Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο δικός μου José Luis Mendilibar Etxebarria Γιατί τον θεωρώ τον σπουδαιότερο προπονητή της ποδοσφαιρικής ιστορίας του Θρύλου; Γιατί τον θεωρώ τον σπουδαιότερο προπονητή που έχει περάσει να σύνορα της χώρας; Γιατί με εκνευρίζει το γεγονός πως ενώ απολαμβάνει την λατρεία του λαού του Ολυμπιακού και τον απόλυτο σεβασμό διεθνώς υπάρχουν πολλοί που δηλώνουν δημοσιογράφοι να τον απαξιώνουν; Αν θέλεις πραγματικά να καταλάβεις τον Μεντιλίμπαρ, πρέπει να σταματήσεις να τον βλέπεις ως έναν προπονητή του 4-4-2 ή του direct football.

Αυτό είναι η επιφάνεια.

Η ουσία είναι πολύ βαθύτερη.

Η μεγαλύτερη παρανόηση γύρω από τους Βάσκους προπονητές είναι ότι όλοι παίζουν το ίδιο ποδόσφαιρο.

Δεν ισχύει. Ο José Luis Mendilibar, ο Xabi Alonso, ο Mikel Arteta, ο Andoni Iraola, ο Unai Emery ή ο Marcelo Bielsa (αν και Αργεντινός, επηρέασε καταλυτικά τη βασκική σχολή) διαφέρουν τακτικά.

Αυτό που μοιράζονται είναι μια φιλοσοφία αντίληψης του ποδοσφαίρου.

Η βασκική φιλοσοφία ΔΕΝ είναι τακτική.

Είναι κοσμοθεωρία.

Οι περισσότεροι ευρωπαίοι προπονητές ξεκινούν από τη δομή.

Πώς θα χτίσουμε; Πού θα σταθούμε; Ποιος χώρος ανήκει σε ποιον; Οι Βάσκοι ξεκινούν από άλλο σημείο. “Πώς θα επιβληθούμε στον αντίπαλο;” Δεν υπάρχει φόβος.

Δεν υπάρχει αναμονή.

Δεν υπάρχει η ιδέα ότι: “Ας περιμένουμε να κάνει λάθος.” Η βασκική λογική είναι σχεδόν υπαρξιακή.

Αν περιμένεις, έχεις ήδη χάσει τον έλεγχο.

Η φιλοσοφία του Μεντιλίμπαρ Ο ίδιος λέει κάτι που οι περισσότεροι θεωρούν απλοϊκό: “Football is simple.” Οι περισσότεροι νομίζουν ότι εννοεί πως το ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται τακτική.

Το αντίθετο.

Εννοεί ότι: Το παιχνίδι έχει λίγες αλήθειες.

Όσο περισσότερους κανόνες βάζεις, τόσο περισσότερο καθυστερεί η σκέψη.

Ο παίκτης δεν πρέπει να σκέφτεται.

Πρέπει να αναγνωρίζει.

Η βασκική έννοια του χρόνου Οι περισσότεροι μιλούν για κατοχή. Οι Βάσκοι μιλούν για χρόνο.

Ο χρόνος είναι το μοναδικό πραγματικό νόμισμα.

Κάθε πάσα αγοράζει χρόνο.

Κάθε πίεση αφαιρεί χρόνο.

Κάθε κάθετη πάσα κλέβει χρόνο.

Γιατί ο Μεντιλίμπαρ παίζει τόσο κάθετα; Δεν αγαπά το direct football.

Αγαπά την αφαίρεση του χρόνου.

Όταν η μπάλα πάει μπροστά: ο αντίπαλος δεν έχει χρόνο να οργανωθεί.

Άρα δεν υπάρχει οργανωμένη άμυνα.

Είναι μια μορφή επιθετικής θεωρίας του χάους.

Δεν ψάχνει την κατοχή.

Ψάχνει τη διαδοχή γεγονότων.

Σκέψου δύο ομάδες.

Η μία κάνει 40 πάσες.

Η άλλη κάνει: κλέψιμο σέντρα δεύτερη μπάλα τελείωμα.

Ποια δημιούργησε περισσότερα προβλήματα; Για τον Μεντιλίμπαρ: η δεύτερη.

Γιατί δημιούργησε περισσότερες συγκρούσεις. Chaos Engineering Αυτό είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο σημείο. Ο Μεντιλίμπαρ δεν θέλει τάξη.

Θέλει ελεγχόμενο χάος.

Η ομάδα του μοιάζει άναρχη.

Στην πραγματικότητα είναι απόλυτα οργανωμένη.

Υπάρχουν κανόνες.

Απλώς δεν είναι γεωμετρικοί.

Είναι λειτουργικοί. Παράδειγμα: Αν η μπάλα πάει δεξιά, δεν ενδιαφέρει ποιος θα πιέσει.

Ενδιαφέρει να πιέσουν τρεις.

Αυτό είναι διαφορετικό.

Δεν υπάρχουν ρόλοι.

Υπάρχουν αποστολές.

Οι γερμανικές σχολές έχουν ρόλους.

Οι ισπανικές έχουν θέσεις. Οι Βάσκοι έχουν αποστολές.

Γι’ αυτό βλέπεις εξτρέμ να γίνονται μπακ.

Μπακ να εμφανίζονται φορ.

Χαφ να πιέζουν σαν κυνηγοί.

Η ταυτότητα είναι η δράση, όχι η θέση.

Η επιρροή της βιομηχανικής κουλτούρας Η Χώρα των Βάσκων δεν είναι τυχαία.

Είναι περιοχή: * εργοστασίων * χαλυβουργίας * ναυπηγείων * συνεργασίας Η κουλτούρα αυτή πέρασε στο ποδόσφαιρο.

Δεν υπάρχει σταρ.

Υπάρχει συνεργείο.

Όλοι κάνουν τη δύσκολη δουλειά.

Γι’ αυτό σχεδόν όλοι οι Βάσκοι προπονητές απαιτούν τεράστια ένταση και συλλογική εργασία.

Και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Μέντι χαίρει τόσο μεγάλης αποδοχής και απολαμβάνει τόσο μεγάλη αναγνώριση από τους ίδιους τους Βάσκους προπονητές Συνεχίζεται στα σχόλια καθώς enough is enough…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους