[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Απο Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο υποψιάζομαι ότι τα πιο όμορφα πράγματα της ζωής μου δεν ήρθαν όταν τα κυνηγούσα με αγωνία. Ήρθαν όταν, κουρασμένος πια...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απο Αντώνης Ανδρουλιδάκης ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο υποψιάζομαι ότι τα πιο όμορφα πράγματα της ζωής μου δεν ήρθαν όταν τα κυνηγούσα με αγωνία.

Ήρθαν όταν, κουρασμένος πια να ελέγχω τα πάντα, άφησα λίγο χώρο στη ζωή να κάνει κι εκείνη τη δουλειά της.

Είναι παράξενο.

Πολλές φορές επιμένουμε τόσο πολύ σε μια συγκεκριμένη έκβαση, που δεν αντιλαμβανόμαστε πως η ζωή προσπαθεί διακριτικά να μας οδηγήσει κάπου καλύτερα.

Στεκόμαστε με το βλέμμα καρφωμένο σε μια πόρτα που δεν ανοίγει και χάνουμε όλες εκείνες που άνοιξαν αθόρυβα λίγο πιο δίπλα.

Δεν λέω πως δεν χρειάζεται προσπάθεια.

Η ζωή αγαπά τους ανθρώπους που δουλεύουν, που τολμούν, που επιμένουν.

Αλλά υπάρχει μια στιγμή όπου η προσπάθεια μετατρέπεται σε πίεση.

Και η πίεση δεν αφήνει τίποτα να ανθίσει.

Ο έρωτας δεν γεννιέται επειδή τον πίεσες.

Η φιλία δεν βαθαίνει επειδή την απαίτησες.

Η χαρά δεν εμφανίζεται επειδή την πρόσταξες.

Τα πιο πολύτιμα πράγματα έχουν έναν δικό τους ρυθμό.

Έρχονται όταν υπάρχει χώρος να έρθουν.

Ίσως γι' αυτό οι πιο όμορφες συναντήσεις συμβαίνουν πολλές φορές εκεί που δεν τις περιμένεις.

Οι σημαντικότεροι άνθρωποι εμφανίζονται σε μια τυχαία διαδρομή, σε μια απρόσμενη συζήτηση, σε μια μέρα που δεν είχε τίποτε ιδιαίτερο να υποσχεθεί.

Σαν να αγαπά η ζωή να μας εκπλήσσει όταν σταματήσουμε να την ανακρίνουμε.

Έχω αρχίσει να πιστεύω πως η εμπιστοσύνη δεν είναι να ξέρεις ότι όλα θα πάνε όπως τα σχεδίασες.

Είναι να μπορείς να λες: "Δεν ξέρω τι έρχεται.

Αλλά είμαι διαθέσιμος να το συναντήσω." Και ίσως αυτή να είναι η πιο ήσυχη μορφή γενναιότητας.

Να μην κρατάς τόσο σφιχτά αυτό που φαντάστηκες, ώστε να μπορεί να χωρά αυτό που η ζωή θέλει να σου χαρίσει.

Γιατί, τελικά, τα πιο όμορφα πράγματα δεν έρχονται πάντα εκεί που τα περιμένεις.

Έρχονται εκεί όπου έχεις αφήσει λίγο χώρο να σε βρουν.

Ξέρεις, η ζωή δεν μπαίνει από τις πόρτες που κρατάμε σφιχτά. Μπαίνει συνήθως από εκείνες που αφήσαμε μισάνοιχτες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences