Μετά τη συντριπτική νίκη του κατά των Ελβετών το 58 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρ αποφάσισε πως ήταν πλέον καιρός να επανέλθει στον αρχικό του σκοπό, την εκκαθάριση της Γαλατίας από τους Γερμανούς, οι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο μεταξύ οι Γαλάτες, εντυπωσιασμένοι από το μέγεθος της επιτυχίας του Καίσαρα, απέστειλαν πρέσβεις σε αυτόν για να τον ευχαριστήσουν που έσωσε τη Γαλατία από την ελβετική απειλή.

Του ζητούσαν όμως επίσης να τους απαλλάξει από τους Γερμανούς του Αριοβίστου, οι οποίοι είχαν νικήσει και υποτάξει τους Γαλάτες.

Λίγο αργότερα, με επικεφαλής τον Καίσαρα, οι ρωμαϊκές λεγεώνες του δεξιού κέρατος βάδισαν κατά των εχθρών.

Αλλά και οι Γερμανοί αντεπετέθησαν με τέτοια ορμή ώστε οι λεγεωνάριοι δεν πρόλαβαν να ρίξουν τα ακόντια τους.

Μέσα σε ελάχιστες στιγμές οι αντίπαλοι είχαν εμπλακεί σε μια άγρια σώμα με σώμα πάλη. Οι Γερμανοί είχαν σχηματίσει πολύ πυκνή και βαθιά “φάλαγγα”, τόσο πυκνή που, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Καίσαρα, οι λεγεωνάριοι σκαρφάλωναν πάνω στα κεφάλια των εχθρών και τους σκότωναν από ψηλά! Η λεγεώνα πιέζεται… μα νικά Σταδιακά το ισχυρό δεξιό ρωμαϊκό κέρας άρχισε να επικρατεί των απέναντι του Γερμανών.

Δεν συνέβαινε όμως το ίδιο και στο ρωμαϊκό αριστερό κέρας, το οποίο βρισκόταν στα όρια της κατάρρευσης.

Η επέμβαση όμως των εφεδρικών δυνάμεων και του ιππικού έσωσε την κατάσταση.

Τώρα οι Γερμανοί τράπηκαν σε φυγή σε όλο το μήκος του μετώπου της μάχης.

Εγκατέλειψαν τα οχυρώματα των αμαξών και όλοι μαζί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά τράπηκαν προς τον Ρήνο, ο οποίος κυλούσε ορμητικός σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου από το πεδίο της μάχης. Οι Ρωμαίοι τους καταδίωξαν και στις όχθες του ποταμού έλαβε χώρα μια άγρια σφαγή. Κάποιοι Γερμανοί, μεταξύ των οποίων και ο Αριόβιστος, κατόρθωσαν να διασχίσουν με μικρές λέμβους τον ποταμό και να σωθούν.

Οι περισσότεροι όμως σφάχτηκαν ανηλεώς.

Χιλιάδες άλλοι αιχμαλωτίστηκαν.

Επίσης απελευθερώθηκαν και οι δύο Ρωμαίοι πρέσβεις που κρατούντο από τους Γερμανούς.

Κατόπιν της μάχης οι άλλες γερμανικές φυλές που ετοιμάζονταν να περάσουν τον Ρήνο και να εισβάλουν στη Γαλατία, αποθαρρύνθηκαν και επέστρεψαν στις πατρίδες τους.

Η ρωμαϊκή εισβολή της Μεγάλης Βρετανίας από τον Ιούλιο Καίσαρα το 55 π.Χ είναι ένα ιστορικό γεγονός, γνωστό από περιγραφές του Τάκιτου, του Κικέρωνα και του ίδιου του Ιούλιου Καίσαρα.

Υπήρξε πολυάριθμη δύναμη των Ρωμαίων λεγεωνάριων από 800 πλοία.

Στις 26 Αυγούστου, οι Ρωμαίοι αποβιβάστηκαν στη Βρετανία. Οι Λεγεωνάριοι ήταν διστακτικοί, μέχρι που ένα σημαιοφόρος πήδηξε στη θάλασσα και βγήκε στη στεριά, κραδαίνοντας ψηλά το λάβαρο με τον αετό. Ο Ιούλιος Καίσαρας Έστειλε λοιπόν ένα πλοίο να αναζητήσει σημεία απόβασης.

Όταν ο στόλος του Καίσαρα έφτασε στο Ντόβερ οι Βρετανοί ήταν συγκεντρωμένοι κατά μήκος των γκρεμών αναγκάζοντας τους Ρωμαίους να κινηθούν βορειοανατολικά κατά μήκος της ακτής. Οι Βρετανοί τους ακολούθησαν εμποδίζοντας την απόβαση με τους Ρωμαίους να βγαίνουν από τα πλοία και να πέφτουν σε βαθιά νερά.

Έπειτα από άγρια μάχη οι Ρωμαίοι κατάφεραν να νικήσουν τους Βρετανούς και να στήσουν ένα πρόχειρο στρατόπεδο.

Παραδόξως αυτή η πρώτη καταγεγραμμένη εισβολή είναι και η μοναδική στην ιστορία της Βρετανίας κατά την οποία έγινε μάχη στις ακτές. Ο Καίσαρας περιέγραψε πολύ ζωηρά τους Βρετανούς: «Χρωματίζουν το πρόσωπο και το σώμα τους με κυανό χρώμα καθιστώντας έτσι πιο φοβερή την εμφάνιση τους στη μάχη.

Τα μαλλιά τους είναι μακριά ενώ τα κορμιά τους είναι παντού ξυρισμένα εκτός από το κεφάλι και το άνω χείλος». Ο Καίσαρας δεν έχασε χρόνο στη Βρετανία, καθώς ο χειμώνας ερχόταν απειλητικός.

Οι παλίρροιες ήταν ψηλότερες από ότι είχαν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν οι μεσογειακοί θαλασσοπόροι και μία άγρια καταιγίδα προκάλεσε ζημιές στο στόλο του.

Βιαζόταν να γυρίσει στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Η εκστρατεία δεν έληξε με ιδιαίτερη επιτυχία, όμως έτσι παρουσιάστηκε.

Πριν από αυτήν δεν ήταν γνωστά παρά ελάχιστα για εκείνα τα μυστηριώδη νησιά του βορρά από όπου προέρχονταν υλικά όπως ο κασσίτερος. Ο Καίσαρας είχε συλλέξει πολύτιμες πληροφορίες και είχε συνάψει συμμαχίες οι οποίες θα αποδεικνύονταν χρήσιμες κατά τη δεύτερη εισβολή του.

Εισέβαλε δύο φορές στη Βρετανία, νίκησε τον Κασσιβελαύνο κι έφτασε ως τον Τάμεση. Οι Βρετανοί υποσχέθηκαν φόρο υποτέλειας.

Βέβαια η πραγματική κατάκτηση της Βρετανίας από τους Ρωμαίους θα λάμβανε χώρα σχεδόν έναν αιώνα αργότερα. Όπως Παρατήρησε ο ιστορικός Τάκιτος ο Καίσαρας, στην πραγματικότητα, περισσότερο αποκάλυψε παρά κληροδότησε τη Βρετανία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Ιούλιος Καίσαρας πολεμούσε τη Γαλατία από το 58 π.Χ. Ύστερα από σειρά συγκρούσεων, με διάφορες γαλατικές και όχι μόνο, φυλές, ο Καίσαρας φαινόταν νικητής.

Ωστόσο το 52 π.Χ. οι Γαλάτες, ενωμένοι υπό τον Βερκιγγετόριξ, αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τους Ρωμαίους.

Ο νεαρός Γαλάτης αρχηγός είχε πλέον στη διάθεση του έναν τεράστιο στρατό.

Μόνο το ιππικό του αριθμούσε 15.000 άνδρες.

Παρόλα αυτά στις αψιμαχίες που ακολούθησαν οι άνδρες του Καίσαρα νίκησαν.

Τότε ο Βερκιγγετόριξ αποφάσισε να αποσύρει τον στρατό του στην Αλέσια. Η Αλέσια ήταν πόλη κτισμένη σε έναν λόφο κοντά στην σημερινή πόλη Ντιζόν.

Οι δε Ρωμαίοι, έχοντας αποκρούσει τον Κόμμιο, έσπευσαν τώρα μαζικά στην άλλη πλευρά των οχυρώσεων.

Στη θέα των πλήρως επανδρωμένων οχυρωμάτων και έχοντας πληροφορηθεί την ήττα του Κόμμιου, ο Βερκιγγετόριξ με βαριά καρδιά έδωσε το σήμα της υποχώρησης.

Η προνοητικότητα του Καίσαρα είχε και πάλι νικήσει. Οι Γαλάτες εξαπέλυσαν μια ακόμα, σφοδρή, επίθεση, κατά ενός ρωμαϊκού οχυρού.

Και πάλι όμως, μετά από επική μάχη, στην οποία συμμετείχε, ως απλός στρατιώτης και ο Καίσαρας, αποκρούστηκε, με φοβερές απώλειες. Ο Βερκιγγετόριξ δεν είχε άλλη επιλογή.

Διέταξε υποχώρηση. Ο Καίσαρ όμως δεν σκόπευε να αφήσει τους Γαλάτες να φύγουν ανενόχλητοι.

Μόλις είδε ότι κλονίζονται και υποχωρούν, διέταξε το ιππικό του να εξέλθει από μια δευτερεύουσα πύλη και να τους πλαγιοκοπήσει.

Δεχόμενοι στο πλευρό την έφοδο του ρωμαϊκού ιππικού, πιεζόμενοι κατά μέτωπο από τους λεγεωνάριους και εμποδιζόμενοι από τις παγίδες και τις τάφρους, οι Γαλάτες αφανίστηκαν Τουλάχιστον 40.000 Γαλάτες σφαγιάστηκαν εκείνη την ημέρα.

Έτσι ο Βερκιγγετόριξ, ως πραγματικός ηγέτης ανέλαβε τις ιστορικές ευθύνες του και ζήτησε συνθηκολόγηση.

Όταν οι πρόταση του έγινε δεκτή παρουσιάστηκε και ο ίδιος ενώπιον του Καίσαρα για να παραδοθεί.

Η νίκη στη Αλέσια υπήρξε το αποφασιστικό σημείο των Γαλατικών Πολέμων, των ήδη διαρκούντων τότε έξι έτη.

Ωστόσο ο Καίσαρ θα χρειαζόταν άλλα τρία χρόνια για να υποτάξει εντελώς τη Γαλατία.

Το 49 π.Χ. όμως ο Καίσαρ ήταν σε θέση να δηλώσει με υπερηφάνεια πως ήταν ο κατακτητής της Γαλατίας, της χώρας που θα έμενε υπό ρωμαϊκή διοίκηση ως και τον 5ο αιώνα μ.Χ. Μετά την υποταγή της Κρήτης ο Ιούλιος Καίσαρ, επειδή η Ρώμη τρία χρόνια είχε λάβει πείρα των γενναίων Κρητών τοξοτών, τους χρησιμοποίησαν στις πιο δύσκολες επιχειρήσεις των. Ο Ιούλιος Καίσαρ τους χρησιμοποίησε στην αιγυπτιακή του περιπέτεια.

Επίσης χρησιμοποίησε Κρήτες τοξότες το 57 π.Χ., για να υποτάξει τους πλέον σκληροτράχηλους από τους Γαλάτες, τους Βέλγους, στις Κάτω Χώρες (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο). https://www.history-point.gr/machi-tis-alesia-o-chamenos-stin-achli-toy-thryloy-thriamvos-kaisara https://www.slpress.gr/istorimata/ioylios-kaisar-i-megali-sygkroysi-romis-germanon/%3famp https://www.kathimerini.gr/world/936824/ichni-tis-eisvolis-toy-ioylioy-kaisara-sti-megali-vretania-to-55-p-ch-foto/ https://www.ethnos.gr/history/amp/171193/sanshmera26aygoystoyoioylioskaisaraskaioiromaioieisbaloynstonhsithsbretanias https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B1%CE%AF%CF%83%CE%B1%CF%81 https://www.cretanmagazine.gr/i-istoria-ton-kriton-toxoton-apo-ti-minoiki-epochi/#google_vignette

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους