Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί σήμερα στην Κύμη θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την παράσταση «Η αδερφή μου» του Σταύρου Ζουμπουλάκη.

Είχα γράψει για την εμπειρία της παράστασης που είχα δει στην Αγγλικανική Εκκλησία της οδού Φιλελλήνων στην Αθήνα. «Eίδα την παράσταση «Η αδελφή μου» που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη, στην Αγγλικανική εκκλησία της Φιλελελλήνων σε σκηνοθεσία Περικλή Μουστάκη. Ο Ζουμπουλάκης έχασε την αδελφή του Γιούλα, ένα χαρισματικό πλάσμα, το 2012 παραμονές του Δεκαπενταύγουστου.

Αμέσως μετά, συγκλονισμένος από το γεγονός, γράφει την ιστορία της.

Ουσιαστικά, μέσα από την περιπέτεια της Γιούλας παρακολουθούμε την πνευματική αυτοβιογραφία του Ζουμπουλάκη, την πορεία ενός διανοούμενου προς τη συμφιλίωση με το μυστήριο του πόνου και την οδύνη.

Μια εκ βαθέων εξομολόγηση για το νόημα της ασθένειας και τη σχέση του Θεού με την πικρία της ζωής.

Μια μαρτυρία που σου έρχεται κατακέφαλα όχι για να σε ζαλίσει, να σε μελαγχολήσει και να σε χαλάσει αλλά για να σε μυήσει στο τί είναι, εν τέλει, η αγάπη.

Και πού «κρύβεται» ο Θεός.

Μέγα μάθημα.

Ομολογώ η παράσταση είναι από τις εμπειρίες που μπορούν να αλλάξουν τη ζωή σου.

Να σε ημερέψουν και να σε λυτρώσουν.

Μια εμπνευσμένη σύλληψη του Περικλή Μουστάκη που αποδίδεται σε μια ατμόσφαιρα υποβολής έξοχα από τη συγκλονιστική Δώρα Στυλιανέση και τον ευέλικτο Άλκη Ζούπα.

Ειδικά η Στυλιανέση, που έχει επωμιστεί το βάρος της αφήγησης, είναι εκπληκτική στις μεταμορφώσεις της.

Αυτό που βλέπω μπροστά μου να συμβαίνει, χάρις στην Στυλιανέση και τη διδασκαλία του Μουστάκη είναι το απίστευτο: στον άμβωνα πάνω ή κάτω στο έδαφος είναι η ίδια η νεκρή πλέον αιθέρια Γιούλα να «διαβάζει» το κείμενο του αδελφού της να σχολιάζει τρυφερά και να χαίρεται για το πώς τα γράφει τόσο γλυκά ο Σταυράκος.

Λες και βλέπω, πλέον, σε όραμα έναν προφήτη να λέει αλήθειες και μόνο αλήθειες.

Δεν υπάρχουν συμβολισμοί, κρυπτικά μηνύματα ή μεταφορές.

Όλα είναι πέρα έως πέρα αληθινά, γιατί είναι προσωπικά.

Περικλή σε ευχαριστώ για αυτό το πολύτιμο δώρο γιατί προχωράει το θέατρο ένα βήμα πιο πέρα.

Μας δείχνεις τι είναι θέατρο ουσίας, δηλαδή ζωντανό θέατρο, που έχουμε ανάγκη.

Μη χάσετε αυτό το βίωμα που προσφέρεται απλόχερα και με δραστική αμεσότητα από τους ηθοποιούς.

Είναι ένα ιερό ποίημα ειλικρίνειας, αγάπης κι ευγνωμοσύνης που θα σας αγγίξει.

Μην χάσετε αυτή την παράσταση.» Χθες το απόγευμα βρέθηκα με τους συντελεστές στο θέατρο του Λαογραφικού Μουσείου στη διάρκεια της προετοιμασίας.

Είναι πλέον όλα έτοιμα.

Μην τη χάσετε αυτή την παράσταση! Η Κύμη είναι μόνο 2 ώρες και κάτι από την Αθήνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους