Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν πρόσφυγας θέλω να πω αυτό που νιώθω βαθιά μέσα μου.

Μεγάλωσα ανάμεσά σας.

Ανάμεσα στους συμπολίτες μου πλέον, στους Λεμεσιανούς.

Μεγάλωσα κυρίως με τους παππούδες και τις γιαγιάδες σας — τους ανθρώπους εκείνους που το 1974, μετά την εισβολή, μας άνοιξαν τις αγκαλιές τους, τα σπίτια τους, τις καρδιές τους.

Μας έδωσαν χώρο να σταθούμε ξανά στα πόδια μας.

Και σήμερα πιστεύω πως υπάρχει ένα χρέος.

Ένα χρέος δικό σας, αλλά και δικό μας.

Έχετε χρέος να σηκώσετε ανάστημα και να πείτε ένα «όχι» σε όσους μετατρέπουν την πόλη μας σε κάτι που δεν αναγνωρίζουμε πια.

Γιατί αυτή η πόλη είναι πλέον και δική μας πόλη.

Την αγαπήσαμε, τη ζήσαμε, τη χτίσαμε μαζί.

Και ξέρετε κάτι; Εμείς που ζήσαμε τον ξεριζωμό, δεν πιστεύω ότι μπορούμε να αντέξουμε έναν δεύτερο ξεριζωμό.

Αυτή τη φορά όχι από έναν εισβολέα, αλλά επειδή αφήσαμε την ίδια μας την πόλη να χάσει την ψυχή της και τους ανθρώπους της.

Το 1974 μας προστατέψατε.

Μας αγκαλιάσατε.

Μας δώσατε δύναμη να συνεχίσουμε.

Σήμερα είναι η ώρα να προστατεύσουμε όλοι μαζί τη Λεμεσό μας.

Να αγκαλιάσουμε την πόλη μας πριν να είναι αργά.

Έχουμε χρέος απέναντι στους παππούδες και στις γιαγιάδες σας.

Απέναντι σε εκείνους που απέδειξαν τι σημαίνει ανθρωπιά.

Δεν βλέπετε τι συμβαίνει; Δεν καταλαβαίνετε ότι οδηγούμαστε προς έναν νέο ξεριζωμό, μια προσφυγοποίηση μέσα στην ίδια μας την πόλη; Σας το ζητώ με όλη μου την καρδιά: αντιδράστε τώρα, όσο υπάρχει ακόμα χρόνος.

Γιατί χάνεται η πόλη.

Χάνουμε τη Λεμεσό που αγαπήσαμε.

Ο μόνος δρόμος είναι να σηκώσουμε ανάστημα και να πούμε «όχι» σε όσους βάζουν το προσωπικό συμφέρον πάνω από το καλό της πόλης και των ανθρώπων της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους