Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Δώστε βήμα στα νέα παιδιά», λένε... Και συμφωνώ. Το βήμα πρέπει να δίνεται.

Αλλά το βήμα από μόνο του δεν αρκεί.

Η σκηνή δεν συγχωρεί.

Θέλει δουλειά, αμέτρητες ώρες, αποτυχίες, μεροκάματα σε δύσκολες συνθήκες, κακή ακουστική, ξενύχτι, καπνό, κούραση και κυρίως διάθεση να βελτιώνεσαι κάθε μέρα.

Αυτό που πολλές φορές ενοχλεί τους παλιότερους δεν είναι η ηλικία ενός νέου τραγουδιστή.

Είναι όταν κάποιος ανεβαίνει στη σκηνή χωρίς να είναι έτοιμος, δεν πατάει σωστά στις νότες, δεν προσπαθεί να διορθωθεί και, αντί να ακούει και να μαθαίνει, συμπεριφέρεται σαν να έχει ήδη κατακτήσει τα πάντα.

Η αυτοπεποίθηση είναι απαραίτητη.

Η έπαρση όμως δεν αντικαθιστά την αξία.

Οι πραγματικά καλοί νέοι καλλιτέχνες δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.

Με επιμονή, ταπεινότητα και δουλειά θα βρουν τον δρόμο τους.

Γιατί το κοινό μπορεί να εντυπωσιαστεί για λίγο, αλλά στο τέλος πάντα αναγνωρίζει την αλήθεια.

Αυτή είναι η δική μου άποψη.

Εσείς τι πιστεύετε; Οι παλιότεροι καλλιτέχνες οφείλουν να δίνουν βήμα στους νέους ή το βήμα κερδίζεται μέσα από δουλειά και συνέπεια?

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους