Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό που είπε η Μάρω Κοντού λίγο πριν φύγει από τη ζωή, με άγγιξε βαθιά: "Είμαι περαστική, ένας κόκκος της άμμου μέσα σ’ αυτό το σύμπαν.

Ένα συμβάν είμαι κι εγώ.

Όταν το συνειδητοποιήσεις, δεν σου κάνει τίποτα εντύπωση.

Έρχονται απλά, φεύγουν απλά, φεύγεις απλά.

Δεν μου αρέσουν τα μεγάλα λόγια". Ίσως τελικά αυτό να είναι που πρέπει να μας προσδιορίζει περισσότερο από τους τίτλους, τις περγαμηνές, τις ιδιότητες και τις διακρίσεις μας.

Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους, αλλά είναι πρόσκαιρα.

Εκείνο που μένει είναι ο τρόπος που ζήσαμε, ο τρόπος που φερθήκαμε στους ανθρώπους και όσα αφήσαμε πίσω μας. Η Μάρω Κοντού αφήνει μια σπουδαία παρακαταθήκη ως μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Όμως αφήνει και μια άλλη, εξίσου πολύτιμη: την υπενθύμιση ότι η ζωή είναι περαστική και πως, ίσως γι' αυτό, αξίζει να τη ζούμε με περισσότερη ταπεινότητα, ουσία και ανθρωπιά. Ας είναι και αυτή η σκέψη της, διαχρονική κληρονομιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους