Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο τροχαίο έξω από τη Βουλή, στις 12 Μαρτίου του 2021, σκοτώθηκε ο 23χρονος Ιάσονας Λαλαούνης.

Ο αστυνομικός καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 3 ετών, με τριετή αναστολή.

Η υπόθεση χρειάστηκε αρκετό καιρό μέχρι να εμφανιστεί ο υπεύθυνος ως οδηγός του οχήματος για το ατύχημα, μάλιστα κάποιοι έλεγαν ότι το αυτοκίνητο το οδηγούσε ο ίδιος/α βουλευτής... Ο οδηγός-αστυνομικός αρχικά δεν αποδέχτηκε την υπαιτιότητά του κατά τη διάρκεια της δίκης τον Απρίλιο του 2024, καθώς η υπεράσπισή του επιχείρησε να επιρρίψει ευθύνες στο ίδιο το θύμα για την ταχύτητα της μοτοσικλέτας.

Σε όλο αυτό το διάστημα από το 2021 μέχρι που έκλεισε η υπόθεση με την αστεία ποινή για τον υπαίτιο του ατυχήματος (αν είχε σκοτώσει κάποιο ζώο θα ήταν πιο αυστηρή η ποινή) δεν έγινε καμία διαμαρτυρία, η αντιπολίτευση έκανε τον κινέζο, παρότι θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί την υπόθεση για πολιτικούς λόγους (όπως κάνουν σε πολλές άλλες περιπτώσεις). Πραγματικά αναρωτιέμαι από που ξεκινάει και μέχρι που φτάνει η ευαισθησία για την απώλεια της ανθρώπινης ζωής, ποια είναι τα κριτήρια ή οι μηχανισμοί που θα βγάλουν τον κόσμο στους δρόμους, που το θέμα θα πάρει δημοσιότητα ή όχι... Είχαμε πρόσφατα το περιστατικό με την δολοφονία του νεαρού στο άργος μετά από καταδίωξη και πυροβολισμούς από μέλη της ΟΠΚΕ (η συγκεκριμένη ομάδα είναι γνωστή για την σκληρότητα που λειτουργεί ακόμα και σε τυπικούς ελέγχους), υπήρξε πανελλαδική κινητοποίηση διαμαρτυρίας αλλά και απαίτησης οι υπεύθυνοι να καταδικαστούν.

Την 1η Νοεμβρίου 2013 είχαμε την διπλή δολοφονία των Μανώλη Καπελώνη (22 ετών) και Γιώργου Φουντούλη (27 ετών), μέλη της Χρυσής Αυγής, δέχθηκαν εν ψυχρώ πυροβολισμούς στο κεφάλι από δύο αγνώστους έξω από τα γραφεία του κόμματος σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους στο Ηράκλειο Αττικής.

Σε αυτή την περίπτωση όχι μόνο υπήρξε "κρυφή" ικανοποίηση από μεγάλη μερίδα του αριστερού κόσμου (που με την πρώτη ευκαιρία δηλώνει την ευαισθησία της σε τέτοια θέματα, άλλα μάλλον κατά περίπτωση) αλλά υπήρξε αντίδραση στα μνημόσυνα που ήθελε να κάνει το κόμμα τους η Χ.Α. (φυσικά για πολιτική εκμετάλλευση) μέχρι και προσπάθεια να μην γίνουν, με απλά λόγια όχι μόνο το έγκλημα αλλά και η μνήμη των 2 ανθρώπων καταδικάστηκαν στη λήθη, λόγω πολιτικής - ιδεολογικής ταύτισης.

Σε αντίθεση με την περίπτωση Κουφοντίνα ο οποίος καταδικάστηκε σε 25 χρόνια για 11 εν ψυχρώ δολοφονίες... περιγράφω μία από αυτές... 24 Δεκεμβρίου 1984 (παραμονή Χριστουγέννων), στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Άνω Πετράλωνα. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας («Λουκάς» της οργάνωσης) μπήκε στην τράπεζα κρατώντας ένα κουτί γλυκά.

Πλησίασε τον 28χρονο αστυφύλακα Χρήστο Μάτη, ο οποίος είχε υπηρεσία φύλαξης, και του πρόσφερε τα γλυκά λέγοντας «Χρόνια Πολλά» (καθώς ο αστυνομικός γιόρταζε την επόμενη ημέρα, ανήμερα των Χριστουγέννων). Πριν προλάβει ο αστυνομικός να αντιδράσει, ο Κουφοντίνας τον πυροβόλησε εν ψυχρώ στο κεφάλι. 2021 (Ιανουάριος - Μάρτιος), κατά τη διάρκεια της πολύμηνης απεργίας πείνας και δίψας που έκανε ο Δημήτρης Κουφοντίνας.

Το κεντρικό αίτημα των κινητοποιήσεων ήταν η μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού αντί για τις φυλακές Δομοκού. Τον Αύγουστο του 2021, ο Δημήτρης Κουφοντίνας κατέθεσε επίσημο αίτημα για υφ' όρων αποφυλάκιση, έχοντας συμπληρώσει 19 χρόνια πραγματικής έκτισης ποινής, χωρίς παρόλα αυτά να μετανοήσει για τις εκτελέσεις. Το Δικαστικό Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας απέρριψε ομόφωνα το αίτημα.

Οι δικαστές έκριναν ότι για τις περιπτώσεις των πολυισοβιτών της «17 Νοέμβρη» απαιτείται η συμπλήρωση τουλάχιστον 25 ετών πραγματικής παραμονής στη φυλακή.

Στην περίπτωση του Κουφοντίνα, υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση από συντρόφους? ευαίσθητους αριστερούς που βρέθηκαν στους δρόμους, επειδή το κράτος λειτουργεί αυστηρά - εκδικητικά, απέναντι στον στυγνό αμετανόητο δολοφόνο, μη κάνοντας δεκτό το αίτημα του για αποφυλάκιση του πριν την συμπλήρωση της 25ετιας... Εδώ κάποιοι ήθελαν να τηρηθεί το γράμμα του νόμου, ακόμη και αν αφορούσε την ιδιαίτερη περίπτωση του κουφοντίνα, σε άλλες περιπτώσεις σπεύδουν να καταδικάσουν άτομα και καταστάσεις πριν το γράμμα του νόμου... Περίπτωση Ζακ Κωστόπουλου... Αν ο Ζακ δεν ήταν μέλος της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, 100% δεν θα γίνονταν τίποτα από όλα αυτά που έχουν συμβεί... στην περίπτωση αυτή η ευαίσθητη κοινωνία ζητά την παραδειγματική τιμωρία των "νοικοκυραίων" πολύ πριν από την δίκη... Ας πούμε ότι ο Ζακ ήταν ένας κοινός τοξικομανής, είναι πολύ πιθανό μερίδα του κόσμου που καταδίκασε την αντίδραση των "νοικοκυραίων" και της αστυνομίας αργότερα, να ήταν πιο συγκρατημένη ως προς τα συμπεράσματα για το γεγονός... Έπρεπε οι "νοικοκυραίοι" να γνώριζαν ότι ο Ζακ ήταν ΛΟΑΤΚΙ και να φερόντουσαν πιο κόσμια πιο φιλικά κατά την εισβολή ενός ανθρώπου εν πλήρει συγχύσει, χωρίς να γνωρίζουν τα κίνητρα του... Εδώ πρέπει να καταλήξουμε, αν η ευαισθησία τελικά έχει κριτήρια, αν εξαρτάται από την πολιτικο-κοινωνική ταυτότητα του θύματος... που ακόμη και έτσι να το δούμε και πάλι δεν βγαίνει άκρη...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους