Αποσπάσματα από τον «Μικρό Ευεργετινό», της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού, για τον Αββά Παμβώ…!!! «Λένε για τον Αββά Παμβώ ότι … Τρία χρόνια επίμονα παρακαλούσε τον Θεό, λέγοντας:

Πλήρες Κείμενο:

Αποσπάσματα από τον «Μικρό Ευεργετινό», της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού, για τον Αββά Παμβώ…!!! «Λένε για τον Αββά Παμβώ ότι … Τρία χρόνια επίμονα παρακαλούσε τον Θεό, λέγοντας: - «Μη με δοξάσεις πάνω στη γη»! Και τόσο πολύ τον δόξασε ο Θεός, ώστε να μην μπορεί κανείς να τον κοιτάξει στο πρόσωπο, από τη (Θεία) Δόξα που είχε (περιβληθεί), και που το έκανε να καταλάμπει…!!! Ο Αββάς Θεόδωρος της Φέρμης είπε στον Αββά Παμβώ: – Πες μου λόγο σωτηρίας.

Κι εκείνος με πολλή δυσκολία του αποκρίθηκε: – Πήγαινε, Θεόδωρε, και να δείχνεις Ευσπλαγχνία σε όλους! Γιατί η Ευσπλαγχνία βρήκε παρρησία ενώπιον του Θεού…!!! Έλεγαν για τον Αββά Παμβώ, ότι: Καθώς έλαβε ο Μωυσής την Εικόνα της Δόξας του Αδάμ, όταν δοξάσθηκε το πρόσωπό του, έτσι και του Αββά Παμβώ σαν αστραπή έλαμπε το πρόσωπο και ήταν σαν Βασιλεύς καθισμένος στον θρόνο του! Το ίδιο συνέβαινε με τον Αββά Σιλουανό και τον Αββά Σισώη…!!! Τούτο τον ξεχώριζε (τον Αββά Παμβώ) από πολλούς, ότι, αν τον ρωτούσαν να πη κάτι το Αγιογραφικό (δηλαδή από την Αγία Γραφή) ή το Πνευματικό, δεν αποκρινόταν ευθύς, αλλά έλεγε ότι δεν ήξερε τί να πή! Και πάλι να τον ρωτούσαν, δεν έδινε απόκριση…!!! Ήλθαν κάποτε Αδελφοί στον Αββά Παμβώ και τον ρώτησε ο ένας, λέγοντας: - «Αββά, εγώ επί δυο μέρες νηστεύω και τρώγω δύο ψωμιά.

Άρα σώζω την ψυχή μου ή είμαι σε πλάνη»; Είπε δέ και ο άλλος: - «Αββά, εγώ κερδίζω δυο μικρά νομίσματα από το εργόχειρό μου κάθε μέρα και κρατώ κάτι για τη διατροφή μου, τα δέ υπόλοιπα τα προσφέρω ελεημοσύνη.

Άρα σώζομαι ή πάω χαμένος»; Ενώ όμως πολύ τον παρακαλούσαν, δεν τους έδωσε απόκριση.

Ύστερα δέ από τέσσερις μέρες, ήταν να φύγουν.

Και τους παρηγορούσαν οι Μαθητές του, λέγοντας: - «Μή στενοχωρηθήτε, Αδελφοί. Ο Θεός θα σας αμείψη.

Έτσι συνηθίζει ο Γέροντας, δεν μιλά εύκολα, αν ο Θεός δεν τού δώση εσωτερική πληροφορία»! Πήγαν, λοιπόν, στον Γέροντα και τού είπαν: - «Αββά, προσυχήσου για μάς»! Τους ρωτά: - «Θέλετε να φύγετε»; Του απαντούν: - «Ναί». Τότε, παίρνοντας επάνω τους τις πράξεις τους και γράφοντας στο χώμα, έλεγε: - «Ο Παμβώ, επί δυό μέρες νηστεύοντας και δυό ψωμιά τρώγοντας, άρα μ΄ αυτό γίνεται Μοναχός; Όχι! Ο Παμβώ κερδίζει με το εργόχειρό του δυό μικρά νομίσματα και τα δίνει ελεημοσύνη.

Άρα, έτσι γίνεται Μοναχός; Όχι ακόμη»! Και τους λέγει: «Καλές, βέβαια, είναι οι πράξεις.

Αλλά αν δεν φυλάξης τη συνείδησή σου καθαρή απέναντι στον πλησίον σου, δεν σώζεσαι»! Και έχοντας εσωτερική πληροφορία, έφυγαν μετά χαράς…!!! Πήγαν κάποτε τέσσερις Σκητιώτες (Μοναχοί) στον Μεγάλο Παμβώ φορώντας δέρματα, και φανέρωσε ο καθένας την αρετή του συντρόφου του.

Ο ένας νήστευε πολύ! Ο δεύτερος δεν είχε τίποτε το υλικό δικό του! Και ο τρίτος είχε αποχτήσει πολλή Αγάπη! Λέγουν δε και για τον τέταρτο, ότι εικοσιδυό χρόνια έχει οπού βρίσκεται σε Υπακοή Γέροντος! Τους αποκρίθηκε ο Αββάς Παμβώ: - «Σας λέγω, ότι μεγαλύτερη είναι η αρετή αυτού του τελευταίου.

Γιατί ο καθένας από σάς την αρετή οπού απόχτησε, την πήρε με το θέλημά του! Αυτός όμως έκοψε το δικό του θέλημα και κάνει άλλου το θέλημα! Τέτοιοι άνθρωποι, Ομολογητές είναι, αν αντέξουν έως το τέλος»…!!! Ο Οσίας μνήμης Αθανάσιος, ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας, παρακάλεσε τον Αββά Παμβώ να κατεβή από την έρημο στην Αλεξάνδρεια.

Κατέβηκε, λοιπόν, και βλέποντας εκεί μια γυναίκα του θεάτρου, τον πήραν τα δάκρια! Και όταν οι γύρω του τον ρώτησαν, γιατί δάκρυσε, είπε: - «Δύο ήταν οι αιτίες.

Πρώτα, η απώλεια εκείνης της γυναίκας.

Ύστερα, το ότι δεν έχω τόση φροντίδα να αρέσω στον Θεό, όση εκείνη για να αρέση σε ανθρώπους αισχρούς»…!!! Συνέβη κάποτε να οδεύη ο Αββάς Παμβώ με κάποιους Αδελφούς στα μέρη της Αιγύπτου.

Και βλέποντας λαϊκούς καθισμένους, τούς λέγει: - «Σηκωθήτε και χαιρετήστε τους Μοναχούς, για να πάρετε Ευλογία.

Γιατί αδιάκοπα μιλούν στον Θεό και τα στόματά τους είναι άγια»…!!! Είπε ο Αββάς Παμβώ: - «Με τη Χάρη του Θεού, αφ΄ ότου εγκατέλειψα τον κόσμο, δεν μεταμελήθηκα για ό,τι είπα»…!!! Είπε πάλι ο Αββάς Παμβώ: «Τέτοιο ιμάτιο οφείλει να φορά ο Μοναχός, ώστε αν το αφήση έξω από το Κελλί του επί τρείς μέρες, κανείς να μη το πάρη»…!!! Είπε ο Αββάς Παμβώ: - «Αν έχης Καρδιά, μπορείς να σωθής»…!!! Ρώτησε ο Πρεσβύτερος της Νιτρίας: - «Πώς οφείλουν να ζουν οι Αδελφοί»; Και του αποκρίθηκε: - «Με μεγάλη άσκηση και φυλάγοντας τη συνείδηση καθαρή απέναντι του πλησίον»…!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους