Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδα την «Οδύσσεια» του Νόλαν και, παρότι διαφωνώ με ορισμένες ιστορικές και πολιτισμικές επιλογές, αναγνωρίζω ότι είναι μια ταινία που προκαλεί συζήτηση.

Με προβλημάτισε ιδιαίτερα η χρήση της ισοπολυφωνίας, η οποία παρουσιάζεται από πολλούς ως αποκλειστικά αλβανική παράδοση.

Το πολυφωνικό τραγούδι με ίσο, όμως, αποτελεί βαθιά ριζωμένη παράδοση του ευρύτερου ηπειρωτικού χώρου και διατηρείται μέχρι σήμερα τόσο στην Ελλάδα όσο και στα χωριά της ελληνικής εθνικής μειονότητας στη νότια Αλβανία.

Επιπλέον, δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι ομηρικοί αοιδοί τραγουδούσαν με αυτόν τον τρόπο, οπότε πρόκειται για μια σύγχρονη καλλιτεχνική επιλογή.

Από την άλλη, στην ταινία υπάρχει σαφής αναφορά στη διαχρονική συνέχεια του ελληνισμού, κάτι που θεωρώ ιδιαίτερα θετικό.

Τελικά, μπορεί να διαφωνεί κανείς με αρκετές επιλογές του Νόλαν, όμως πέτυχε κάτι σημαντικό: μας έκανε να ξανασυζητήσουμε για τον Όμηρο, να ψάξουμε τις πηγές και να ξαναπιάσουμε την «Οδύσσεια» στα χέρια μας. Και μόνο γι' αυτό, η ταινία έχει ήδη προσφέρει κάτι πολύτιμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους