντίτιμο αν έχει εκδήλωση.

Tip: κατέβα και στο στενό Callejón de Manga Chupa από κάτω, εκεί φαίνονται ακόμα υπολείμματα από τους αρχικούς τοίχους του revellín

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους