Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Κάθε δεκαπενταύγουστο ξαναθυμάμαι μια σκηνή από την Τήνο σε μία ταινία του 1958.

Αναφέρομαι στο τελευταίο ψέμα του Μιχάλη Κακογιάννη.

Στις δύο ώρες της ταινίας η Τήνος πρωταγωνιστεί στα τελευταία 3.5 λεπτά και μας δίνει το συγκλονιστικότερο φινάλε του Ελληνικού σινεμά.

Από το πλοίο ακόμη ο Κακογιάννης κινηματογραφεί το πλήθος των πιστών που αποβιβάζονται για την λιτανεία, όλα φυσικά χωρίς καθόλου μοντάζ.

Ανάμεσά τους η Έλλη Λαμπέτη με το άρρωστο παιδί της υπηρέτριας αγκαλιά ζητώντας λύτρωση και συγχώρεση.

Όλος ο πόνος της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας στα πρόσωπα των πιστών που πάντα πιστεύουν ότι το θαύμα είναι δυνατόν.

Φυσικά μην ξεχνάμε Μιχάλης Κακογιάννης Σενάριο σκηνοθεσία, Μάνος Χατζηδάκις μουσική, Γιάννης Τσαρούχης Σκηνογραφία, Walter Lassaly φωτογραφία (Έλληνας στη ψυχή). Και για τους ηθοποιούς τι να πω. Ότι καλύτερο ειχε η Ελλάδα!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους