Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇪🇺 🇬🇷 Ναός Θεάς Αφροδίτης στη Θεσσαλονίκη. Στην ελληνική κοσμοθεωρία, η Αφροδίτη δεν ήταν απλώς η θεά του επιφανειακού φλερτ ή της εξωτερικής ομορφιάς.

Αντιπροσώπευε μια παγκόσμια, κινητήριο δύναμη. ​Ήταν η δύναμη της ζωής.

Ήταν η θεά του έρωτα, της γονιμότητας, της αναπαραγωγής και της δημιουργίας.

Χωρίς αυτήν, η φύση και η ζωή θα σταματούσαν να ανανεώνονται. ​Ηταν επίσης η κοσμική αρμονία.

Γεφύρωνε τις αντιθέσεις, έφερνε τους ανθρώπους και τους θεούς κοντά και συμβόλιζε την έλξη που κρατούσε το Σύμπαν σε ισορροπία. Ο Έρωτας, γιος της Αφροδίτης, είναι η προσωποποίηση της επιθυμίας, της έλξης και της ένωσης. Ο Ιησούς, στη χριστιανική πίστη, είναι η ενσάρκωση της απόλυτης, θυσιαστικής αγάπης του Θεού για την ανθρωπότητα.

Και οι δύο φιγούρες τοποθετούν την Αγάπη στο κέντρο της ύπαρξης και της σωτηρίας. ​Αμφότεροι είναι γέφυρα Θεού και Ανθρώπου.

Στο έργο του Πλάτωνα "Συμπόσιο", ο Έρωτας περιγράφεται ως ένας "μέγας δαίμων", διάμεσος, που γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στους θνητούς και τους θεούς.

Αντίστοιχα, στη χριστιανική θεολογία, ο Ιησούς, ως Θεάνθρωπος, είναι η απόλυτη γέφυρα που ενώνει την ανθρωπότητα με τον Θεό. ​Αν και ο Χριστιανισμός προτιμά τη λέξη Αγάπη αντί για τη λέξη Έρως, που συνδέεται με το πάθος, χριστιανοί στοχαστές, όπως ο Ψευδο-Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, χρησιμοποίησαν τον όρο "Θείος Έρως" για να περιγράψουν το ορμητικό, παθιασμένο ενδιαφέρον του Θεού για τον άνθρωπο.

Δεν είναι τυχαίο ότι το 135 μ.Χ., ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αδριανός μπάζωσε τον Γολγοθά και τον κενό Τάφο του Ιησού και έχτισε από πάνω έναν τεράστιο ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη (Venus), και το 325 μ.Χ., ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Ελένη, γκρέμισαν τον ναό της Αφροδίτης, αποκάλυψαν τον Τάφο και έχτισαν τον Ναό της Αναστάσεως.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους