Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Φέρε τα χαρτιά, Ελένη. Τώρα. Δεν θα περιμένω άλλο», φώναξε η αδερφή μου, η Μαρία, στέκοντας στην πόρτα του σαλονιού.

Το χέρι της έτρεμε, αλλά τα μάτια της ήταν κρύα.

Εγώ κοιτούσα το τραπέζι, το παλιό ξύλινο τραπέζι του πατέρα μας, όπου είχαμε φάει χιλιάδες μεσημεριαία γεύματα. «Δεν καταλαβαίνεις τι λες», της απάντησα, χωρίς να την κοιτάξω. «Αυτό το σπίτι είναι η μόνη μου ευκαιρία.

Αν το πουλήσω τώρα, μπορώ να σηκώσω την εταιρεία.

Θα έχουμε όλα μας.» «Εμείς;» γέλασε ειρωνικά. «Ποιοι είμαστε εμείς, Ελένη; Εσύ και οι φαντασίες σου για το business; Η μάνα μας δεν έχει πού θα πάει!» Η μητέρα μας, η κυρία Δέσποινα, καθόταν στη γωνία του καναπέ, σιωπηλή.

Κρατούσε ένα φλιτζάνι τσάι που είχε κρυώσει εδώ και μία ώρα.

Δεν μιλούσε.

Δεν μας κοιτούσε.

Απλώς κοιτούσε το ταβάνι, εκεί που υπήρχαν ακόμα τα σημάδια από τη διαρροή που ο μπαμπάς δεν πρότινε ποτέ να φτιάξει.

Όλα ξεκίνησαν όταν πέθανε ο πατέρας μου.

Το σπίτι στην Κυψέλη, ένα παλιό διαμέρισμα με υψηλά ταβάνια και μυρωδιά από παλιά βιβλία, έμεινε σε εμένα.

Ο πατέρας είχε γράψει τα χαρτιά στο όνομά μου.

Ίσως γιατί ήμουν η «πιο δυνατή», ή ίσως γιατί ήθελε να με σώσει από τις χρέους που είχα πειle για την ιδέα μου της νέας επιχείρησης.

Για τη Μαρία, όμως, αυτό ήταν προδοσία. «Μα πώς μπορείς να είσαι τόσο εγωίστριος;» μου φώναξε η Μαρία μια μέρα, ενώ η μητέρα μας κλαਇγε στην κουζίνα. «Η μάνα μας έζησε εδώ σαράντα χρόνια! Πώς την πετάς στον δρόμο για να αγοράσεις εξοπλισμό και να νοικιάσεις γραφείο στο Μαρούσι;» «Δεν την πετάω στον δρόμο!» ούρλιαξα. «Θα τη βοηθήσω να βρει κάτι μικρότερο, κάτι πιο οικονομικό.

Αλλά δεν μπορώ να αφήσω το κεφάλαιο να κάθεται σε έναν τοίχο που ξεφλουδίζει!» Η Μαρία δεν το δέχτηκε.

Η σχέση μας, που ήταν πάντα τσακμακιστή, έγινε ξαφνικά πόλεμος.

Δεν πέρασε μια εβδομάδα και έλαβα την κλήση από τον δικηγόρο.

Η αδερφή μου με είχε κάνει αγωγή.

Η μητέρα μας, η ίδια η Δέσποινα, είχε υπογράψει τα χαρτιά.

Μια νίκη που αφήνει πίσω της ένα τεράστιο κενό και μια ανυπόφορη μοναξιά. Άξιζε τελικά η επιτυχία την απώλεια των ανθρώπων της; Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο σχόλιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους