Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν μπεις στην αίθουσα έχοντας στο μυαλό σου προκαταλήψεις για το casting, για τα κουστούμια, το σενάριο κτλπ οτιδήποτε και να δεις δεν πρόκειται να αλλάξεις άποψη.

Εάν όμως μπεις με καλές προθέσεις, θα παρακολουθήσεις μια επική ταινία, από εκείνες τις σπάνιες που μια στο τόσο σε βγάζουν από τον πραγματικό κόσμο και σε βυθίζουν ολοκληρωτικά στο κινηματογραφικό τους σύμπαν.

Είναι αλήθεια πως ο Νόλαν επιλέγει να αλλάξει κάποια στοιχεία της πρωτότυπης ιστορίας, όμως το κάνει με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετεί απόλυτα το όραμά του, χωρίς να προδίδει ή να αλλοιώνει την ουσία του μύθου.

Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η σχεδόν ολοκληρωτική απουσία CGI, γεγονός που κάνει ό,τι βλέπεις στην οθόνη να μοιάζει ανατριχιαστικά αληθινό, ειδικά αν την παρακολουθήσεις σε αίθουσα IMAX.

Οι ερμηνείες είναι πάρα πολύ καλές, ενώ η μουσική, το μοντάζ και η διεύθυνση φωτογραφίας είναι εξαιρετικά.

Η ταινία περιλαμβάνει επίσης ορισμένες horror στιγμές που θα κουβαλάς μαζί σου για καιρό.

Είναι από εκείνες τις παραγωγές που, παρόλο που ξέρεις την ιστορία απέξω, την απολαμβάνεις καθηλωμένος από το πρώτο λεπτό μέχρι και τους τίτλους τέλους.

Πέρα όμως από την τεχνική αρτιότητα, το δυνατότερο στοιχείο της ταινίας είναι η φιλοσοφική της υπενθύμιση. Ο Νόλαν μας αναγκάζει να κοιτάξουμε κατάματα το τίμημα της επιτυχίας.

Δεν επιλέγει να μας δείξει την καταστροφή της Τροίας ως τον θρίαμβο του Οδυσσέα. Στην Οδύσσεια, η επιστροφή στην Ιθάκη δεν είναι η θριαμβευτική κατάληξη ενός ήρωα, αλλά η επιστροφή ενός ανθρώπου που έχει δει τα πάντα να χάνονται στον βωμό του σκοπού του.

Στο τέλος, η νίκη δεν είναι τίποτα άλλο από μια αναβολή της αναπόφευκτης ερώτησης: Αξίζει η επιβίωση αν, για να την εξασφαλίσουμε, έπρεπε να θυσιάσουμε την ίδια μας την ηθική πυξίδα; Σινεφίλ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους