Η τοξικότητα του αντιπολιτευτικού λόγου αποκαλύπτεται από τα ίδια τα γεγονότα. Ενώ η αντιπολίτευση μιλάει για «κυβέρνηση υποδίκων» και επιχειρεί να ταυτίσει την κυβέρνηση με το οργανωμένο έγκλημα, η...
Η τοξικότητα του αντιπολιτευτικού λόγου αποκαλύπτεται από τα ίδια τα γεγονότα.
Ενώ η αντιπολίτευση μιλάει για «κυβέρνηση υποδίκων» και επιχειρεί να ταυτίσει την κυβέρνηση με το οργανωμένο έγκλημα, η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα την ετήσια Έκθεση για το Κράτος Δικαίου 2026.
Και το πόρισμα είναι ξεκάθαρο: η Ελλάδα κατατάσσεται στην ομάδα των 13 από τα 27 κράτη-μέλη που σημείωσαν πρόοδο σε όλες ανεξαιρέτως τις συστάσεις της προηγούμενης χρονιάς — για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Οι εκκρεμείς συστάσεις προς τη χώρα μειώθηκαν από 7 το 2020 σε μόλις 4 σήμερα.
Η ίδια η Κομισιόν, δηλαδή ο θεσμός που εποπτεύει και αξιολογεί αυστηρά όλα τα κράτη-μέλη χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες, επιβεβαιώνει τη συστηματική θεσμική αναβάθμιση της χώρας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η έκθεση δεν είναι άκριτος έπαινος — καταγράφει και τομείς όπου χρειάζεται ακόμη δουλειά, ιδίως στην καταπολέμηση της διαφθοράς — αλλά αυτό ακριβώς είναι το αντίθετο από την εικόνα της «κυβέρνησης-μαφίας» που επιχειρεί να καλλιεργήσει μέρος της αντιπολίτευσης.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ.
Από τους 13 βουλευτές και πρώην υπουργούς της ΝΔ που βρέθηκαν στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι 9 αρχειοθετήθηκαν πλήρως — δεν προέκυψε καμία ένδειξη αξιόποινης πράξης.
Μόνο 4 εν ενεργεία βουλευτές παραπέμπονται, και μάλιστα για κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος που αφορούν ποσά της τάξης μερικών χιλιάδων ευρώ, τις οποίες θα κρίνει η ελληνική Δικαιοσύνη κατά το τεκμήριο αθωότητας που ισχύει για κάθε πολίτη. Η Λάουρα Κοβέσι, επικεφαλής ενός θεσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οφείλει να λειτουργεί με τεκμηριωμένη νομική αυστηρότητα και όχι με πολιτική στόχευση, επέλεξε να εμπλέξει την EPPO στην εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση της χώρας — παρότι το ίδιο το πόρισμα της έρευνας που υπέγραψε επιβεβαίωσε την αθωότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των εμπλεκομένων βουλευτών.
Αυτή η ασυμμετρία ανάμεσα στη δημόσια αφήγηση περί «σκανδάλου» και στο πραγματικό αποτέλεσμα της έρευνας δεν χρειάζεται σχόλιο.
Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.
Η αντιπολίτευση όφειλε να τα σεβαστεί αντί να επιμένει σε μια αφήγηση που τα ίδια τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα διαψεύδουν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους