Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κρίση στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ακόμα μικρό επεισόδιο στη μεγάλη κρίση της Αριστεράς στη χώρα μας.

Η κρίση είναι ευρύτερη αφορά πολλά κόμματα και χώρους και έχει συνοπτικά δύο πυλώνες: Ο πρώτος είναι η αδυναμία εκπροσώπησης των μαχόμενων λαϊκών τάξεων. Η Αριστερά που δεν μπορεί να εκπροσωπήσει.

Ο δεύτερος είναι ότι δεν έχει τον τρόπο, την οργανωτική και πολιτική συγκρότηση για να εξυπηρετήσει το πρόγραμμά της.

Αλλά αυτά είναι γνωστά.

Το σημαντικό είναι όσα «είναι γνωστά» να γίνονται ένας γόνιμος δρόμος αλλαγής.

Για να πιάσουμε το νήμα πρέπει να φτάσουμε στο 2019 και το τότε κόμμα ΣΥΡΙΖΑ που βγαίνει από μία μακρά και δύσκολη κυβερνητική περίοδο και πρέπει να περάσει στην επόμενη φάση.

Δεν πέρασε ποτέ και βυθίστηκε στον εαυτό του.

Τι συνέβη τότε; Εκείνη η Αριστερά αποδείχτηκε ότι δεν ήταν χρήσιμη.

Γιατί δεν απαντούσε στις μεγάλες κοινωνικές ανάγκες για εργασία, πολιτισμό, ευημερία, για αυτό που λέμε «κανονική ζωή», αυτό το μίγμα προσδοκιών ατομικής προόδου και συλλογικών μετατοπίσεων προς κάτι που όλοι επιθυμούν να είναι καλύτερο.

Το αν η Αριστερά πρέπει να απαντά και να ανταποκρίνεται σε τέτοια αντιφατικά ερωτήματα και καταστάσεις είναι ένα ερώτημα.

Σε επίπεδο βούλησης εκείνος ο ΣΥΡΙΖΑ απαντούσε ότι ήταν θετικός.

Αλλά δεν μπόρεσε να κάνει κάτι καλύτερο από το 2019 ως το 2023.

Εκείνη όμως η Αριστερά είχε ήδη γίνει κι ένας εσωστρεφής οργανισμός κάτι που δεν άλλαξε όταν προστέθηκε ένα δυναμικό της «διεύρυνσης» που ήταν όμως βγαλμένο από τον ίδιο κόσμο της εσωστρέφειας.

Ο όλος ΣΥΡΙΖΑ, μικρά και μεγάλα στελέχη έχουν τις ίδιες ευθύνες για την θεοποίηση των ομάδων, της γραφειοκρατίας, της εξουσίας σε ένα ποτήρι νερό και της ικανοποίησης των εγωϊσμών.

Ήταν ένα κόμμα αυτοεαυτού και αυτοναφορικότητας που τη βλέπεις ακόμα και σήμερα σε κάποιες δόσεις σε πολλούς.

Αλλά κι αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά πια.

Όπως είναι γνωστή και η αδυναμία και των άλλων προτάσεων ανανέωσης και αλλαγής ή επιστροφής και καταφυγίου που δοκιμάστηκαν ως το 2023.

Εδώ δεν υπάρχει «λύση». Φαίνεται ότι χρειάζεται για πολλούς και πολλές σε προσωπικό επίπεδο λίγος ακόμα χρόνος για αναστοχασμό και τι έγινε το 2019.

Αλλά η ζωή τρέχει και δεν ασχολείται με τους αναστοχασμούς κανενός. Και καλά κάνει που τρέχει η ζωή. Το παρακάτω έχει σημασία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους