Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ «ΙΔΙΩΝΥΜΟ» ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Επί πρωθυπουργίας Ελευθερίου Βενιζέλου και με δική του εισήγηση, ψηφίστηκε από την Βουλή στις 18 Ιουλίου 1929, ο νόμος 4229/1929 «περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών». Ο νόμος αυτός είναι γνωστός ως «Ιδιώνυμο» και ουσία έπληττε ευθέως τα δημοκρατικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών.

Ο νόμος αυτός, ήταν άκρως αντιδημοκρατικός και στόχευε κυρίως, εναντίον των μελών του μικρού σε πολιτική δύναμη και εκτός Βουλής, Κ.Κ.Ε. Ο όρος «ιδιώνυμο» (νομικός όρος που χαρακτηρίζει το έγκλημα, για το οποίο προβλέπονται ιδιαίτερες ποινές, σε σχέση με τα λοιπά εγκλήματα), με την ψήφιση και εφαρμογή του ανωτέρω νόμου το 1929 (ο νόμος εφαρμόστηκε μέχρι το 1974 και έκανε χρήση του και η Χούντα), απέκτησε πολιτική σημασία.

Επέτρεπε τη χρήση κάθε κατασταλτικού μέσου και ποινικοποιούσε την υποστήριξη και διάδοση των κομμουνιστικών ιδεών.

Το νομοσχέδιο, εισήχθη προς ψήφιση στη Βουλή, στις 3 Απριλίου 1929.

Από βήματος Βουλής, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέφερε ότι το νομοσχέδιο «δεν επιδιώκει να διώξη τον κομμουνισμόν ως ιδέαν αλλά την Γ΄Διεθνή και τας μπολσεβικικάς αρχάς αυτής, αίτινες απέχουν πολύ του ιδεώδους κομμουνισμού…» . Στο νομοσχέδιο αντέδρασε η αριστερά πτέρυγα του κόμματος των «Φιλελευθέρων» (Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Γεώργιος Παπανδρέου, Γεώργιος Καφαντάρης), ενώ το ΚΚΕ, το οποίο δεν διέθετε εκπροσώπηση στη Βουλή, διοργάνωσε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη διαδηλώσεις. Ο Παπαναστασίου, προκειμένου να υποχωρήσει από την αρχική του θέση και να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο, πρότεινε να διώκονται ομοίως και οι φασίστες με το «ιδιώνυμο», αλλά η πρότασή του απερρίφθη από τον ίδιο τον Βενιζέλο Τελικά, το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στις 18 Ιουλίου 1929 και η εφαρμογή του ξεκίνησε την 25η Ιουλίου.

Το «Ιδιώνυμο», στο άρθρο 1 προέβλεπε: «΄Οστις επιδιώκει την εφαρμογή ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της επικρατείας ή ενεργεί υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν, τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον 6 μηνών.

Προς τούτοις επιβάλλεται δια της αποφάσεως και εκτοπισμός ενός μηνός μέχρι 2 ετών εις τόπον εν αυτή οριζόμενον.

Με τας αυτάς ποινάς τιμωρείται και όστις επωφελούμενος απεργίας ή λοκ-άουτ, προκαλεί ταραχάς ή συγκρούσεις». Σε περιπτώσεις που το αδίκημα τελείτο δια του Τύπου, προβλεπόταν ως ποινή, η απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος για τον δημοσιογράφο, τον εκδότη της εφημερίδας και τον τυπογράφο, για 6 μήνες, ποινή που μπορούσε να φτάσει μέχρι 3 έτη, σε περιπτώσεις υποτροπής Οι προβλεπόμενες ποινές, ήταν βαρύτερες για δημοσίους υπαλλήλους, αστυνομικούς και στρατιωτικούς (απόλυση). Κατά παρέκκλιση του άρθρου 100 παρ.1 του ισχύοντος Συντάγματος (Σύνταγμα του 1927), ορίζονταν ως αρμόδια δικαστήρια για την εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων, όχι τα κοινά ποινικά δικαστήρια, αλλά τα ορκωτά δικαστήρια.

Για την ψήφιση του «Ιδιώνυμου» από την ελληνική Βουλή, αντέδρασε σε Ελλάδα και εξωτερικό ο νομικός κόσμος και οι διανοούμενοι (συγγραφείς, ποιητές, επιστήμονες κ.α., μεταξύ δε αυτών και ο Αϊνστάϊν). Κατά την διάρκεια εφαρμογής του συγκεκριμένου νόμου (αντικαταστάθηκε το 1936 με σκληρότερο νόμο από τον δικτάτορα Μεταξά, ο οποίος και στηρίχτηκε στον νόμο του Βενιζέλου), συνελήφθησαν 16.500 πολίτες, εκ των οποίων οι 3.000 καταδικάστηκαν και εξορίστηκαν σε νησιά (Φολέγανδρος, Ανάφη, Σκύρος, κ.α.), ενώ διαλύθηκαν με δικαστικές αποφάσεις, οργανώσεις και σωματεία, που θεωρήθηκε ότι επηρεάζονταν από το ΚΚΕ.

Εφεξής, πλήθος νομοθετημάτων, στηρίχτηκαν στο «Ιδιώνυμο» του Βενιζέλου (δικτατορία Μεταξά, Χούντα Συνταγματαρχών), μέχρι να τεθούν εκτός ισχύος τέτοιου είδους, φασιστικοί νόμοι, με το Σύνταγμα του 1975.

Αξίζει να αναφερθεί, ότι εμπνευστής του «Ιδιώνυμου», το οποίο τελικά εισηγήθηκε και σθεναρά υποστήριξε στη Βουλή ο Ελευθ.

Βενιζέλος, ήταν ο υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησής του, Κων/νος Ζαβιτσάνος, ο οποίος στη συνέχεια… διέπρεψε και στην δικτατορία Μεταξά. . Το «Ιδιώνυμο» του Βενιζέλου, ήταν τελικά ένας ντροπιαστικός νόμος, που κατέλυε, επί ποινή, δημοκρατικά δικαιώματα και υπήρξε εφεξής στήριγμα σε δικτατορικά καθεστώτα, για την εξόντωση χιλιάδων ατόμων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους