Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Έτσι η πόλη είναι χωρισμένη στα δύο. Από τη μια, στην Παναγία, οι πατρίκιοι, κι από την άλλη, στην Αγία Αικατερίνη, οι πληβείοι.

Ο ορθός λόγος και η αγνότητα θα χαριστούν στους φτωχούς· κοντά τους είναι που αρχίζει ο Μύντσερ να σαλεύει, εδώ είναι που ματώνει η πληγή του. Ομιλεί.

Τον ακούν.

Παραθέτει από τα Ευαγγέλια: «Δεν μπορείτε να υπηρετείτε τον Θεό και τα πλούτη». Πιστεύει ότι μπορεί να διαβάζει τα κείμενα ως έχουν, κατά γράμμα· πιστεύει σε μια χριστιανοσύνη αυθεντική και αγνή.

Πιστεύει πως ο απόστολος Παύλος έχει γράψει ό,τι ήταν να γραφτεί και πως τα Ευαγγέλια μας προσφέρουν ό,τι χρειαζόμαστε.

Να τι πιστεύει.

Κι αυτά πάει και λέει με τα κηρύγματά του στους φτωχούς υφαντουργούς, στους εργάτες των ορυχείων, στις γυναίκες τους, σε όλη τη φτωχολογιά του Τσβίκαου.

Αναγιγνώσκει το Ευαγγέλιο και προσθέτει στη συνέχεια ένα θαυμαστικό.

Και τον ακούν.

Και τα πάθη αναμοχλεύονται, γιατί οι υφαντουργοί νιώθουν καλά ότι, αν τραβήξεις το νήμα, θα ξηλωθεί όλο το υφαντό, και οι μεταλλωρύχοι νιώθουν καλά ότι, αν σκάψεις σε πολύ μεγάλο βάθος, όλη η σήραγγα θα καταρρεύσει.

Τότε τους γεννιέται η ιδέα ότι τους έχουν πει ψέματα.

Από καιρό κάτι τους τάραζε, κάτι τους βασάνιζε, πολλά πράγματα ήταν ακατανόητα.

Δυσκολεύο»νταν να καταλάβουν γιατί ο Θεός, ο Θεός των ζητιάνων, που είχε σταυρωθεί ανάμεσα σε δυο ληστές, χρειαζόταν τόσα λούσα.

Τι την ήθελαν τόση πολυτέλεια οι λειτουργοί του; Τύχαινε να νιώσουν μια ενόχληση.

Γιατί ο Θεός των φτωχών ήταν με το μέρος των πλουσίων, υπέρ των πλουσίων, ανελλιπώς; Πόσο περίεργο ήταν αυτό! Γιατί τους έλεγε να εγκαταλείψουν τα πάντα μεσ' από το στόμα εκείνων που είχαν αρπάξει τα πάντα;» Eric Vuillard, Ο πόλεμος των φτωχών, εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, 2021

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους