Ο ΣΑΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΠΟΥΚΑΜΙΣΑ Ο μύθος της αυτοδικαίωσης του Ιταλού «καλού στρατιώτη» καταρρέει οριστικά μπροστά στα...
Ο ΣΑΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΠΟΥΚΑΜΙΣΑ Ο μύθος της αυτοδικαίωσης του Ιταλού «καλού στρατιώτη» καταρρέει οριστικά μπροστά στα επίσημα έγγραφα της Επιτροπής Εγκλημάτων Πολέμου των Ηνωμένων Εθνών.
Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελληνική Εθνική Υπηρεσία για τα Εγκλήματα Πολέμου παρουσίασε έναν λεπτομερή κατάλογο των φρικαλεοτήτων που διαπράχθηκαν από τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής κατά τα έτη 1942 και 1943.
Δεν επρόκειτο για απλές πολεμικές ενέργειες, αλλά για μια συστηματική ακολουθία σαδισμού, απερίγραπτων βασανιστηρίων, βιασμών και αδικαιολόγητης βίας που διαπράχθηκαν από Ιταλούς αξιωματικούς και στρατιώτες εναντίον του άμαχου πληθυσμού και των Ελλήνων ανταρτών.
Ονόματα όπως αυτό του στρατηγού Ντελ Τζιούντιτσε ή του διοικητή Καστέργιο Ντι Πρίμα παραμένουν συνδεδεμένα με πράξεις απόλυτης ατιμίας: από ακρωτηριασμούς αρθρώσεων υπό βασανιστήρια έως τη σαδιστική χρήση αντλιών ποδηλάτου για να σκάσουν τα έντερα των αιχμαλώτων, μέχρι και σεξουαλικές βιαιοπραγίες σε νεαρές γυναίκες που κακοποιήθηκαν ενώ ήταν υπό την επήρεια κοκαΐνης.
Το μαρτύριο του αντάρτη Σινανογλού – ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι αιμορραγίας, του έβγαλαν τα δόντια με τανάλια, τον έσυραν ζωντανό δεμένο σε άλογο και, τέλος, τον έλουσαν με καυτό λάδι και αλάτι πριν τον αναγκάσουν να σκάψει τον τάφο του γονατιστός – αντιπροσωπεύει την κορύφωση μιας μεθοδικής βαρβαρότητας που διαπράχθηκε υπό τη σκιά του φασιστικού καθεστώτος.
Παρά τη σοβαρότητα αυτών των εγκλημάτων, τα οποία περιλάμβαναν 111 Ιταλούς στους επίσημους καταλόγους του ΟΗΕ και άλλες 74 άμεσες αιτήσεις προς το ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών, το ιταλικό κράτος επέλεξε την οδό της συγκάλυψης.
Κανένας από τους υπεύθυνους δεν δικάστηκε ποτέ, δεν εκδόθηκε ούτε κρίθηκε από διεθνές δικαστήριο, εξασφαλίζοντας στους δράστες πλήρη και επαίσχυντη ατιμωρησία.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ελληνικής έκθεσης για τα εγκλήματα πολέμου: ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ «Ο συνταγματάρχης (αργότερα στρατηγός) Ντελ Τζιούντιτσε, της μεραρχίας «Πινερόλο», παρέπεμψε κατά τα έτη 1942/1943, 120 Έλληνες σε στρατοδικείο: 39 εκτελέστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι απελάθηκαν.
Είναι επίσης άμεσα υπεύθυνος για τα φρικτά βασανιστήρια που ασκήθηκαν σε μέλη της Αντίστασης, μερικοί από τους οποίους κρεμάστηκαν από τα χέρια μέχρι να σπάσουν οι αρθρώσεις τους· σε άλλους εισήχθη αέρας στον πρωκτό με αντλία ποδηλάτου μέχρι να σπάσει το έντερο. (Κατηγορητήριο 206/44). Ο συνταγματάρχης Βενιέρι είναι προσωπικά υπεύθυνος για βιασμούς κοριτσιών και γυναικών στο Άργος Ορεστικό, καθώς και για τον βομβαρδισμό των χωριών της περιοχής και για περίπου εκατό εκτελέσεις (μεταξύ των οποίων και εκείνη των 46 ομήρων). (Κατηγορητήριο 206/44). Ένας άλλος αξιωματικός της μεραρχίας «Πινερόλο», ο διοικητής Καστέργιο Ντι Πρίμα, βασανίζει τους αιχμαλώτους με τη μέθοδο της αντλίας ποδηλάτου και βιάζει προσωπικά ορισμένα κορίτσια του χωριού Δενδροχώρι, αφού τα έχει ναρκώσει με κοκαΐνη (Κατηγορητήριο 206/47). Ο υπολοχαγός Σπατάλο διατάζει τη δολοφονία 10 κτηνοτρόφων στο Γράμμο και βιάζει ορισμένες γυναίκες από το Γράμμο και τα Γιαννοχώρια (Κατηγορητήριο 206/50). Ο υπολοχαγός Γιόνα πυρπολεί το Άργος Ορεστικό.
Ο υπολοχαγός Ονοράτο και ο βοηθός του Αλταντόνε δολοφονούν ορισμένους αιχμαλώτους αφού τους βασανίζουν σαδιστικά, αναγκάζοντάς τους, για παράδειγμα, να καθίσουν πάνω σε καυτά κάρβουνα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο βασανισμός στον οποίο υποβάλλεται ο αντάρτης Σινανογlou: τον ξυλοκοπούν μέχρι το πρόσωπό του να μετατραπεί σε μια αγνώριστη μάσκα· του βγάζουν τα δόντια με τανάλια· στη συνέχεια τον δένουν στην ουρά ενός αλόγου, το οποίο οι Ιταλοί τσιμπάνε με το ξιφολόγχη για να το κάνουν να καλπάζει, ενώ τον ακολουθούν με μοτοσικλέτα.
Όταν τελικά τον αποσυνδέουν, υφίσταται και άλλα βασανιστήρια: του ρίχνουν καυτό λάδι στις πληγές, του μαστιγώνουν τα πέλματα, του ανοίγουν πληγές και στη συνέχεια τις πασπαλίζουν με αλάτι.
Την έβδομη ημέρα, ο αντάρτης αναγκάζεται να σκάψει τον τάφο του (πράγμα που κάνει γονατιστός, καθώς δεν μπορεί πλέον να σταθεί όρθιος) και τελικά εκτελείται. (Κατηγορητήριο 206/52).» (Πηγή: Έκθεση της Ελληνικής Εθνικής Υπηρεσίας για τα Εγκλήματα Πολέμου, που αναφέρεται στο έργο του Α. Κέδρου, «Ιστορία της Ελληνικής Αντίστασης», Πάδοβα, Marsilio 1967, σ. 372.
Γενικά στοιχεία από: Davide Conti, «Ιταλοί εγκληματίες πολέμου», Εκδόσεις Odradek) Στη συνημμένη φωτογραφία: Έλληνες κρατούμενοι γονατισμένοι στο υπαίθριο στρατόπεδο συγκέντρωσης που είχε στηθεί μέσα στην τάφρο του Κάστρου της Ρόδου.
Σε αυτόν τον ανθυγιεινό χώρο, οι κρατούμενοι στριμώχνονταν σε σκηνές που πλημμύριζαν συνεχώς, αφήνονταν να πεθάνουν από πνευμονία, φυματίωση και πείνα, και απειλούνταν συνεχώς από την εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα σκορπιών και δηλητηριωδών φιδιών στην περιοχή. Δεν ξεχνάμε τα εγκλήματα του φασιστικού ιμπεριαλισμού.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους