Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διαβάζοντας το κυριακάτικο σημείο του Μητσοτάκη θα ήθελα να σταθώ σε δύο σημεία: Σε κάτι που γράφει και σε κάτι που δεν γράφει.

Το πρώτο είναι η αναφορά του στις διώξεις κατά των νεοδημοκρατών βουλευτών από την ευρωπαϊκή εισαγγελία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Μητσοτάκης επαναλαμβάνει το γνωστό επιχείρημα που στηρίζεται στη… στατιστική.

Διατείνεται δηλαδή ότι η απαλλαγή 9 από τους 14 εμπλεκόμενους βουλευτές της ΝΔ «αποδεικνύει ότι υπουργοί και βουλευτές της παράταξής μας στοχοποιήθηκαν και διασύρθηκαν για κομματικά οφέλη πριν ακόμη αποφανθεί η Δικαιοσύνη». Πρόκειται βέβαια για ακραία εκδοχή στρεψοδικίας.

Το μείζον ζήτημα είναι η δίωξη τεσσάρων κυβερνητικών βουλευτών για το σκάνδαλο των παράνομων επιδοτήσεων και όχι η απαλλαγή των εννιά.

Με τη λογική Μητσοτάκη αν η πλειονότητα των βουλευτών και των υπουργών δεν διώκεται, τότε δεν έχουμε ζήτημα διαφθοράς.

Ο παραλογισμός είναι εμφανής.

Ακόμα πιο σημαντικό είναι αυτό που δεν γράφει.

Ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να μην αισθάνεται την ανάγκη να πει οτιδήποτε για τη δολοφονία του Θοδωρή Ζαβραδινού Καραμπαμπά από αστυνομικούς στο Άργος, παρά τα όσα αποκαλύφθηκαν την εβδομάδα που πέρασε.

Δεν αισθάνεται την ανάγκη να πει μια κουβέντα συμπάθειας για την οικογένεια του εικοσάχρονου, να υποσχεθεί ότι η κυβέρνηση θα εξετάσει πώς δεν θα σκοτωθεί ξανά κάποιο άοπλο παιδί από αστυνομικούς, να καταδικάσει τις μισαναπηρικές δηλώσεις του γαλάζιου δημάρχου Άργους Γιάννη Μαλτέζου, να δηλώσει ότι η Πολιτεία θα πάρει μέτρα προστασίας των πολιτών με αυτισμό.

Όχι, ο πρωθυπουργός δεν αισθάνεται ότι πρέπει να πει κάτι έστω και προσχηματικά για τη ζωή του Θοδωρή.

Όμως οι δολοφονημένοι από το κράτος έχουν όνομα και πρόσωπο. Οι ζωές τους έχουν αξία και ζητάνε δικαιοσύνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους