ΟΙ ΨΥΧΈΣ ΜΑΣ ΖΟΥΝ ΑΙΩΝΊΩΣ!!! Το έργο "Περί ψυχής και αναστάσεως" του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης αποτελεί φίλοι μου, ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Πατερικής γραμματείας σχετικά με την ψυχή, τον...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρόκειται για έναν διάλογο μεταξύ του Αγίου Γρηγορίου και της αδελφής του Αγίας Μακρίνας, λίγο πριν την κοίμησή της, που η μνήμη της εορτάζεται σήμερα 19 Ιουλίου. Ο Γρηγόριος προσεγγίζει τη Μακρίνα ως μαθητής που ζητεί απαντήσεις σε υπαρξιακά ερωτήματα.

Η ασθένεια και η επικείμενη αναχώρηση της αδελφής του τον οδηγούν να στραφεί σε θεμελιώδη ζητήματα: Τι είναι η ψυχή, ποια είναι η σχέση της με το σώμα και πώς νοείται η ανάσταση των νεκρών; Σύμφωνα με τη διδασκαλία που αναπτύσσεται στο έργο, η ψυχή δεν ταυτίζεται με το σώμα ούτε εξαρτάται απολύτως από τη φθορά του.

Είναι άυλη, λογική και χαρισματική πραγματικότητα, η οποία δέχεται τη ζωή από τον Θεό.

Ο άνθρωπος δεν είναι ψυχή μόνον ούτε σώμα μόνον, αλλά ενότητα ψυχής και σώματος.

Αυτή η ενότητα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ανθρωπολογίας του Γρηγορίου Νύσσης.

Η ψυχή και το σώμα, αν και διακρίνονται, δεν παύουν να ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο, το οποίο καλείται να ζήσει αιώνια μέσα στη χάρη του Θεού.

Ο θάνατος, επομένως, δεν συνιστά απόλυτη εξάλειψη του ανθρώπου, αλλά διάσπαση αυτής της ενότητας, η οποία όμως δεν μπορεί να ακυρώσει την πρόνοια του Θεού για το ανθρώπινο πρόσωπο. Ο Γρηγόριος Νύσσης δεν προσεγγίζει το θέμα με θεωρητικό τρόπο, προσπαθεί να δείξει ότι η ελπίδα της αναστάσεως ΔΕΝ είναι ευσεβής φαντασία, αλλά λογικά θεμελιωμένη αλήθεια της πίστεως. Η Μακρίνα από την άλλη, αναπτύσσει μέσα από θεολογικό συλλογισμό, την πεποίθηση ότι η ψυχή συνεχίζει την ύπαρξή της και μετά τον θάνατο.

Δεν καταστρέφεται μαζί με το σώμα, διότι η ύπαρξή της δεν στηρίζεται στη φθορά της ύλης.

Ο θάνατος, μέσα στην Πατερική αυτή προοπτική, ΔΕΝ είναι αφανισμός αλλά μετάβαση της ανθρώπινης υπάρξεως σε μια άλλη κατάσταση.

Ιδιαίτερη θέση στο έργο κατέχει η διδασκαλία περί αναστάσεως του σώματος.

Το σώμα ΔΕΝ απορρίπτεται ως κάτι κατώτερο ή ανάξιο σωτηρίας.

Αντίθετα, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης φύσεως και καλείται και αυτό στη μέλλουσα δόξα. Ο Γρηγόριος υποστηρίζει ότι ο Θεός, ως Δημιουργός του ανθρώπου, έχει τη δύναμη να επαναφέρει την ανθρώπινη φύση στην πληρότητά της. Η Μακρίνα, στο έργο, εμφανίζεται ως μάρτυρας της εμπειρίας της Εκκλησίας.

Η ειρήνη της μπροστά στον θάνατο φανερώνει ότι η θεολογική αλήθεια δεν είναι θεωρητικό σχήμα, αλλά βίωμα.

Η στάση της μαρτυρεί τη βαθιά σχέση ανάμεσα στη δογματική πίστη και την πνευματική ζωή.

Γι’ αυτό και η συζήτησή της με τον Γρηγόριο δεν είναι απλώς φιλοσοφικός διάλογος, αλλά πνευματική παρακαταθήκη.

Το έργο "Περί ψυχής και αναστάσεως", αναδεικνύει τελικά ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Η ελπίδα της αναστάσεως θεμελιώνεται στην παντοδυναμία του Θεού και στη φιλάνθρωπη πρόνοιά Του για τον άνθρωπο. Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, μέσα από τη μορφή του διαλόγου, δίνει μια από τις πιο ολοκληρωμένες Πατερικές απαντήσεις στο μυστήριο του θανάτου, συνδέοντας τη θεολογία με την ανθρωπολογία και την εσχατολογία.

Επομένως, το έργο δεν αποτελεί απλώς μια καταγραφή των τελευταίων ημερών της Αγίας Μακρίνας, αλλά ένα κείμενο υψηλής θεολογικής αξίας, στο οποίο αποτυπώνεται η πίστη της Εκκλησίας ότι ο άνθρωπος είναι προορισμένος ΌΧΙ για την εξαφάνιση, αλλά για την εν Χριστώ αιώνια ζωή.

Θεωρώ φίλοι μου ότι αξίζει να το προμηθευτούμε και να το διαβάσουμε όλοι μας! Βοήθειά μας η Αγία Μακρίνα και χρόνια πολλά στις εορτάζουσες!!!🌺🌺 (Ανώνυμος εκπαιδευτικός)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους