Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✊25 ΙΟΥΛΗΔΕΣ ΜΕΤΑ : CARLO GIULIANI-PRESENTE Σήμερα συμπληρώνονται 25 χρόνια από την δολοφονία του Ιταλού αναρχικού Carlo Giuliani.

Εκείνη την ημέρα στην Γένοβα της Ιταλίας, μίας βιομηχανικής πόλης του Ιταλικού Βορρά που σφυρηλάτησε δυναμικούς προλετάριους εργάτες που ξεζουμήθηκαν από το κεφάλαιο για ακόμα μεγαλύτερα κέρδη, στις 20 Ιουλίου 2001 είχαν δώσει ραντεβού οι ύαινες του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού των 8 πιο «ανεπτυγμένων» οικονομιών του κόσμου (για το μεγάλο κεφάλαιο πάντα). Στόχος τους να ξεδιπλώσουν στο τραπέζι τα βρώμικα και ύπουλα σχέδια τους για να γίνει ακόμα πιο οργανωμένη και συντονισμένη η επίθεση του κεφαλαίου και της αστικής τάξης εις βάρος των λαών παγκοσμίως.

Το βάφτισαν παγκοσμιοποίηση η όποια θα λειτουργούσε δήθεν θετικά για την ειρήνη των λαών και την οικονομική τους ευμάρεια.

Τα καμπανάκια ήχησαν για δυναμικές κινητοποιήσεις από κάθε γωνιά της Ευρώπης αλλά και από κράτη εκτός αυτής.

Στην πόλη άρχισαν να συρρέουν με κάθε μέσον ντόπιοι αλλά και ξένοι κομμουνιστές, αναρχικοί, σοσιαλιστές, αντιφασίστες, αντικαπιταλιστές αλλά και κάθε δημοκρατικός άνθρωπος που θέλησε να βάλει φρένο στα δολοφονικά σχέδια των G8 με την δυναμική παρουσία του στους δρόμους της Γένοβα . Την 20η Ιουλίου 2001 η πόλη της Γένοβα ζει ιστορικές στιγμές μέσω δυναμικών κινητοποιήσεων οι οποίες θα δώσουν ένα πολύχρωμο μαζικό αντιιμπεριαλιστικό και αντινεοφιλελεύθερο τόνο αλλά και μήνυμα ταυτόχρονα στα κοράκια του καπιταλισμού.

Ένα τσουνάμι λαού έκανε τους κουστουμάτους δολοφόνους να τρέμουν από την ώρα που πάτησαν το πόδι τους στην Γένοβα.

Ο τότε Ιταλός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι σαν σωστή μαριονέτα των G8 είχε επιστρατεύσει χιλιάδες αστυνομικούς «καραμπινιέρι» που σαν πιστά μαντρόσκυλα των αφεντικών τους έχουν λυσσάξει να διαλύσουν την μεγάλη αυτή διεθνή κινητοποίηση.

Στόχος τους η τρομοκράτηση όχι μόνο όσων συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις αλλά και ολόκληρης της πόλης.

Άλλωστε, αυτό φάνηκε όταν μπλόκα περιμετρικά της πόλης αλλά και σε αεροδρόμια, λιμάνια και σταθμούς λεωφορείων και τρένων είχαν ως στόχο το μπλοκάρισμα και την απέλαση όσων διαδηλωτών, από το εξωτερικό, επιχειρούσαν να πλησιάσουν την Γένοβα.

Η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι πριν την μέρα της 20ης Ιουλίου.

Ιταλοί μπάτσοι εισβάλλουν σε καταλήψεις όπου φιλοξενούνται διαδηλωτές συλλαμβάνοντας κόσμο μετά από ανελέητο ξύλο.

Η πόλη μετατρέπεται σε πεδίο μάχης.

Οδοφράγματα, δακρυγόνα, δυναμικές συγκρούσεις διαδηλωτών με τους πραιτοριανούς δημιουργούν ένα εύφλεκτο και θανατηφόρο κοκτέιλ.

Περίπου στις μεσημεριανές ώρες της 20ης Ιουλίου ένας 23χρονος Ιταλός αναρχικός ο Carlo Giuliani κείτεται νεκρός από σφαίρα μπάτσου.

Στη πλατεία «Gaetano Alimonda» ο μπάτσος Μario Placanica μέσα από τζίπ της αστυνομίας δεν δίστασε να πυροβολήσει σε ευθεία βολή όταν αντιλήφθηκε ότι ο Κάρλο, ο οποίος φορούσε κουκούλα , ήταν ακριβώς πίσω από το τζίπ της αστυνομίας.

Δευτερόλεπτα μετά και ενώ ο Ιταλός αναρχικός αγωνιστής έχει σωριαστεί στο έδαφος και αίμα να τρέχει από το κεφάλι του μετά από τον πυροβολισμό, το τζίπ των δολοφόνων μπάτσων κάνει όπισθεν και μπρος περνώντας έτσι δυο φορές πάνω από το κεφάλι του Κάρλο συνθλίβοντας το. H ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι ο Κάρλο είχε ακόμα καρδιακούς παλμούς πριν το τζίπ περάσει πάνω από το κρανίο του.

Οι δίκες των ένστολων δολοφόνων που ακολούθησαν καθώς και το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αθώωσαν τους ίδιους αφού έκριναν ότι οι αστυνομικοί βρισκόντουσαν σε νόμιμη αυτοάμυνα, ότι δεν έκαναν κατάχρηση εξουσίας και ότι η σφαίρα σφηνώθηκε στο κρανίο του Κάρλο από εξοστρακισμό.

Ακόμα αποφάσισαν για τον οδηγό-δολοφόνο μπάτσο του τζίπ ότι ο Κάρλο ήταν ήδη νεκρός όταν το τζίπ πέρασε από πάνω του αγνοώντας επιδεικτικά την ιατροδικαστική έκθεση που ισχυριζόταν το αντίθετο.

Ο ίδιος ο Marco Placanica ισχυρίστηκε ότι πυροβόλησε γιατί φοβήθηκε για την ζωή του.

Κανένας πραγματικός αγωνιστής δεν μπορεί να απορεί από τις αποφάσεις τις Ιταλικής και Ευρωπαϊκής αστικής δικαιοσύνης η οποία πάντα υπερασπίζεται τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και των μπάτσων -υπερασπιστών τους. Ο Ιταλός αναρχικός σύντροφος αγωνιστής Κάρλο Τζουλιάνι χύνοντας το ίδιο του το αίμα αποτελεί έναν φάρο για όλους μας ως ένας γνήσιος λαϊκός αγωνιστής.

Η θυσία του έγινε σύνθημα σε κινητοποιήσεις, γκράφιτι σε τοίχους, στίχοι σε πανκ, ροκ και χίπ-χόπ συγκροτήματα.

Θυσίασε τα νιάτα του για να πολεμήσει τους μεγαλοκαρχαρίες που ήρθαν στον τόπο του και να βάλουν την τζίφρα τους λέγοντας του ότι θα ζει στο εξής γονατιστός και ως επαίτης μπροστά στις διαταγές του διεθνή ιμπεριαλισμού και χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Ο Κάρλο ως γενναίος αγωνιστής της εργατικής τάξης όχι μόνο δεν λάκισε στις διαταγές τους αλλά τους πολέμησε εμπνέοντας έτσι τις παλιότερες και νεότερες γενιές παγκοσμίως για ακόμα πιο δυναμικούς λαϊκούς πολύμορφους μαζικούς αγώνες ενάντια στην δικτατορία του κεφαλαίου και της αστικής τάξης.

Η οργή μας για τον άδικο θάνατο του Κάρλο να πάρει μορφή δυναμικής μας παρουσίας στους δρόμους ενάντια στον ιμπεριαλισμό, καπιταλισμό και το δεκανίκι τους τον φασισμό κρατικό και παρακρατικό όπως θα έπραττε και ο ίδιος ο Κάρλο αν ήταν σήμερα αναμεσά μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους