Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δυο πραγματάκια για το μάζεμα τσαγιού στα βουνά μας. Οι παλιοί... μαζευαν τσάι για το σπιτι τους και για να βγάλουν καμία δραχμουλα προς βιοπορισμο.

Οι παλιοί ομως, δεν ειχαν ουτε τετρακίνητα οχήματα, ουτε υπηρχαν τότε οι δρόμοι στα βουνά που σήμερα σε φτανουν στην τελευταία κορυφή.

Ξεκινούσαν με τα πόδια ή κάποιο μουλάρι κι έφταναν έως οπου μπορούσαν.

Κι ουτε μπορούσαν να μαζεψουν εκατοντάδες κιλά.

Σήμερα βγαινουν για τσάι ο πάσα ενας που κανει τις διακοπές του στο χωριό των προγόνων του.

Πολλοι υποστηρίζουν πως γνωρίζουν να μαζεύουν το τσάι δίχως να αφαιρούν τη ρίζα κι έτσι το φυτό παραμένει ζωντανό.

Αρκεί ομως αυτό για να διατηρηθεί το είδος; Οχι βέβαια.

Το φυτό αναπαράγεται και εξαπλώνεται με σπόρους.

Οταν λοιπόν κόβουμε τα άνθη, διακόπτουμε την ομαλή αναπαραγωγικη διαδικασία του φυτού.

Να σημειωθεί οτι το φυτό δεν ζει περαν των 5 έως 10 χρόνων.

Οταν λοιπόν δεν του επιτρέπουμε να σποριασει το καταδικαζουμε σε αφανισμό.

Κάπως έτσι... σήμερα σε μερη που βρίσκαμε φυτά και περνάμε άνθη συναντάμε ολο και λιγότερα.

Σήμερα πλεον υπάρχουν καλλιέργειες τσαγιού οι οποίες μπορούν να καλύψουν τις καταναλωτές ανάγκες.

Αν λοιπόν θέλουμε τσάι του βουνού, μπορούμε να αγοράζουμε.

Κι επειδή μπορούμε με τα 4×4 οχήματα μας να βρούμε και να ρημαξουμε τα τελευταία φυτά στα βουνα μας, δεν σημαίνει οτι είμαστε άνθρωποι της φύσης αλλα αρπάγες της φύσης.

Ελπίζω να έγινα κατανοητός. Υ. Γ. Έχω σταματήσει την συλλογή τσαγιού εδώ και μια 25ετια τουλάχιστον. Απλά... αγοράζω και έχω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους