Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πήγαμε λοιπόν χτες και είδαμε την Οδύσσεια του Νολαν, κατόπιν προσκλήσεως του Νοέλ - τον οποίο να ευχαριστήσω και πάλι θερμά που μαζεψε τόσο καλή παρέα.

Όπως θα περίμενε κανείς, ήταν σαν τρία επεισόδια Νετφλιξ ραμμένα σε μια ταινία. Αισθητική Νετφλιξ (στο πιο σκοτεινό), φουλ γουωκίλα, αλλά μιλάμε φουλ έξτρα, καλούτσικες ερμηνείες, πετσοκομμένο κείμενο και χολυγουντιανά εφευρήματα αμφιβόλου αποτελεσματικότητος.

Και όχι, δεν ήταν η μαύρη Ελένη (και Κλυταιμνήστρα, αδελφές γαρ) το πιο εντυπωσιακό.

Το πιο εντυπωσιακό ήταν που αφιέρωσε το τέλος της ταινίας για να προσπαθήσει να μας πείσει ακόμα μια φορά ότι η γραφή χάθηκε στον ελληνικό κόσμο και έπρεπε να μας την ξαναμάθουν, μετά από αιώνες.

Και αυτό είναι μεγαλύτερο και πιο επικίνδυνο ψέμμα αποικιακού τύπου.

Χειρότερο και από το γεγονός ότι υπήρχαν Αφρικανοί, Ιάπωνες, Αγγλοσάξωνες ηθοποιοί, αλλά μόνον ένας Έλληνας κομπάρσος που του μιλούσαν Αγγλικά και απαντούσε νεοελληνικά.

Γιατί τέτοια πρεμούρα να μας πείσουν χολυγουντιανά ότι χάθηκε η γραφή στον ελληνικό κόσμο ενώ είναι απολύτως βέβαιο ότι ΔΕΝ χάθηκε; Πολύ περισσότερο μάλιστα που κατά την άποψη μου συνεχίζει έως της σήμερον.

Οπότε να περιμένετε ένταση και της δικής μου αντιστάσεως σε αυτά τα ψεύδη. ~τα νάτσος ήταν ίσως το καλύτερο σημείο της ταινίας~

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους