Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ» Το νέο βιβλίο του Σταύρου Χαραλαμπίδη Ο Ψυχαναλυτής, Ομαδικός Ψυχοθεραπευτής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Σχεσιακής και Ομαδικής Ψυχοθεραπείας (Ι.Σ.Ο.Ψ.), Σταύρος Χαραλαμπίδης, παρουσιάζει το νέο του βιβλίο: ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ Πρόκειται για το τρίτο προσωπικό του έργο, το οποίο ολοκληρώνει μια θεωρητική διαδρομή που ξεκίνησε με τον «Δήμιο του Φθόνου» και συνεχίστηκε με τα «Δουλικά του Μένους», εισάγοντας πλέον μια νέα έννοια που φιλοδοξεί να συμβάλει ουσιαστικά στον διεθνή ψυχαναλυτικό και θεσμικό διάλογο: τον Θεσμικό Αναλφαβητισμό.

Όπως γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Το παρόν βιβλίο δεν γεννήθηκε ξαφνικά.

Δεν αποτελεί μια απομονωμένη θεωρητική πρόταση, ούτε μια συγκυριακή απάντηση σε κρίσεις ψυχαναλυτικών οργανισμών.

Είναι το τρίτο βήμα μιας συγγραφικής διαδρομής που ξεκίνησε από το άβατον της κλινικής συνάντησης, πέρασε μέσα από τον φθόνο, το μένος, την ομάδα, το κοινωνικό ασυνείδητο και τώρα εισέρχεται στον πιο δύσκολο χώρο.

Εκεί όπου η ψυχανάλυση καλείται να αναλύσει όχι μόνο τον ασθενή, όχι μόνο τον θεραπευτή, όχι μόνο τη δυάδα ή την ομάδα, αλλά τον ίδιο τον θεσμό που την περιέχει, τη νομιμοποιεί, τη μεταδίδει και συχνά τη διαψεύδει.» Το βιβλίο υποστηρίζει ότι οι ψυχαναλυτικοί θεσμοί δεν αρκεί να κατανοούν το ασυνείδητο του ατόμου.

Οφείλουν να αποκτήσουν επίγνωση και του δικού τους ασυνειδήτου.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά: «Το παρόν βιβλίο έρχεται να ονομάσει αυτό που στα προηγούμενα έργα λειτουργούσε ήδη υπόγεια.

Ονομάζει τον θεσμικό αναλφαβητισμό.

Δεν τον ορίζει ως απλή άγνοια κανόνων, κακή διοίκηση ή οργανωτική ανεπάρκεια.

Τον ορίζει ως αδυναμία του θεσμού να διαβάσει τον εαυτό του.

Να αναγνωρίσει τις ασυνείδητες μεταβιβάσεις του, τις σχέσεις εξουσίας, τις οικονομικές εξαρτήσεις, τις αδελφικές αντιζηλίες, τις μυστικές ιεραρχίες, τα τραύματα διαδοχής, τις μορφές φθόνου και τις πολιτικές αποκλεισμού που οργανώνουν την καθημερινή ζωή.

Στη συνέχεια, ο συγγραφέας διατυπώνει μία από τις πιο χαρακτηριστικές θέσεις του βιβλίου: «Ένας ψυχαναλυτικός θεσμός μπορεί να μιλά με θαυμαστή ακρίβεια για το ασυνείδητο του ασθενούς και ταυτόχρονα να παραμένει αναλφάβητος απέναντι στο δικό του ασυνείδητο.

Μπορεί να διδάσκει τη μεταβίβαση και να μη διαβάζει τη θεσμική μεταβίβαση.

Μπορεί να εκπαιδεύει στην ερμηνεία της σιωπής και ταυτόχρονα να χρησιμοποιεί τη σιωπή ως εργαλείο αποκλεισμού.

Μπορεί να αναλύει την εξάρτηση και να αποκρύπτει το χρήμα.

Μπορεί να τιμά την ελευθερία του λόγου, αρκεί αυτή να μη θίγει την ηγεσία, τη γενεαλογία, το κύρος και τη φαντασίωση καθαρότητας του ίδιου του θεσμού.» Το βιβλίο δεν περιορίζεται στον χώρο της ψυχανάλυσης.

Απευθύνεται σε κάθε οργανισμό, σε κάθε επαγγελματική κοινότητα, σε κάθε θεσμό που επιθυμεί να κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο η εξουσία, οι άγραφοι κανόνες και οι ασυνείδητες ομαδικές διεργασίες επηρεάζουν την καθημερινή του λειτουργία.

Όπως αναφέρεται στην εισαγωγή: «Η ψυχανάλυση, αν θέλει να παραμείνει ζωντανή, πρέπει να πάψει να αναλύει μόνο τους άλλους.

Πρέπει να αντέξει να αναλύσει το δικό της σπίτι.

Τους θεσμούς της.

Τα ινστιτούτα της.

Τις εταιρείες της.

Τις εκπαιδευτικές της γραμμές.

Τις σιωπές της.

Τα χρήματά της.

Τους αποκλεισμούς της.

Τους μύθους της.

Τις ιδρυτικές της βίες.

Τις φωνές που βάφτισε δύσκολες, μαινόμενες, αχάριστες ή διασπαστικές, επειδή τόλμησαν να πουν κάτι που ο θεσμός δεν ήθελε να γνωρίζει.» Και καταλήγει με μια θέση που ξεπερνά τα όρια της ψυχαναλυτικής κοινότητας: «Το βιβλίο αυτό δεν είναι μόνο ένα βιβλίο για τα ψυχαναλυτικά ινστιτούτα.

Είναι ένα βιβλίο για την κοινωνία, για τις επαγγελματικές κοινότητες, για τα ιδρύματα, για τις οικογένειες, για τις ομάδες, για κάθε χώρο όπου η εξουσία μεταμφιέζεται σε φροντίδα, η σιωπή σε ωριμότητα, ο φόβος σε διαδικασία και η αποβολή σε προστασία του πλαισίου.» Το «Θεσμικός Αναλφαβητισμός» φιλοδοξεί να ανοίξει έναν νέο επιστημονικό και κοινωνικό διάλογο γύρω από τη σχέση ψυχανάλυσης, ομάδων, εξουσίας, κοινωνικού ασυνειδήτου και θεσμικής ζωής, προτείνοντας ένα νέο θεωρητικό λεξιλόγιο για την κατανόηση των οργανισμών και των κοινοτήτων του 21ου αιώνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους