Η «Οδύσσεια» του Νόλαν: Όταν η τέχνη υποκλίνεται στην ιδεολογική στρατευσιμότητα Ας αφήσουμε στην άκρη τις διπλωματικές μπούρδες. Δεν με αφορά καθόλου αν τα οπτικά εφέ των σύγχρονων παραγωγών είναι...
Η «Οδύσσεια» του Νόλαν: Όταν η τέχνη υποκλίνεται στην ιδεολογική στρατευσιμότητα Ας αφήσουμε στην άκρη τις διπλωματικές μπούρδες.
Δεν με αφορά καθόλου αν τα οπτικά εφέ των σύγχρονων παραγωγών είναι «συγκλονιστικά», αν η φωτογραφία διεκδικεί δάφνες «έπους» ή αν οι συντονισμένοι «παπαγάλοι» των social media εκθειάζουν την «ιδιοφυΐα» του Κρίστοφερ Νόλαν.
Η πραγματική καλλιτεχνική αξία κρίνεται από τον σεβασμό στην αλήθεια, και όχι από τη συμμόρφωση σε ατζέντες.
Το πρόβλημα που βλέπουμε στην «Οδύσσεια» του Νόλαν δεν είναι τεχνικό· είναι βαθιά ιδεολογικό.
Δεν μιλάμε πια για ελεύθερη τέχνη, αλλά για μια στρατευμένη προσπάθεια που στρέφεται ευθέως ενάντια στον ίδιο τον δυτικό πολιτισμό και την ιστορική του μνήμη. Η Ωραία Ελένη αποτελεί το πλέον εμβληματικό σύμβολο της ελληνικής και ευρωπαϊκής μυθολογίας.
Είναι η γυναίκα που «κίνησε χίλια πλοία», η ίδια η αισθητική αποτύπωση της κλασικής, μεσογειακής ομορφιάς.
Αν υπάρχει ένα πρόσωπο που οφείλει να διατηρήσει την ιστορική και μυθολογική του ταυτότητα σε οποιαδήποτε μεταφορά, αυτό είναι η Ελένη. Κι όμως, ο Νόλαν επιλέγει να δώσει τον ρόλο στη Λουπίτα Νιόνγκο.
Ας είμαστε ειλικρινείς: δεν υπήρχε απολύτως καμία καλλιτεχνική ή πλοκική ανάγκη η Λουπίτα Νιόνγκο, ή οποιαδήποτε άλλη μαύρη ηθοποιός, να ενσαρκώσει την Ελένη της Τροίας.
Και δεν με νοιάζει αν το screen time της είναι 5 λεπτά η 5 δευτερόλεπτα. Ο Νόλαν πήρε αυτό το ρίσκο εντελώς συνειδητά, θέλοντας να περάσει το δικό του ιδεολογικό μήνυμα, μόνο που αυτή η απόφαση του γύρισε μπούμερανγκ και τον εκθέτει ανεπανόρθωτα.
Αυτό δεν γίνεται από καλλιτεχνική ανάγκη, αλλά για να εξυπηρετηθεί ένα συγκεκριμένο αφήγημα. Δεν πρόκειται για «πολυπολιτισμικότητα». Πρόκειται για μια μορφή πολιτιστικής ιδιοποίησης.
Εδώ, όμως, ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν ξεκάθαρο ανάστροφο ρατσισμό (reverse racism). Με το πρόσχημα της «συμπερίληψης», αποκλείεται και υποτιμάται συστηματικά η ευρωπαϊκή ταυτότητα.
Φαντάζεστε τη θύελλα αντιδράσεων αν ένας λευκός ηθοποιός ενσάρκωνε έναν ιστορικό ή μυθικό ήρωα της Αφρικής ή της Ασίας; Θα μιλούσαν αμέσως για «λευκό ξέπλυμα» (whitewashing) και ρατσισμό.
Όταν όμως λεηλατείται η ευρωπαϊκή κληρονομιά στην «Οδύσσεια» του Νόλαν, βαφτίζεται «πρόοδος». Αυτό το δύο μέτρα και δύο σταθμά είναι η επιτομή της υποκρισίας. Αυτό που συμβαίνει δεν είναι τυχαίο.
Η κοινωνική μαζοποίηση προετοιμάζεται πάντα μέσα από την πολιτιστική ουδετεροποίηση.
Για να ελέγξεις μια κοινωνία, πρέπει πρώτα να την αποκόψεις από τις ρίζες της.
Όταν στερείς από έναν λαό τους μύθους του, την ιστορία του και τα ιδιαίτερα αισθητικά του πρότυπα, τον μετατρέπεις σε μια άμορφη, ουδέτερη μάζα χωρίς συλλογική μνήμη.
Ένας άνθρωπος χωρίς ρίζες είναι ένας άνθρωπος χωρίς αντιστάσεις—εύκολα χειραγωγήσιμος και έτοιμος να καταναλώσει όποιο ιδεολογικό προϊόν του σερβίρουν.
Η ισοπέδωση της πολιτιστικής μας ιδιαιτερότητας είναι το πρώτο βήμα για την πλήρη υποταγή της σκέψης μας. Το να απαιτείς ομηρικοί ήρωες να απεικονίζονται με βάση την ιστορική και γεωγραφική τους πραγματικότητα δεν είναι «ρατσισμός» ούτε υπερβολή.
Είναι στοιχειώδης σεβασμός στην ιστορική αλήθεια, στην αισθητική και στην κοινή λογική.
Αν το Χόλιγουντ επιθυμεί να προωθήσει τη διαφορετικότητα, ας το κάνει δημιουργώντας νέες, πρωτότυπες ιστορίες.
Ας αναδείξει μύθους από άλλες κουλτούρες της Αφρικής ή της Ασίας, που έχουν επίσης τεράστιο ενδιαφέρον.
Γιατί πρέπει να παραμορφώνεται η ελληνική και η ευρωπαϊκή γραμματεία για να χωρέσει σε σύγχρονα κοινωνικά πειράματα; This is Sparta, όχι Wakanda.
Το κοινό κουράστηκε από το διδακτικό ύφος και τη woke ατζέντα που του επιβάλλεται με το ζόρι.
Οι άδειες αίθουσες και η οικονομική απόρριψη της «Οδύσσειας» του Νόλαν παγκοσμίως είναι η καλύτερη απόδειξη ότι ο κόσμος αντιδρά στην υποκρισία. Θα πάω να δω την ταινία στο σινεμά; Φυσικά και όχι.
Δεν πρόκειται να δώσω ούτε ένα ευρώ από το πορτοφόλι μου για να χρηματοδοτήσω την ακύρωση του ίδιου μου του πολιτισμού.
Δεν θα γίνω ο «χρήσιμος ηλίθιος» που πληρώνει εισιτήριο για να του κουνήσουν διδακτικά το δάχτυλο και να του πουλήσουν ενοχές.
Αν θέλω να τη δω, θα την κατεβάσω δωρεάν στο σπίτι.
Θα μαζευτούμε με φίλους, θα ανοίξουμε μπύρες και θα γελάσουμε με την ψυχή μας—όχι με την ταινία, αλλά με το πόσο γελοία και αναχρονιστική είναι αυτή η απέλπιδα προσπάθεια της woke προπαγάνδας. Το μήνυμα είναι απλό: Κρίστοφερ Νόλαν, κράτα τα χέρια σου μακριά από την πολιτιστική μας κληρονομιά. Ή ετοιμάσου για ακόμα μεγαλύτερη απόρριψη και άδειες αίθουσες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους