Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας πατέρας, μέσα στην ένταση της στιγμής, άρπαξε το Nintendo Switch του 13χρονου γιου του και #το_πέταξε_από_το_παράθυρο του αυτοκινήτου.

Το βίντεο έγινε viral.

Άλλοι τον αποθέωσαν, άλλοι τον κατηγόρησαν. Αναμενόμενο... Ελάχιστοι όμως αναρωτήθηκαν τι είχε συμβεί πριν από εκείνη τη στιγμή.

Πόσες φορές είχε μιλήσει αυτός ο πατέρας κι ένιωθε ότι κανείς δεν τον άκουγε; Πόσες φορές είχε κουραστεί, είχε θυμώσει ή είχε απογοητευτεί προσπαθώντας να βάλει όρια; Και, από την άλλη πλευρά, τι ένιωθε εκείνο το 13χρονο παιδί όταν είδε τον άνθρωπο που αγαπούσε περισσότερο να πετάει από το παράθυρο κάτι που για εκείνο είχε αξία; Όταν ένα παιδί φοβάται πολύ ή σοκάρεται, ο εγκέφαλός του δυσκολεύεται να συγκρατήσει το μάθημα που προσπαθεί να του δώσει ο γονιός.

Αντί να αποθηκεύσει τη ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ, αποθηκεύει κυρίως το #συναίσθημα.

Μπορεί, μετά από 20 χρόνια, να μη θυμάται καν γιατί τιμωρήθηκε εκείνη την ημέρα.

Είναι όμως πολύ πιθανό να θυμάται #πώς_ένιωσε όταν είδε τον πατέρα του να χάνει τον έλεγχο.

Η μνήμη μας δεν κρατά μόνο γεγονότα, αλλά κυρίως το πώς μας έκαναν να νιώσουμε οι άνθρωποι που αγαπήσαμε περισσότερο.

Τα παιδιά δεν μαθαίνουν μόνο από αυτά που τους λέμε.

Μαθαίνουν κυρίως από αυτά που ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ.

Αν εμείς, όταν θυμώνουμε, πετάμε αντικείμενα, φωνάζουμε ή χάνουμε τον έλεγχο, εκείνα δεν μαθαίνουν μόνο ότι έκαναν κάτι λάθος.

Μαθαίνουν κι έναν τρόπο να αντιμετωπίζουν τα #δύσκολα_συναισθήματα.

Μαθαίνουν ότι ο θυμός μπορεί να είναι πιο δυνατός από τον διάλογο, ότι ο πιο ισχυρός επιβάλλεται κι ότι στις στενές σχέσεις οι εκρήξεις είναι ένας φ υ σ ι ο λ ο γ ι κ ό ς τρόπος επίλυσης των συγκρούσεων.

Κι αυτό το μάθημα μπορεί να το κουβαλήσουν αργότερα στις φιλίες τους, στις ερωτικές τους σχέσεις και, κάποια μέρα, στον τρόπο που θα μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται #όρια, ε; Το αντίθετο μάλιστα.

Τα όρια είναι από τις μεγαλύτερες πράξεις αγάπης, γιατί κάνουν τα παιδιά να νιώθουν #ασφαλή μέσα σε έναν κόσμο που ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν.

Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο όριο και στον #θυμό.

Το όριο λέει: - Σε αγαπώ αρκετά ώστε να μη σου επιτρέψω αυτό που σε βλάπτει.

Ο θυμός, αντίθετα, συχνά λέει πράγματα που δεν θα λέγαμε ποτέ αν είχαμε δώσει στον εαυτό μας λίγα λεπτά για να ηρεμήσει.

Δε θα ρωτήσω αν αυτός ο πατέρας έκανε καλά ή κακά που πέταξε το Nintendo Switch.

Θα ήθελα όμως να πούμε τι θα μείνει μέσα σ' εκείνο το παιδί όταν θα είναι 30 ή 40 ετών.

Θα θυμάται άραγε περισσότερο την παιχνιδομηχανή που έχασε ή το πώς ένιωσε όταν είδε τον πατέρα του να χάνει τον έλεγχο; Γιατί τα περισσότερα παιδιά ξεχνούν τα παιχνίδια που έχασαν.

Πολύ πιο δύσκολα ξεχνούν τον τρόπο με τον οποίο τα έκανε να νιώσουν ο άνθρωπος που αγαπούσαν περισσότερο. Αν ήσουν αυτό το παιδί, τι πιστεύεις ότι θα κουβαλούσες μέσα σου 20 χρόνια αργότερα; www.reschool.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους