Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι αλγόριθμοι των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών (Big Tech) υπονομεύουν τη δημοκρατία μετατρέποντας τον ψηφιακό δημόσιο χώρο σε ένα περιβάλλον πόλωσης, παραπληροφόρησης και χειραγώγησης.

Ο τρόπος με τον οποίο έχουν σχεδιαστεί οι αλγόριθμοί τους απειλεί τα θεμέλια της ανοιχτής κοινωνίας μέσα από τους εξής βασικούς μηχανισμούς: 1. Η εμπορευματοποίηση της Προσοχής μας και Συναισθηματική Χειραγώγηση Μη σας περάσει από το μυαλό ότι ο πρωταρχικός επιχειρηματικός στόχος των αλγορίθμων είναι η αναζήτηση της αλήθειας ή η ενημέρωση των πολιτών.

Αυτό που τους ενδιαφέρει πρωτίστως είναι η μεγιστοποίηση της "δέσμευσης" (engagement) και του χρόνου παραμονής των χρηστών στις πλατφόρμες, ώστε να αυξηθούν τα έσοδα από στοχευμένες διαφημίσεις.

Για να το πετύχουν αυτό, προωθούν συστηματικά περιεχόμενο που προκαλεί έντονα συναισθήματα, όπως θυμό, απέχθεια, φόβο και αγανάκτηση.

Η επικοινωνία σχεδιάζεται πλέον "μηχανικά" για να διεγείρει τον άνθρωπο και να προκαλεί εξάρτηση, υποβαθμίζοντας τον νηφάλιο και ορθολογικό δημόσιο διάλογο. 2. Αλγοριθμική Ριζοσπαστικοποίηση και Εξάπλωση Ψευδών Ειδήσεων Επειδή οι ψευδείς ειδήσεις και οι εξωφρενικές θεωρίες συνωμοσίας είναι συνήθως πιο ενδιαφέρουσες, πιο πιασάρικες και συναρπαστικές από την πεζή πραγματικότητα οι αλγόριθμοι τις επιβραβεύουν.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η παραπληροφόρηση ταξιδεύει πολύ ταχύτερα, βαθύτερα και ευρύτερα από την αλήθεια.

Μέσω των συστημάτων συστάσεων (recommender systems), οι χρήστες συχνά παρασύρονται σε "λαγότρυπες" (rabbit holes) ακραίου περιεχομένου, οδηγώντας στο φαινόμενο της «αλγοριθμικής ριζοσπαστικοποίησης», το οποίο εκμεταλλεύονται εξτρεμιστικές ομάδες για να διαδώσουν την προπαγάνδα τους. 3. Φούσκες Φίλτρων (Filter Bubbles) και Ακραία Πολιτική Πόλωση Οι πλατφόρμες τροφοδοτούν διαρκώς τους χρήστες με πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τις ήδη υπάρχουσες ιδεολογικές τους πεποιθήσεις, δημιουργώντας «φούσκες φίλτρων» και κλειστούς θαλάμους αντήχησης (echo chambers). Μέσα σε αυτά τα ψηφιακά περιβάλλοντα, η ανοχή στην αντίθετη άποψη εξαφανίζεται και η κοινωνία κατακερματίζεται σε εχθρικά στρατόπεδα.

Καθώς το εκλογικό σώμα πολώνεται ολοένα και περισσότερο, τα πολιτικά κόμματα αναγκάζονται να υιοθετούν πιο ακραίες θέσεις για να ανταποκριθούν σε αυτή την πολωμένη βάση, διαβρώνοντας τη δημοκρατική συναίνεση. 4. Κατάρρευση του Περιεχομένου και Ανεξέλεγκτη «Αλγοριθμική Σύνταξη» Οι αλγόριθμοι έχουν υποκαταστήσει τους ανθρώπινους αρθρογράφους αποκτώντας τη δύναμη να καθορίζουν τι θα δει η κοινή γνώμη, χωρίς να λογοδοτούν πουθενά και χωρίς καμία δημοσιογραφική δεοντολογία.

Έτσι, προκαλείται η «κατάρρευση του περιεχομένου» (content collapse), όπου μια τραγική είδηση, μια διαφήμιση και ένα αστείο βίντεο συναγωνίζονται επί ίσοις όροις στο ίδιο feed και αξιολογούνται μόνο με βάση την ικανότητά τους να προσελκύσουν κλικ. 5. Υπερ-στοχευμένη Επιρροή και Απώλεια Αυτονομίας Συλλέγοντας "Μεγάλα Δεδομένα" (Big Data) από τα ψηφιακά μας ίχνη, οι πλατφόρμες χτίζουν λεπτομερή προφίλ των χρηστών τους κάτι που επιτρέπει την υπερ-στοχευμένη πολιτική διαφήμιση (micro-targeting). Αυτό δίνει στη συνέχεια τη δυνατότητα σε πολιτικούς να χειραγωγούν αθόρυβα τους πιο ευάλωτους ή "αφελείς" ψηφοφόρους, αξιοποιώντας τις προσωπικές τους προκαταλήψεις ή τους φόβους τους, κάτι που υπονομεύει την ατομική αυτονομία και ελευθερία.

Επομένως ενώ το διαδίκτυο ξεκίνησε με την υπόσχεση του εκδημοκρατισμού και της πολυφωνίας, η αλγοριθμική δομή των Big Tech το μετέτρεψε σε ένα ολιγοπώλιο.

Υπονομεύοντας την κοινή πραγματικότητα, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο για τους πολίτες να πάρουν ορθολογικές, ενημερωμένες αποφάσεις, οι αλγόριθμοι έχουν εξελιχθεί σε έναν από τους σοβαρότερους κινδύνους για τις σύγχρονες δημοκρατίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους