Μάρτυρας Ηλίας Τσαβτσαβάτζε της Γεωργίας Εορτάζεται στις 20 Ιουλίου oca.org Ο Άγιος Ηλίας, αποκαλούμενος «Αστεφής Βασιλιάς της Γεωργίας», «Πατέρας του Έθνους» και «Δίκαιος», ανήκε στην ευγενή...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1837 στο χωριό Κβαρέλι στο Καχέτι.

Έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο σπίτι: η μητέρα του τον δίδαξε ανάγνωση και γραφή, προσευχή και τον νόμο του Θεού.

Όταν ήταν οκτώ ετών, ο Ηλίας στάλθηκε να σπουδάσει κοντά στον Αρχιδιάκονο Νικολόζ Σεπασβίλι του Κβαρέλι.

Τα χρόνια που πέρασε εκεί άφησαν ανεξίτηλη την εντύπωση στη ζωή αυτού του αγίου άνδρα. Ο Ηλίας συνέχισε την εκπαίδευσή του σε οικοτροφείο της Τιφλίδας και αργότερα στο δικαστικό γυμνάσιο (λύκειο). Οι γονείς του πέθαναν σε νεαρή ηλικία και τα ορφανά παιδιά εμπιστεύτηκαν τη φροντίδα της θείας τους Μακρίνας.

Το 1857 ο Ηλίας εγγράφηκε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης.

Εκεί διάβασε πολύ και αγωνίστηκε να βελτιωθεί ως άτομο.

Τον ενδιέφερε η γεωργιανή ιστορία και περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στα αρχεία της Αγίας Πετρούπολης αναζητώντας παλιά γεωργιανά κείμενα.

Τα ακαδημαϊκά του επιτεύγματα ήταν εξαιρετικά, αλλά δεν ενδιαφερόταν να λάβει επίσημο δίπλωμα από τη νομική σχολή.

Στο τέταρτο έτος του εγκατέλειψε το πρόγραμμα και επέστρεψε στη Γεωργία. Ο Ηλίας ήταν βέβαιος ότι ένα έθνος που ξεχνά την ιστορία του «είναι σαν ζητιάνος που δεν γνωρίζει ούτε το παρελθόν του ούτε πού πηγαίνει». Για το λόγο αυτό, προσπάθησε να εμπνεύσει τους συμπατριώτες του με τις παλιές δόξες του έθνους τους και την αφοσίωση των προγόνων τους στη Χριστιανική Πίστη και το γεωργιανό έθνος.

Η αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και η αυτοκεφαλία της Γεωργιανής Εκκλησίας ήταν οι κύριοι στόχοι για τους οποίους ο Άγιος Ηλίας αγωνίστηκε σε κάθε πτυχή της ζωής του.

Ως μέσο για την επίτευξη αυτών των στόχων, ο Ηλίας ανέλαβε το έργο του ιστορικού: διεξήγαγε εντατική έρευνα και αποκάλυψε όσους είχαν παραποιήσει την ιστορία και είχαν ατιμάσει το γεωργιανό έθνος.

Αυτός ο μεγάλος φιλόσοφος, συγγραφέας και ιστορικός επαναλάμβανε συχνά τη δήλωση «Ένα έθνος του οποίου η γλώσσα έχει διαφθαρεί δεν μπορεί πλέον να υπάρχει ως έθνος». Νοιαζόταν βαθιά για τη γεωργιανή γλώσσα και αγωνίστηκε για να διασφαλίσει ότι θα παρέμενε η κύρια γλώσσα που διδάσκεται στα σχολεία. Ο Ηλίας ενέπνευσε πολλούς με τον πατριωτικό του ζήλο και ίδρυσε την Εταιρεία για τη Διάδοση του Γραμματισμού μεταξύ των Γεωργιανών.

Ίδρυσε ένα αποθετήριο γεωργιανών χειρογράφων και αρχαιοτήτων.

Επιπλέον, ξεκίνησε ένα κίνημα για την καταγραφή των προφορικών λαϊκών παραδόσεων και βοήθησε στην ίδρυση της Γεωργιανής Αγροτικής Τράπεζας. Ο Ηλίας ο Δίκαιος ακούγεται συχνά να δηλώνει: «Εμείς, ο γεωργιανός λαός, έχουμε κληρονομήσει τρία θεϊκά δώρα από τους προγόνους μας: την πατρίδα μας, τη γλώσσα μας και την πίστη μας.

Αν δεν προστατεύσουμε αυτά τα δώρα, ποια αξία θα έχουμε ως άνδρες;» Αλλά οι δίκαιες πράξεις του Ηλία αποτελούσαν προσβολή και απειλή για όσους προσκολλούνταν στη νέα αθεϊστική ιδεολογία, γι' αυτό και σχεδίασαν να τον σκοτώσουν.

Στις 30 Αυγούστου 1907, ο Ηλίας Τσαβτσαβάτζε και η σύζυγός του, Όλγα (Γκουραμισβίλι), μόλις είχαν ξεκινήσει από την Τιφλίδα για το Σαγκούραμο, όταν η άμαξα τους σταμάτησε απότομα έξω από το Μτσχέτα, κοντά στο δάσος Τσιτσαμούρι.

Τους περίμενε μια ομάδα μαχητικών σοσιαλδημοκρατών που τους επιτέθηκαν και πυροβόλησαν τον Ιλία μέχρι θανάτου. Το Στρατιωτικό Δικαστήριο του Καυκάσου καταδίκασε τους δολοφόνους του Ηλία Τσαβτσαβάτζε σε θάνατο δια απαγχονισμού.

Αλλά η σύζυγος του Ηλία, Όλγα, ζήτησε από τον γενικό κυβερνήτη να δώσει χάρη στους δολοφόνους του συζύγου της.

Υποστήριξε ότι, αν ο Ηλίας είχε επιβιώσει, θα είχε κάνει το ίδιο, αφού οι δολοφόνοι ήταν απλώς «άτυχοι αδελφοί του που είχαν ξεστρατίσει». Πράγματι, ο Ηλίας είχε συγχωρήσει το έγκλημα των δολοφόνων του πολύ νωρίτερα, στο προφητικό του ποίημα «Προσευχή»: Πατέρα μας, ο εν τοις Ουρανοίς! Με τρυφερότητα στέκομαι μπροστά Σου στα γόνατά μου.

Δεν ζητώ ούτε πλούτο ούτε δόξα.

Δεν θα υποβαθμίσω την αγία μου προσευχή με γήινα πράγματα.

Θα ήθελα η ψυχή μου να αναπαυθεί στον παράδεισο, Η καρδιά μου να λάμπει από αγάπη που σου αναγγέλλεις, Θα ήθελα να μπορώ να ζητήσω συγχώρεση από τους εχθρούς μου, Ακόμα κι αν με τρυπήσουν στην καρδιά: Συγχώρεσέ τους, Κύριε, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν! Το 1987, η Ιερά Σύνοδος της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας εξέτασε τα έργα του Ηλία Τσαβτσαβάτζε ενώπιον του Θεού και της πατρίδας του και τον ανακήρυξε άξιο να συγκαταλεχθεί μεταξύ των αγίων. Αγιοκαταταχθηκε με χαρά ως Άγιος Ηλίας «ο Δίκαιος».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους