" Το κόμμα του «θα, θα, θα» ξαναχτυπά... με 17 νέες υποσχέσεις!" Δεκαεπτά δεσμεύσεις για τους συνταξιούχους ανακοίνωσε το ΠΑΣΟΚ με τυμπανοκρουσίες, παρουσιάζοντάς τες ως τη μεγάλη απάντηση στα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η εικόνα όμως πίσω από τα χειροκροτήματα είναι πολύ λιγότερο εντυπωσιακή.

Γιατί οι πολίτες δεν ακούνε πλέον μόνο τι υπόσχεται ένα κόμμα.

Θέλουν να ξέρουν γιατί δεν το έκανε όταν είχε την ευκαιρία, πώς ακριβώς θα το χρηματοδοτήσει και γιατί να το πιστέψουν αυτή τη φορά.

Η συνέντευξη Τύπου αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στην επίθεση κατά της κυβέρνησης παρά στην εξήγηση του τρόπου με τον οποίο θα εφαρμοστούν στην πράξη οι εξαγγελίες.

Ακούσαμε για 13η σύνταξη, νέο ΕΚΑΣ, αλλαγές στα όρια ηλικίας, συντάξεις χηρείας, αναπηρίας και μια σειρά ακόμη παρεμβάσεων.

Όλα παρουσιάστηκαν ως πλήρως κοστολογημένα.

Όμως η πολιτική δεν είναι λογιστική άσκηση.

Δεν αρκεί να αναφέρεις έναν αριθμό.

Οφείλεις να αποδείξεις ότι οι πόροι υπάρχουν, ότι οι υπολογισμοί αντέχουν στον χρόνο και ότι οι δεσμεύσεις δεν θα καταλήξουν ακόμη μία φορά σε προεκλογικά φυλλάδια που θα ξεχαστούν την επόμενη μέρα.

Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να εμφανιστεί ως ο αποκλειστικός υπερασπιστής των συνταξιούχων.

Πρόκειται για το ίδιο κόμμα που συμμετείχε σε κυβερνήσεις οι οποίες έλαβαν σκληρές αποφάσεις στο ασφαλιστικό μέσα στα χρόνια της κρίσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε σημερινή πρότασή του είναι λανθασμένη.

Σημαίνει όμως ότι η αξιοπιστία δεν χτίζεται με συνθήματα, αλλά με αυτοκριτική.

Και στη συγκεκριμένη συνέντευξη αυτή έλαμψε διά της απουσίας.

Στη διάρκεια της παρουσίασης ακούστηκε πολλές φορές η λέξη «αξιοπιστία». Η αξιοπιστία όμως δεν απονέμεται επειδή την επαναλαμβάνεις.

Κερδίζεται όταν οι πολίτες βλέπουν συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις.

Όταν ένα κόμμα ζητά να εμπιστευθούν ένα νέο πακέτο παροχών, είναι απολύτως φυσιολογικό να του ζητούν απαντήσεις για τη χρηματοδότηση, τις προτεραιότητες και τη βιωσιμότητα των προτάσεών του.

Αυτά τα ερωτήματα δεν απαντώνται με συναισθηματικές αναφορές ούτε με συγκρίσεις με τις υποσχέσεις των πολιτικών αντιπάλων.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση μόνο λόγο να πανηγυρίζει δεν έχει.

Η ακρίβεια εξακολουθεί να εξαντλεί τους συνταξιούχους, η αγοραστική δύναμη έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα, το στεγαστικό πρόβλημα διογκώνεται και η καθημερινότητα γίνεται ολοένα δυσκολότερη.

Οι ευθύνες της Νέας Δημοκρατίας είναι συγκεκριμένες και βαριές.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να απαντήσει σε όλα αυτά με έναν ακόμη κατάλογο υποσχέσεων, λες και οι πολίτες έχουν πάψει να δυσπιστούν απέναντι στις εύκολες εξαγγελίες.

Υπάρχει όμως και μια πολιτική ειρωνεία που δύσκολα περνά απαρατήρητη.

Ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να ξεφύγει από τη φθορά της καθημερινότητας, η αντιπολίτευση μοιάζει να της προσφέρει το καλύτερο σωσίβιο.

Αντί να τη στριμώξει με ένα ολοκληρωμένο, πειστικό και εφαρμόσιμο σχέδιο, εγκλωβίζεται σε έναν διαγωνισμό παροχών.

Έτσι η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται από τις κυβερνητικές αποτυχίες στις υποσχέσεις της αντιπολίτευσης.

Και κάπου εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο πολιτικό λάθος.

Δεν είναι ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει προτάσεις.

Είναι ότι πιστεύει πως οι πολίτες αρκούνται πλέον στις προτάσεις χωρίς να απαιτούν αποδείξεις.

Αυτή αποτελεί πολιτική εκτίμηση, όχι αποδεδειγμένο γεγονός.

Αν όμως συνεχίσει να κινείται με αυτή τη λογική, κινδυνεύει να πετύχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.

Να συνεχίσει η Νέα Δημοκρατία να κυβερνά όχι επειδή πείθει με το έργο της, αλλά επειδή οι αντίπαλοί της δεν καταφέρνουν να πείσουν ότι αποτελούν μια σοβαρότερη και πιο αξιόπιστη εναλλακτική.

Και αυτό, τελικά, είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει μια αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση που θα έπρεπε καθημερινά να απολογείται για τις δικές της επιλογές. #ΠΑΣΟΚ #Ανδρουλάκης #Συνταξιούχοι #Πολιτική #Ελλάδα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους