Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πολιτική χωρίς σταθερές αρχές.. Υπάρχει ένας προβληματισμός που με ακολουθεί εδώ και χρόνια.

Ακούω συνεχώς ανθρώπους να λένε ότι απογοητεύτηκαν από την πολιτική.

Ότι όλοι είναι ίδιοι.

Ότι δεν υπάρχουν ιδεολογίες.

Ότι ο καθένας κοιτάζει μόνο την καρέκλα του.

Κι όμως, κάθε φορά που έρχεται η ώρα της κάλπης, βλέπω πολλούς από τους ίδιους ανθρώπους να επιστρέφουν στις ίδιες επιλογές.

Στα ίδια κόμματα, στα ίδια πρόσωπα, στις ίδιες λογικές που μέχρι χθες κατηγορούσαν.

Αυτό πραγματικά με βάζει σε σκέψεις.

Δεν ξέρω αν φταίει ο φόβος της αλλαγής, η συνήθεια ή η πεποίθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.

Μπορει να είναι λίγο απόλα.

Το ίδιο σκέφτομαι όταν ακούω τη φράση «δεν είμαι ούτε δεξιός ούτε αριστερός». Τη σέβομαι ως επιλογή, αλλά πάντα αναρωτιέμαι αν μπορεί τελικά να υπάρξει ουδέτερη στάση.

Γιατί όταν συζητάμε ποιος παράγει τον πλούτο και ποιος τον απολαμβάνει, ποιος πληρώνει τις κρίσεις, τι δημόσια Υγεία θέλουμε, τι Παιδεία, τι εργασιακά δικαιώματα, τι προστασία του περιβάλλοντος, στην πραγματικότητα μιλάμε για πολιτική... Είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι.

Το ίδιο συμβαίνει και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ακούμε συχνά οτι στον δήμο δεν υπάρχουν κόμματα.

Δεν είμαι βέβαιος ότι ισχύει.

Είναι πολιτική επιλογή πού θα πάνε τα χρήματα του δήμου.

Είναι πολιτική επιλογή αν προηγούνται τα σχολεία ή οι δημόσιες σχέσεις.

Αν προστατεύεται ο δημόσιος χώρος ή παραχωρείται σιγά σιγά.

Αν ο δήμος διεκδικεί ή απλώς διαχειρίζεται όσα του δίνουν.

Καμιά από αυτές τις αποφάσεις δεν είναι ουδέτερη.

Κι όμως, στις δημοτικές εκλογές πολλές φορές άλλα είναι τα κριτήρια... Η γνωριμία, η συγγένεια, η προσωπική σχέση, το ρουσφέτι, το «καλό παιδί είναι». Έτσι δημιουργούνται συχνά παρατάξεις που δεν τις ενώνει μια κοινή αντίληψη για τον τόπο, αλλά μόνο ο στόχος να κερδίσουν τη διοίκηση.

Και όταν περάσουν οι εκλογές, αρχίζουν οι αντιφάσεις.

Το ζούμε! Είναι γεγονός! Δεν πιστεύω ότι υπάρχει αλάθητο στην πολιτική.

Ούτε ότι κάποιος χώρος έχει πάντα δίκιο.

Πιστεύω όμως ότι χωρίς σταθερές αρχές η πολιτική καταλήγει να γίνεται διαχείριση της συγκυρίας.

Να λες σήμερα αυτό που αύριο θα αναιρέσεις, επειδή άλλαξε το κλίμα ή οι δημοσκοπήσεις.

Γι' αυτό, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος με το ΚΚΕ, δύσκολα μπορεί να πει ότι αλλάζει τη βασική του γραμμή ανάλογα με το τι είναι δημοφιλές κάθε εποχή.

Μπορεί να διαφωνήσεις μαζί του σε πολλά.

Δεν μπορείς όμως εύκολα να του καταλογίσεις ότι μετακινεί τις θέσεις του για να γίνει αρεστό.

Το ίδιο πιστεύω ότι προσπαθεί να εκφράσει και η Λαϊκή Συσπείρωση στην Αυτοδιοίκηση.

Να αντιμετωπίζει τα προβλήματα όχι σαν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ως αποτρλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.

Αυτό είναι πολυ σημαντικό.

Όχι ποιος χαμογελά περισσότερο.

Όχι ποιος υπόσχεται περισσότερα.

Αλλά ποιος έχει μια σταθερή πυξίδα και ποιος αλλάζει πορεία κάθε φορά που φυσάει διαφορετικός άνεμος.

Γιατί όταν οι αρχές γίνονται θέμα ευκολίας, τότε δεν χάνεται μόνο η αξιοπιστία των πολιτικών... Χάνεται σιγά σιγά και η εμπιστοσύνη των πολιτών στην ίδια την πολιτική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους