Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι χρήστης ουσιών. Και λοιπόν; Αυτό σημαίνει ότι δεν αξίζει να σωθεί; Ότι δεν έχει δικαίωμα στην περίθαλψη και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Τον είδε ψυχίατρος και έκρινε ότι χρειάζεται άμεση νοσηλεία σε ψυχιατρική κλινική.

Όταν έφτασε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, η απάντηση ήταν μία: «Δεν υπάρχει κρεβάτι.» Εκείνο το βράδυ κάλεσα την Αστυνομία.

Την επόμενη ημέρα επικοινώνησα ξανά.

Ζητούσα μία λύση.

Ζητούσα να σωθεί ένας άνθρωπος που ο ίδιος φώναζε ότι δεν μπορεί άλλο.

Και ποια ήταν η απάντηση του κράτους; 400 ευρώ.

Σε έναν άνθρωπο που έκλαιγε και έλεγε: «Μη μου δώσετε χρήματα.

Θα πάω να αγοράσω ουσίες.

Δεν θέλω λεφτά.

Θέλω βοήθεια.

Σώστε με.» Πόσο πιο δυνατή κραυγή αγωνίας μπορεί να ακουστεί; Όταν ένας άνθρωπος ζητά θεραπεία και εσείς του δίνετε χρήματα αντί για φροντίδα, δεν τον βοηθάτε.

Τον εγκαταλείπετε.

Σήμερα ήταν αυτός.

Αύριο μπορεί να είναι το δικό σας παιδί, ο αδελφός σας, ένας φίλος σας.

Σας παρακαλώ, ακούστε το βίντεο μέχρι το τέλος.

Όχι για να λυπηθείτε.

Αλλά για να αναρωτηθείτε πόσοι άνθρωποι ζητούν βοήθεια και αντί να τους απλώσουμε το χέρι, τους γυρίζουμε την πλάτη. Αυτό δεν είναι απλώς μια ιστορία. Είναι μια κραυγή που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους