Τι άσχημο τραγούδι το «Καλοκαίρι» του Σαββόπουλου; Θα πω ξυπνώντας το Κράκεν της μικρής ιντερνετικής γειτονιάς που σιγά σιγά ξυπνάει τούτη τη σχεδόν βραστή Κυριακή. Τι ζορισμένη κονσεπτιά. Σαν να...
Τι άσχημο τραγούδι το «Καλοκαίρι» του Σαββόπουλου; Θα πω ξυπνώντας το Κράκεν της μικρής ιντερνετικής γειτονιάς που σιγά σιγά ξυπνάει τούτη τη σχεδόν βραστή Κυριακή.
Τι ζορισμένη κονσεπτιά.
Σαν να γράφτηκε για κάποια ψαγμένη καμπάνια του ΕΟΤ.
Διανοουμενίστικο και άχαρο.
Μια μάταια απαρίθμηση των γνωρισμάτων ενός σχεδόν μεταφυσικού φαινομένου.
Μια μελωδία που προσπαθεί αλλά δεν κουμπώνει.
Που συστρέφεται και δεν μπορεί να βρει ησυχία.
Σαν ένα παιδί που αρνείται να πέσει κοιμηθεί και γκρινιάζει.
Και από την άλλη τι αριστούργημα σχεδόν αχειροποίητο το μια «Θάλασσα Μικρή»; Σαν ένα ποτήρι παγωμένο νερό μέσα στο πιο πυρπολημένο μεσημέρι.
Η απόλυτη τραγουδιστική συμπύκνωση του έρωτα και του θέρους.
Προφανώς γραμμένο υπό την επήρεια ενός απάλευτου συναισθήματος.
Από τα ομορφότερα ελληνικά τραγούδια.
Μερικές φορές στην τέχνη πρέπει να είμαστε και λίγο χαζοί.
Λίγο βλάκες.
Να δείχνουμε τις τρύπες στις τσέπες μας. Στα χέρια μας και στην καρδιά μας. photo - Αγροτικό Μουσείο Πισκοπιανού – Χερσόνησος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους