Original Post

Πλήρες Κείμενο:

https://www.ionikienotita.gr/?p=54958 Το «Γήπεδο των Θεών»: Ένα μοναδικό γήπεδο ποδοσφαίρου μέσα σε σβησμένο ηφαίστειο Posted by Σαράντος Φιλιππόπουλος

--------------------------------------------------------------------- Απόψε κορυφώνεται ο σπουδαιότερος ποδοσφαιρικός θεσμός του πλανήτη, με τον μεγάλο τελικό του Μουντιάλ ανάμεσα στην Ισπανία και την Αργεντινή.

Ένα παιχνίδι που αναμένεται να παρακολουθήσουν –κυριολεκτικά– δισεκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε γωνιά της Γης.

Μία σπουδαία διοργάνωση, με γεμάτα γήπεδα, συναρπαστικούς αγώνες και πρωταγωνιστές τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές του κόσμου.

Ταυτόχρονα, όμως, ήταν ακόμη μία διοργάνωση που διεξήχθη στη σκιά των παιχνιδιών εξουσίας.

Που σημαδεύτηκε από γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις, από την εχθρική στάση απέναντι στο Ιράν, από την ολοένα στενότερη σχέση της FIFA με την πολιτική ισχύ και τη δουλική στάση στον Τραμπ, από την ακόμη μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση του αθλήματος – χαρακτηριστικό παράδειγμα τα περίφημα «διαλείμματα ενυδάτωσης», που στην πράξη εξυπηρέτησαν κυρίως την προβολή περισσότερων διαφημίσεων.

Είναι προφανές ότι κάθε ποδοσφαιρόφιλος περιμένει με ανυπομονησία έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Όμως οι αγνοί εραστές της στρογγυλής θεάς δύσκολα μπορούν να μη νιώσουν μια ανησυχία για την κατεύθυνση που έχει πάρει το αγαπημένο τους άθλημα.

Παιχνίδια ισχύος, αμύθητα οικονομικά συμφέροντα, σταρ σίστεμ... Όλα αυτά μοιάζουν πολύ μακριά από το ποδόσφαιρο που αγάπησαν όταν, παιδιά ακόμη, μαγεύτηκαν για πρώτη φορά από ένα τόπι.

Από την ανείπωτη χαρά του πρώτου γκολ, είτε το πέτυχαν οι ίδιοι είτε το πανηγύρισαν από την κερκίδα.

Κι όμως, κάπου εκεί έξω εξακολουθούν να υπάρχουν μικρές εστίες που κρατούν ζωντανή την ψυχή του ποδοσφαίρου.

Σε κάθε αλάνα, σε κάθε χωμάτινο γήπεδο, σε κάθε γειτονιά όπου παιδιά, εργάτες ή φίλοι κλωτσούν μια μπάλα μόνο και μόνο γιατί το αγαπούν, το ποδόσφαιρο συνεχίζει να αναγεννάται από τις στάχτες του.

Εκεί δεν υπάρχουν εκατομμύρια, χορηγοί και τηλεοπτικά συμβόλαια.

Υπάρχει μόνο η χαρά του παιχνιδιού.

Και ας ελπίσουμε πως αυτή η φλόγα θα συνεχίσει να καίει άσβεστη, πηγαίνοντας κόντρα στο πνεύμα των καιρών.

Με αφορμή, λοιπόν, τον αποψινό τελικό, αλλά και το γεγονός ότι μία από τις διοργανώτριες χώρες ήταν το Μεξικό –η πιο «ποδοσφαιρική» από τις τρεις– σας παρουσιάζουμε μία τέτοια ξεχωριστή «εστία» αγνού ποδοσφαίρου, όπου το άθλημα επιστρέφει στις ρίζες του, συνδέεται με την κοινότητα με ξεχωριστό τρόπο και δημιουργείται κάτι μοναδικό! Συνήθως, όταν τα αθλητικά ρεπορτάζ αναφέρονται σε ένα «γήπεδο-ηφαίστειο», εννοούν την «καυτή» ατμόσφαιρα που έχουν δημιουργήσει οι φίλαθλοι.

Τι γίνεται, όμως, όταν ο όρος είναι… κυριολεκτικός;;;; Ένα ερασιτεχνικό γήπεδο κυριολεκτικά κρυμμένο μέσα σε ένα ηφαίστειο όπου η μπάλα εξακολουθεί να κυλά όπως παλιά…

——————————————————————————————————————— Στα νότια της Πόλης του Μεξικού, κρυμμένο μέσα στον κώνο ενός σβηστού ηφαιστείου, βρίσκεται το «Γήπεδο των Θεών», ένα από τα πιο εντυπωσιακά γήπεδα ποδοσφαίρου στον κόσμο.

Τα σύγχρονα ποδοσφαιρικά στάδια αποτελούν αληθινά θαύματα αρχιτεκτονικής και μηχανικής, αλλά όταν πρόκειται για την καθαρή εντυπωσιακή εικόνα και τη μαγευτική θέα, το «Γήπεδο των Θεών», ένα ταπεινό χωμάτινο γήπεδο ποδοσφαίρου στο Μεξικό, σίγουρα κλέβει την παράσταση.

Φωλιασμένο μέσε σ' ένα ανενεργό ηφαίστειο και περιτριγυρισμένο από πλούσια βλάστηση, αυτός ο μοναδικός χώρος ζωντανεύει κάθε Κυριακή, όπου και φιλοξενεί αγώνες ερασιτεχνικού πρωταθλήματος στην πόλη Σάντα Σεσίλια Τεπέτλαπα, στην περιοχή Σοτσιμίλκο. Στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Teoca συμμετέχουν 10 ομάδες, καθεμία από τις οποίες αντιπροσωπεύει μια ξεχωριστή οικογένεια από την πόλη.

Δεν υπάρχει όριο ηλικίας, επομένως δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπει κανείς εφήβους να παίζουν δίπλα σε συνταξιούχους.

Αν και οι γυναίκες δεν αγωνίζονται αυτή τη στιγμή στο γήπεδο, συμμετέχουν στο ποδοσφαιρικό θέαμα ενθαρρύνοντας τους αγαπημένους τους από τις κερκίδες.

Ανάγκη, όχι εκκεντρικότητα Το «Γήπεδο των Θεών» γεννήθηκε από ανάγκη και όχι από εκκεντρικότητα ή πνευματικότητα. Η Σάντα Σεσίλια Τεπέτλαπα περιβάλλεται από απότομες βουνοπλαγιές, επομένως το κοντινό σβηστό ηφαίστειο παρείχε την πιο επίπεδη διαθέσιμη επιφάνεια για ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.

Είναι ενδιαφέρον ότι, αν και ο αγωνιστικός χώρος μπορεί να φαίνεται φθαρμένος με την πρώτη ματιά, η συντήρησή του αποτελεί πηγή τοπικής υπερηφάνειας, με τους χωρικούς να παίρνουν σειρά για να διασφαλίσουν ότι βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Φροντίζουν τα πάντα μόνοι τους και αρνούνται πεισματικά την κρατική βοήθεια για έναν πολύ απλό λόγο. «Το φροντίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Το πρωτάθλημα είναι εντελώς αυτοδιοικούμενο.

Δεν ζητάμε δημοτική υποστήριξη, γιατί αν η τοπική κυβέρνηση επενδύσει σε αυτό, θα προσπαθήσει να διεκδικήσει την ιδιοκτησία του.

Αυτός ο λόφος είναι κοινοτικός· ανήκει στον κόσμο και τον συντηρούμε επειδή είναι δικός μας.

Κρατώντας την κυβέρνηση μακριά από αυτό, κρατάμε το γήπεδο για τους εαυτούς μας», δήλωσε ντόπιος κάτοικος. Πηγή: gazzetta.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους