Η μάνα του αγνοούμενου…(2) Ένα τραύλισμα, ένα τρέμουλο και ένας λυγμός σε ένα πρόσωπο σκαμμένο αυλάκια απ’ το δάκρυ ... πάλλεται η ψυχή φτερουγίζει σαν πουλί τρομαγμένο στο άκουσμα της ντουφεκιάς...

Πλήρες Κείμενο:

Η μάνα του αγνοούμενου…(2) Ένα τραύλισμα, ένα τρέμουλο και ένας λυγμός σε ένα πρόσωπο σκαμμένο αυλάκια απ’ το δάκρυ ... πάλλεται η ψυχή φτερουγίζει σαν πουλί τρομαγμένο στο άκουσμα της ντουφεκιάς!!! Σαλονίκη πριν από πολλά χρόνια όταν είδα μια ομάδα μαυροφορεμένων γυναικών κρατώντας μια φωτογραφία στο χέρι …ήταν οι μανάδες των αγνοούμενων της Κύπρου καλεσμένες από ομάδα Κύπριων φοιτητών που ήρθαν στην Σαλονίκη να μιλήσουν στον κόσμο και να γίνει το μαύρο τσεμπέρι μπαϊράκι ελπίδας που ανεμίζει κόντρα στην λήθη…κι αφήσαμε να μιλήσουν οι ψυχές και τα βλέμματα … Χτες της Αγιά Μαρίνας γράφτηκε αυτό το κείμενο ενώ έψαχνα να βρω ένα παλιό μου ποίημα για τις μάνες των αγνοούμενων…θυμήθηκα αυτήν την κουβέντα που είχα με μια απ’ αυτές τις μάνες έψαχνε τον γιο της ετών 17 … και βγήκαν οι σκέψεις στο χαρτί… Δεν ρώτησα το όνομά σου Θυμάμαι όμως την φωνή Μια υπόσχεση στα μάτια πως θα σε ψάχνει όσο ΖΕΙ!!! Γιάννης , Βαγγέλης Ευαγόρας Κάτι ονόματα Σταυροί Στα μάτια είναι καρφωμένοι Κοιτούν τις στράτες μη φανεί… Κάθε Ιούλη , στο λιοπύρι Κάτι περίεργες μορφές Μαλλιά λυμένα ή με τσεμπέρι Να μας θυμίζουν, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ… Κι ούτε θυμάμαι το όνομά σου Λενιώ , Αφροδίτη ή Μαριώ Κει στην Καμάρα τρομαγμένη Να βγάζεις δάκρυ και θυμό… Πέρασαν τώρα τόσα χρόνια Μα είναι η μορφή σου στο μυαλό Του αγνοούμενου την μάνα Μάνα μου έκανα θαρρώ… Τώρα μετράνε τα Ευρώ τους Και τους τουρίστες…’’Αριθμό’’ Και εσύ σκιά μες την ψυχή τους Ρωτάς μην είδανε τον γιο!!! Θυμάμαι ήταν Σαλονίκη σου είπα θα γράψω δεν μπορεί Οι νέο- ρωμιοί πάει σε ξεχάσαν Ίσως η μορφή σου να ενοχλεί… Δεν έχει Ιούλη παρελάσεις Αυτοί μετράνε τα ευρώ Και εσύ τρεμάμενη φωνούλα Γιε μου να λες ΔΕΝ σε ΞΕΧΝΩ… Και εδώ οι προδότες θα γιορτάζουν Δημοκρατία είπαν θα ρθει Και χρήμα μαύρο κονομήσαν αρκεί η φωνή σου να χαθεί… Αφιερωμένο στις μανάδες των αγνοουμένων…αφιερωμένο στην φωνή των αγνοημένων που παλεύουν και ζωγραφίζουν στους τοίχους ‘’ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ’’ RE.pe Pepliwths κατά κόσμον Ρεΐζης Περικλής δάσκαλος και ερασιτέχνης ποιητής **Οι στίχοι είναι κατοχυρωμένοι** Πέπλος 17 Ιουλίου 2022 ΥΓ… Τσεμπέρια αν είδες να ανεμίζουν μορφές που αγιάσαν τραγικές κάθε φορά που φεύγει μία Μπαίνε στην θέση τους μαθές… Και σαν κοπούν οι παρελάσεις κόντρα να πας με τον καιρό Του αγνοούμενου την μάνα Την είδα πες …θα την τιμώ…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους