Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι Γυναίκες της Μάνης Μετά την ήττα της πρώτης ημέρας στη μάχη της Βέργας, ο Ιμπραήμ αποφάσισε να αλλάξει τακτική.

Συνειδητοποιώντας ότι οι μετωπικές επιθέσεις ήταν ανώφελες, αποφάσισε να καθηλώσει με συνεχείς επιθέσεις τους Έλληνες στη Βέργα ενώ ο στόλος του θα αποβίβαζε στρατεύματα στην καρδιά της Μάνης.

Το σχέδιο ήταν ευφυές και η επιτυχία του δεδομένη διότι πρακτικά δεν υπήρχε οπισθοφυλακή.

Ως τόπο απόβασης επέλεξε το Διρό (εκεί που βρίσκονται τα γνωστά σπήλαια κοντά στην Αρεόπολη). Οι κινήσεις του όμως έγιναν αντιληπτές από τους Μαυρομιχαλαίους, οι οποίοι κατόρθωσαν να προτάξουν μια πρόχειρη αντίσταση με λιγοστούς άντρες.

Όπως είναι φυσικό αυτή η μικρή δύναμη δεν μπόρεσε να ματαιώσει την Αιγυπτιακή απόβαση αλλά κατόρθωσε να κερδίσει πολύτιμο χρόνο ώστε να ειδοποιηθούν οι κάτοικοι των γύρω χωριών.

Όταν οι άντρες του Ιμπραήμ εξασφάλισαν τον έλεγχο της παραλίας, οργανωθήκαν και προωθήθηκαν προς την Αρεόπολη συναντώντας όμως σθεναρή αντίσταση από Μανιάτες που ήταν ταμπουρωμένοι στους διάφορους οικογενειακούς πύργους.

Φτάνοντας μάλιστα στα πρόθυρα της Αρεόπολης, δέχτηκαν μέχρι και κανονιοβολισμούς από τον πύργο του Πικουλάκη.

Εν τω μεταξύ, οι κωδωνοκρουσίες και οι πυροβολισμοί ειδοποίησαν τον τοπικό πληθυσμό ο οποίος άρχισε και συγκεντρώνεται στην πλατεία των Ταξιαρχών.

Το μεγαλύτερο ποσοστό του πλήθους αποτελείτο από γυναίκες που είχαν παρατήσει το θέρισμα και είχαν έρθει να δουν τι συμβαίνει ενώ οι άντρες ήταν λιγοστοί, κυρίως έφηβοι και γέροι, διότι οι περισσότεροι πολεμούσαν στη Βέργα.

Αυτό το πλήθος αμάχων, κατανοώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, αποφάσισε πως δεν είχε άλλη επιλογή παρά να πάει να αντιμετωπίσει τον ανίκητο στρατό του Ιμπραήμ.

Η ήττα και η σφαγή που θα ακολουθούσε έμοιαζε αναπόφευκτη.

Τα πράγματα όμως πήραν μια αναπάντεχη τροπή.

Οι ηλικιωμένοι ήταν παλιοί, έμπειροι πολεμιστές, που είχαν δει πολλά τα μάτια τους και δεν φοβόντουσαν το θάνατο.

Οι έφηβοι με την άγνοια κινδύνου που τους διακρίνει, ανυπομονούσαν να αποδείξουν την γενναιότητά και την αξία τους στους συντοπίτες τους, ενώ οι γυναίκες έμοιαζαν με αφηνιασμένες λύκαινες γιατί προσπαθούσαν να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τα σκλαβοπάζαρα της Μέσης Ανατολής.

Αυτός ο «στρατός» κινήθηκε εναντίον των Αιγυπτίων, με τους ιερείς στην πρώτη γραμμή να οδηγούν και να εμψυχώνουν το ποίμνιο τους.

Μόλις αντίκρισαν λοιπόν οι οπλισμένοι κυρίως με αγροτικά εργαλεία «άμαχοι», τους άντρες του Ιμπραήμ, δεν αρκέστηκαν σε αμυντική στάση αλλά έπεσαν με απίστευτη μανία εναντίον των εχθρών, τους οποίους κατάφεραν να αιφνιδιάσουν πλήρως.

Έμοιαζε λες είχε έρθει η συντέλεια του κόσμου, άγριες κραυγές, γυναικείες τσιρίδες, σφαγή, χάος… Οι στρατιώτες του Ιμπραήμ πανικοβλήθηκαν και υποχώρησαν στο σημείο της απόβασης όπου σταμάτησαν και αναδιοργανωθήκαν.

Την επόμενη μέρα επανέλαβαν την επίθεση τους για να δεχτούν και πάλι μια σφοδρή αντεπίθεση από τον «άμαχο» πληθυσμό της Μάνης.

Εκείνη τη φορά μάλιστα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν πανικόβλητοι προς τα πλοία.

Ο τρόμος τους ήταν τόσος, που βλέποντας πως οι βάρκες δεν αρκούν, προσπάθησαν να φτάσουν στα πλοία κολυμπώντας, οι γυναίκες όμως συνέχιζαν την καταδίωξη ακόμα και μέσα στη θάλασσα κατακρεουργώντας όποιον έπιαναν με τα δρεπάνια τους.

Όταν όλα τελείωσαν η θάλασσα είχε βαφτεί κόκκινη. Ο Ιμπραήμ βλέποντας πως και αυτό το σχέδιο απέτυχε κατάλαβε πως είχε έρθει η ώρα να διακόψει και την επίθεση στη Βέργα.

Η ήττα του ήταν ολοκληρωτική και η εκστρατεία του είχε αποτύχει οικτρά.

Η επανάσταση είχε σωθεί, το ηθικό των Ελλήνων είχε αναπτερωθεί και οι απώλειες του και στα δυο μέτωπα ήταν βαρύτατες. Οι γυναίκες της Μάνης διέλυσαν μιά γιά πάντα τον μύθο πως ο Ιμπραήμ ήταν ανίκητος... elenasparta

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους