Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αποκάλυψη των λειψάνων του Οσίου Αθανασίου, Ηγουμένου του Μπρεστ-Λιτόφσκ Εορτάζεται στις 20 Ιουλίου oca.org Ο Μάρτυρας Αθανάσιος του Μπρεστ (Ανακάλυψη και Μεταφορά Λειψάνων 1649): Ο μαρτυρικός θάνατος του αγίου Παθοφόρου Αθανασίου, ηγούμενου του Μπρετσκ, συνέβη στις 5 Σεπτεμβρίου 1648.

Για οκτώ μήνες το σώμα του παθόντος για την Ορθοδοξία κείτονταν στο έδαφος χωρίς εκκλησιαστική κηδεία.

Την 1η Μαΐου 1649 ένα αγόρι υπέδειξε στους αδελφούς της μονής Συμεώνωφ τον τόπο ταφής του ηγούμενου.

Το έδαφος στο οποίο θάφτηκε ο μάρτυρας ανήκε τότε στους αιρετικούς Ιησουίτες και ως εκ τούτου έπρεπε να εργαστούν κρυφά.

Το βράδυ οι μοναχοί ξέθαψαν το άφθαρτο σώμα του ηγούμενου και το μετέφεραν αμέσως σε άλλο μέρος.

Το πρωί, το έφεραν στο μοναστήρι τους, όπου μετά από αρκετές ημέρες, στις 8 Μαΐου, το έθαψαν με τιμές στον δεξιό κλήρο (χορωδία) στην κύρια εκκλησία της μονής που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Συμεών τον Στυλίτη.

Η επίγεια ζωή του μοναχικού μάρτυρα Αθανασίου είχε φτάσει στο τέλος της, αλλά η μνήμη του παρέμενε πάντα ζωντανή και ιερή μεταξύ των Ορθόδοξων κατοίκων των δυτικών ρωσικών συνόρων.

Τα άφθαρτα λείψανά του, τοποθετημένα σε χάλκινη λειψανοθήκη, δοξάστηκαν με χαρίσματα θαυματουργίας γεμάτα χάρη και προσέλκυσαν ένα τεράστιο αριθμό πιστών.

Στις 8 Νοεμβρίου 1815, κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς στο μοναστήρι Μπρετσκ Σιμεόνοφ, η ξύλινη εκκλησία του μοναστηριού κάηκε και η χάλκινη λειψανοθήκη, στην οποία φυλάσσονταν τα λείψανα του μάρτυρα, έλιωσε στις φλόγες.

Την επόμενη μέρα της πυρκαγιάς, ένα άθικτο μέρος των λειψάνων βρέθηκε από τον ιερέα Σαμουήλ του Λισόβσκ και τοποθετήθηκε από τους ευσεβείς κατοίκους της πόλης Μπρεστ κάτω από την Αγία Τράπεζα της εκκλησίας της μονής.

Το 1823, με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Ανατολίου του Μινσκ, τα ιερά λείψανα τοποθετήθηκαν σε ξύλινο σκεύος από τον επικεφαλής του μοναστηριού και τοποθετήθηκαν στην εκκλησία για προσκύνηση.

Έτσι, ευδόκησε ο Θεός να διαφυλάξει ένα μέρος των λειψάνων του αγίου Μάρτυρα Αθανασίου.

Μπροστά μας υψώνεται αυτός ο μεγάλος υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, με τη μεγάλη του πίστη και αγάπη για τον πλησίον.

Βαθιά θρησκευόμενος, αδυσώπητα αφοσιωμένος στην πίστη των αγίων Πατέρων, έγινε τολμηρός και εξέφρασε με λόγια και με έργα την ιερατική του αγανάκτηση ενάντια στην καταπίεση των Ορθοδόξων Χριστιανών από τους υπερήφανους αιρετικούς Ουνίτες του Πάπα.

Με ένθερμη πίστη στην κλήση του από τον Θεό, μπήκε στον αγώνα για τους καταπιεσμένους αδελφούς του. «Δεν είμαι προφήτης, αλλά μόνο δούλος του Θεού του Δημιουργού μου, απεσταλμένος λόγω των καιρών, για να κηρύξω την αλήθεια σε όλους.

Με έστειλε, για να προαναγγείλω την καταστροφή της καταραμένης Ουνίας». Αυτά ήταν τα λόγια του ένθερμου, ανένδοτου και εμπνευσμένου αγωνιστή της Ορθοδοξίας, που πίστευε βαθιά στη νικηφόρα δύναμη της αληθινής Πίστης. Ο Άγιος Αθανάσιος έβλεπε την πλήρη επιβεβαίωση της Ορθοδοξίας και την οριστική και ολοκληρωτική κατάργηση της Ουνίας ως τον μοναδικό του στόχο.

Αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του σε αυτόν τον σκοπό.

Έχοντας υποταχθεί στο θέλημα του Θεού, δεν σκεφτόταν τον κίνδυνο ούτε σκεφτόταν τα εμπόδια στην εκπλήρωση του ιερού του καθήκοντος. Ο Άγιος Αθανάσιος χρησιμοποίησε τους τολμηρούς, πνευματικά εμπνευσμένους λόγους και τα γραπτά Του, τα δημοσιευμένα παράπονά του και την εκούσια εν Χριστώ ανοησία του για την επίτευξη του ιερού του στόχου: την επιβεβαίωση της Ορθοδοξίας στην αρχαία ρωσική γη. Έχοντας αποκηρύξει την Ουνία, τον ενέπνευσε ένα βαθύ αίσθημα οίκτου και αγάπης προς όσους είχαν γίνει θύματα του ουνιτικού προσηλυτισμού.

Η δικαιοσύνη και η ειλικρίνεια του Αγίου Αθανασίου σε σχέση με τους κοντινούς καθόρισαν την πορεία όλων των πράξεών του.

Με την ύπαρξή του στη μοναχική ζωή, περιτριγυρισμένος από φανερούς και κρυφούς εχθρούς, ο άγιος ασκητής παρέμεινε ακλόνητος υπερασπιστής και στύλος της Ορθοδοξίας. Επαναλάμβανε συνεχώς την προφητεία του: «Η Ουνία θα σβήσει, αλλά η Ορθοδοξία θα ακμάσει».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους