Εχθές το μεσημέρι, μετά τη συνάντηση με τον δήμαρχο, βρεθήκαμε με τη ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ και τους συντρόφους και τις συντρόφισσες από το Αντιφασιστικό Μέτωπο Αργολίδας στο σημείο όπου δολοφονήθηκε ο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αφού ολοκληρώσαμε την τοποθέτηση του πανό και της φωτογραφίας του στον τοίχο του εγκαταλειμμένου οικήματος που ακόμη έφερε τα σημάδια του θανάτου, μείναμε για λίγο σιωπηλές και σιωπηλοί να παρατηρούμε τον χώρο και τις λεπτομέρειές του.

Είχαμε κάνει το ελάχιστο χρέος μας.

Δώσαμε στον Θοδωρή παρουσία στον δημόσιο χώρο και στη συλλογική μνήμη.

Προσπαθούσα να φανταστώ τη διαδρομή που ακολούθησε και να βρω νόημα για το αδιανόητο.

Η αφόρητη ζέστη, η ξεραΐλα και η σιωπή ενός τόπου που ακόμη μύριζε θάνατο δημιουργούσαν μια ασφυκτική αίσθηση.

Έστρεψα το κεφάλι μου και είδα ένα από τα εκατοντάδες στοχάδια της περιοχής. «Άπλυτοι τσο και λο, θα νικήσουμε». Ένα σπρέι ρε παιδιά να σβήσουμε την ασχήμια.

Ο πόνος εκείνη τη στιγμή μετατράπηκε σε οργή και αμέσως μετά σε βεβαιότητα. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΤΕ, ΦΑΣΙΣΤΕΣ. «Μάνα, φοβάμαι, με κυνηγάνε. Τουρκάλα με φωνάζουνε και με πυροβολάνε.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους