Η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι θέλει να αντιμετωπίσει την υπογεννητικότητα. Οι πράξεις της, όμως, οδηγούν στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Κυρίες και κύριοι, Δεν μπορεί να υπάρχει σοβαρή δημογραφική...
Η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι θέλει να αντιμετωπίσει την υπογεννητικότητα. Οι πράξεις της, όμως, οδηγούν στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Κυρίες και κύριοι, Δεν μπορεί να υπάρχει σοβαρή δημογραφική πολιτική όταν το ίδιο το κράτος τιμωρεί τις οικογένειες που επιλέγουν να αποκτήσουν τρία ή τέσσερα παιδιά.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η Ελλάδα γερνάει.
Οι γεννήσεις μειώνονται κάθε χρόνο.
Οι νέοι αναβάλλουν τη δημιουργία οικογένειας γιατί δεν αισθάνονται οικονομική ασφάλεια.
Και τι κάνει η κυβέρνηση; Αντί να ενισχύει τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, διατηρεί ένα σύστημα που στερεί το επίδομα Α21 από χιλιάδες οικογένειες, επειδή ξεπέρασαν οριακά κάποια εισοδηματικά όρια.
Με άλλα λόγια: Όσο περισσότερο προσπαθεί μια οικογένεια να σταθεί στα πόδια της, τόσο περισσότερο τιμωρείται από το κράτος.
Αυτό δεν είναι κοινωνική πολιτική.
Είναι μια βαθιά αντικοινωνική επιλογή.
Είναι μια πολιτική που στέλνει το πιο λανθασμένο μήνυμα στους νέους ανθρώπους: «Αν κάνετε περισσότερα παιδιά, θα μείνετε μόνοι σας.» Αλήθεια… Πιστεύει κανείς ότι μια πενταμελής οικογένεια με εισόδημα 2.500 ή 2.700 ευρώ τον μήνα ζει με άνεση; Με ενοίκια που έχουν εκτοξευθεί.
Με λογαριασμούς ενέργειας που αυξάνονται.
Με την ακρίβεια να εξανεμίζει κάθε μισθό.
Με σχολικά έξοδα, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, μετακινήσεις και ιατρικές ανάγκες.
Αυτό δεν είναι ευημερία.
Είναι καθημερινός αγώνας αξιοπρέπειας.
Κι όμως, η κυβέρνηση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει αυτές τις οικογένειες ως αριθμούς σε έναν πίνακα του Υπουργείου Οικονομικών.
Δεν βλέπει ανθρώπους.
Δεν βλέπει παιδιά.
Δεν βλέπει το πραγματικό κόστος ζωής.
Αν πραγματικά πιστεύει ότι η υπογεννητικότητα αποτελεί εθνικό κίνδυνο, τότε οφείλει να σταματήσει να τιμωρεί εκείνους που ήδη κρατούν όρθια τη χώρα.
Η πρότασή μου είναι ξεκάθαρη: • Ριζική αναθεώρηση των εισοδηματικών ορίων του επιδόματος Α21 με βάση το πραγματικό κόστος διαβίωσης. • Καμία τρίτεκνη ή πολύτεκνη οικογένεια να μη χάνει απότομα το επίδομα επειδή αυξήθηκε οριακά το εισόδημά της. • Σταδιακή μείωση του επιδόματος και όχι απότομος αποκλεισμός. • Αυτόματη ετήσια αναπροσαρμογή των εισοδηματικών κριτηρίων σύμφωνα με τον πληθωρισμό. • Ισχυρό φορολογικό κίνητρο για κάθε τρίτο και επόμενο παιδί. • Μόνιμη στεγαστική πολιτική για οικογένειες με πολλά παιδιά. • Δωρεάν και καθολική πρόσβαση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, σχολικές δομές και υπηρεσίες στήριξης της οικογένειας.
Η δημογραφική κρίση δεν αντιμετωπίζεται με συνεντεύξεις Τύπου, επικοινωνιακές εξαγγελίες και ευχολόγια.
Αντιμετωπίζεται με πολιτικές αποφάσεις.
Γιατί σήμερα το κράτος λέει ότι θέλει περισσότερες γεννήσεις, αλλά την ίδια στιγμή κόβει τη στήριξη από τις οικογένειες που ήδη μεγαλώνουν τρία και τέσσερα παιδιά.
Αυτό δεν είναι δημογραφική πολιτική.
Είναι πολιτική αντίφαση.
Και η Ελλάδα δεν έχει άλλο χρόνο για αντιφάσεις.
Χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα αντιμετωπίζει την οικογένεια όχι ως δημοσιονομικό κόστος, αλλά ως τη σημαντικότερη επένδυση για το μέλλον του Έθνους.
Η οικογένεια δεν ζητά προνόμια.
Ζητά δικαιοσύνη.
Και όταν η Πολιτεία τιμωρεί εκείνους που φέρνουν στον κόσμο τα παιδιά που έχει ανάγκη η Ελλάδα, τότε δεν αποτυγχάνει μόνο η κοινωνική πολιτική.
Αποτυγχάνει η ίδια η εθνική στρατηγική για το μέλλον της χώρας. #babis_gia_ton_ditiko_tomea #Καρπουζος_Χαραλαμπος #ΠΑΣΟΚ #Δυτικος_Τομεας_Αθηνων #Α21 #Υπογεννητικότητα #Δημογραφικό #Πολύτεκνοι #Τρίτεκνοι #Οικογένεια #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #ΣτήριξηΤηςΟικογένειας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους