Ο Branko Milanovic γράφει στην εισαγωγή του Capitalist Alone πως η εδραίωση του καπιταλισμού ως του μοναδικού οικονομικού συστήματος παγκοσμίως δεν οφείλεται μόνο στην παρακμή και στην εξαφάνιση όσων...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Branko Milanovic γράφει στην εισαγωγή του Capitalist Alone πως η εδραίωση του καπιταλισμού ως του μοναδικού οικονομικού συστήματος παγκοσμίως δεν οφείλεται μόνο στην παρακμή και στην εξαφάνιση όσων συνιστούσαν τα αντίπαλα δέη του.Αυτό που κάνει τον καπιταλισμό τόσο ισχυρό είναι εμπέδωση της λογικής του ακόμα στα πιο απλά πράγματα της καθημερινότητας μας.Είναι η λογική του κέρδους που καθορίζει τη σκέψη μας σε όλα όσα μας περιβάλλουν:αν κάτι είναι επικερδές δεν μπορεί παρά να αξίζει.

Διαβάζουμε πως ο σερβιτόρος βγάζει πολλά από φιλοδωρήματα και πως στη τελική δικαίωμα να κάνει ότι θέλει.

Τέτοια σχόλια εκφέρονται και από ανθρώπους που έχουν εργαστεί στο τουρισμό και έχουν εσωτερίκευσει τις συνθήκες στο βαθμό που όταν αντικρούουν τις δυσμενείς για το συμβάν της Πάρου να μιλάνε για αριστερουληδες... Ακόμα και αν δεχτουμε πως ο σερβιτόρος δεν πιέστηκε από τον εργοδότη να δηλώσει ικανοποιημένος με τη δουλειά: λίγο δύσκολο να συνέβη το αντίθετο.Ακόμα και αν δεχτουμε πως άλλοι βγάζουν λιγότερα κάνοντας εξίσου ή και πολύ χειρότερα πράγματα στο εργασιακό τους βίο,τη λογική του συμψηφισμού που δεν την πολυκαταλαβαινω.

Πόσο τελικά αξιολογείται η αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου στο όνομα του χρήματος και σε ποιο βαθμό έχει ενστερνιστεί τη λογική του κέρδους; Θέλω να πω ο καθένας κάνει ότι γουστάρει στη ζωή του διαθέτει το κόπο του όπου επιθυμεί μόνο που αυτό δεν μας αποκλείει το δρόμο της κριτικής,εκτός αν η κοινωνία είναι ένα φαινόμενο αδιάφορο για εμάς.

Ναι μπορεί να δει κάποιος καθημερινά τους ανθρώπους που ασχολούνται με την αποκομιδή των σκουπιδιών να περνούν πολύ λιγότερα χρήματα προσφέρουν ένα σημαντικό κοινωνικό έργο και είναι πιο σεβαστοί από όλους μας.

Αυτός που υπηρετεί ένα λεφτά και τις ιδιοτροπίες του τι ακριβώς προσφερει παρά από ένα θέαμα στενάχωρο; Ναι όλοι μας κάνουμε δουλευουμε για τα χρήματα δεν θέτουμε όμως ένα όριο που σέβεται τον εαυτό μας στα ίδια μας τα μάτια;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους