🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️ Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού ◇▪︎°•°•°⚜️✨ 🌿⚜️🕌⚜️🌿 ✨⚜️°•°•°▪︎◇ Εορτάζει στις 20 Ιουλίου ο Ιερομάρτυς Κωνσταντίνος Σλόβτσοφ, πρεσβύτερος °•°•°▪︎◇✨👑🌿🌤️🕌🌤️🌿👑✨◇▪︎...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις 22 Οκτωβρίου 1912, ο Σεβασμιώτατος Μητροπάνος (Άθως), Επίσκοπος Αικατερινούπολης και Ιρμπίτ, Κωνσταντίνος Βισσαριόνοβιτς χειροτονήθηκε στο αξίωμα του διακόνου και δύο ημέρες αργότερα στον Ναό της Γέννησης του φυτού Kyshtym, στην περιοχή Αικατερινούπολη, τιμήθηκε η ανύψωση στο βαθμό του ιερέα.

Η πρώτη υπηρεσία του ιερέα ήταν η Εκκλησία της Ανάληψης του φυτού Polevsky στην ίδια περιοχή.

Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1913, ο πατέρας Κωνσταντίνος μεταφέρθηκε στο χωριό Yegorshinskoye, στην περιοχή Irbitsky, όπου υπήρχε μια εκκλησία στο όνομα του Προφήτη Ηλία.

Η υπηρεσία στην ενορία Yegorshinsky, ειδικά κατά τα χρόνια της επανάστασης και του εμφυλίου πολέμου, απαιτούσε πραγματικό θάρρος και ανιδιοτέλεια από τον ιερέα.

Από το 1864, όταν χτίστηκε μια εκκλησία στο Yegorshinskoye, έγινε χωριό.

Την ίδια χρονιά άνοιξε ένα δημοτικό σχολείο.

Σύντομα, ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα άνθρακα στο Yegorshinskoye.

Η ανακάλυψη και η έναρξη της βιομηχανικής ανάπτυξης του κοιτάσματος άνθρακα άλλαξε ριζικά τη ζωή του χωριού Yegorshinskoye και των γύρω χωριών.

Ο πληθυσμός άρχισε να αυξάνεται λόγω νεοφερμένων που συρρέουν στα ορυχεία αναζητώντας εισόδημα.

Όταν ξεκίνησε ο σχεδιασμός της σιδηροδρομικής γραμμής που οδηγεί στο Yegorshinsky, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί εδώ ένας σιδηροδρομικός κόμβος όπου θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ανεφοδιασμός ατμομηχανών με τοπικά καύσιμα.

Ως αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών, το χωριό έλαβε την ιδιότητα του κέντρου βολοστ.

Στις αρχές του 1918, πραγματοποιήθηκε συνέδριο περιφέρειας στο Yegorshinsky, το οποίο εξέλεξε μια περιφερειακή εκτελεστική επιτροπή δέκα ατόμων.

Η αστυνομία καταργήθηκε και στη θέση της δημιουργήθηκε απόσπασμα Ερυθροφυλακής.

Το καλοκαίρι του 1918, το αρχηγείο της 1ης ταξιαρχίας της 1ης Κόκκινης Μεραρχίας Ουραλίων βρισκόταν στο σταθμό Yegorshino. Ο Κόκκινος Τρόμος ξεκίνησε στην περιοχή - οι Κόκκινοι Φρουροί πραγματοποίησαν αντίποινα εναντίον αμάχων, οι οποίοι πυροβολήθηκαν όχι μακριά από τον σταθμό.

Όπως αναφέρεται στην εφημερίδα Otechestvennye Vedomosti, στο ίδιο το χωριό Yegorshino... ο κλήρος γενικά σχεδόν παντού έπρεπε να είναι το κύριο αντικείμενο πικρίας μετά την αστική τάξη.

Ένας ιερέας λέει πώς έπρεπε να περιπλανηθεί πεινασμένος στο δάσος για αρκετές μέρες, δραπετεύοντας στα δέντρα όχι μόνο από τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, αλλά και από τους λύκους.

Η δολοφονία των ιερέων συνοδευόταν συχνά από βλασφημία». Στην περιοχή Irbitsky, οι ιερείς άρχισαν να εγκαταλείπουν τις ενορίες.

Ο πατέρας Konstantin Slovtsov θα μπορούσε επίσης να φύγει από το χωριό, το οποίο είχε γίνει τόπος συγκέντρωσης ομάδων εχθρικών προς την Εκκλησία, αλλά δεν το έκανε, δεν άφησε τους ενορίτες του χωρίς πνευματική τροφή, αλλά συνέχισε να υπηρετεί, έχοντας όλη του την εμπιστοσύνη στον Θεό . Εν τω μεταξύ, ανησυχητικές ειδήσεις για αντίποινα εναντίον του κλήρου συνέχισαν να διαδίδονται σε όλη την περιοχή.

Στις αρχές Ιουλίου, ένα τιμωρητικό απόσπασμα από τον σταθμό Yegorshino έφτασε στο χωριό Sarafannoye, στην περιοχή Irbitsky, για να συλλάβει και να πυροβολήσει τον ιερέα πατέρα Florenty Troitsky.

Κατηγορήθηκε για ταραχή κατά του σοβιετικού καθεστώτος, για γνωριμία με κουλάκους, τους οποίους φέρεται να υποκινούσε εναντίον των φτωχών της υπαίθρου.

Ευτυχώς, ο πατέρας Φλωρεντία δεν ήταν στο σπίτι, και η σφαγή δεν έγινε.

Για δύο μέρες ο ιερέας κρυβόταν στο δάσος.

Λίγο πριν την άφιξη των λευκών, ξέσπασε εξέγερση κατά των Μπολσεβίκων στο χωριό Yegorshinskoye.

Οι σιδηροδρομικοί εργάτες και υπάλληλοι που επρόκειτο να μεταφερθούν στο Αικατερινούπολη, κινητοποιήθηκαν στον Κόκκινο Στρατό, επαναστάτησαν.

Ταυτόχρονα, δεν τους καταβλήθηκε ο μισθός ενός μήνα, ούτε τους δόθηκε το υποσχεμένο αλεύρι ή μερίδες τροφίμων, καταδικάζοντας έτσι τις οικογένειές τους σε πείνα.

Η επαναστατική επιτροπή ζήτησε βοήθεια για την καταστολή της εξέγερσης από το απόσπασμα του Παβλόφσκι, το οποίο εκείνη την εποχή ειρήνευε την αντίσταση στους μπολσεβίκους σε άλλη περιοχή. Ο Παβλόφσκι επέστρεψε επειγόντως στο Yegorshinskoye και απαίτησε να του παραδοθούν οι «διοργανωτές της εξέγερσης» και ο ίδιος καθόρισε ποιον να τους θεωρήσει.

Στα απομνημονεύματά του, έγραψε ότι οι ηγέτες της εξέγερσης ήταν πολλά άτομα, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα Konstantin Slovtsov.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι συνελήφθησαν και σύντομα πυροβολήθηκαν. Οι Κόκκινοι αντιμετώπισαν ιδιαίτερα βάναυσα τον πατέρα Κωνσταντίνο: πριν από το θάνατό του τον βασάνισαν, τον μαχαίρωσαν με ξιφολόγχες, του έκοψαν τη μύτη μαζί με το πάνω χείλος του και μετά τον πυροβόλησαν.

Αυτό συνέβη στις 20 Ιουλίου/2 Αυγούστου 1918.

Αφαίρεσαν το επιτραχήλιο από τον δολοφονημένο ιερέα, το έβαλαν και το τέρας σε μια αγελάδα, την οποία άρχισαν να κυκλοφορούν στο χωριό με αυτή τη μορφή.

Αργότερα, η σκηνή βρέθηκε στην κατοχή ενός από τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, γεμάτη καπνό. Οι Κόκκινοι λεηλάτησαν το διαμέρισμα του πατέρα του Κωνσταντίνου.

Με το μαρτύριό του ο π. Κωνσταντίνος έδειξε την αφοσίωσή του στην Ορθόδοξη πίστη και την Εκκλησία, το θάρρος και το μεγαλείο του πνεύματος ενός απλού αγροτικού ποιμένα.

Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της 17ης Ιουλίου 2002, ο π. Κωνσταντίνος δοξάστηκε στο Συμβούλιο των Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσίας. Πηγή: kamensk-eparhiya.ru

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους